II SAB/Wa 11/25

II SAB/Wa 11/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Iwona Maciejuk
Mateusz Rogala /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 50 par. 1 i 2,art. 151, art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 grudnia 2024 r. spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej w rozpoznaniu wniosku M. B. z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została podpisana przez M. B. jako prezesa zarządu spółki.
Skarżąca spółka wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. i wydania decyzji administracyjnej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, powoływanej dalej jako u.d.i.p.) w terminie 14 dni od doręczenia organowi wyroku, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi spółka podała, że w dniu [...] listopada 2024 r. M. B. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej m.in. kosztów analiz, procedur wyboru wykonawców oraz terminów realizacji analiz związanych z decyzjami utrzymującymi w mocy decyzje Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Organ nie udzielił odpowiedzi merytorycznej na ten wniosek ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji.
W odpowiedziach z dnia 18 grudnia 2024 r. organ błędnie uznał, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej, a wyłącznie udostępnienia akt administracyjnych. Takie stanowisko jest sprzeczne z art. 1 i art. 3 u.d.i.p., gdyż żądane dane, takie jak koszty analiz czy procedury wyboru wykonawców, spełniają kryteria informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak interesu prawnego skarżącej, ewentualnie o jej oddalenie. Organ zwrócił uwagę, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2024 r. został złożony przez M. B., również tej osobie organ udzielił odpowiedz na wniosek. Spółka [...] nie jest zatem uprawniona do wniesienia skargi z uwagi na brak interesu prawnego. Ponadto organ podtrzymał stanowisko wyrażane w udzielanych dotychczas wnioskodawcy odpowiedziach, że wniosek z dnia [...] listopada 2024 r. nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej, gdyż zdaniem organu jest wnioskiem o udostępnienie akt administracyjnych z prowadzonych przed organem postępowań administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących zwrotu dofinansowania.
W piśmie procesowym z dnia 7 lutego 2025 r. spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uzasadniając istnienie interesu prawnego w skarżeniu bezczynności organu, spółka powołała się na treść art. 2 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym każdy ma prawo do informacji publicznej, bez konieczności wykazywania interesu prawnego czy faktycznego. Zdaniem spółki, ma ona interes w uzyskaniu informacji, gdyż decyzje, do których odnosi się wniosek, dotyczą procesów gospodarczych i finansowych, w które może być zaangażowana.
Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 11 lutego 2025 r. o sprecyzowanie, czy skarga została wniesiona przez spółkę [...] Sp. z o.o., czy też przez M. B. działającego w imieniu własnym, spółka w piśmie z dnia [...] lutego 2025 r. oświadczyła, że podmiotem składającym skargę jest [...] Sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga została oddalona, ponieważ podmiot składający skargę, tj. [...] Sp. z o.o. nie ma interesu prawnego do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Pojęcie interesu prawnego należy ujmować w kategoriach obiektywnych. Istnieje on wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 791/18, wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte i prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony do tego podmiot.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak legitymacji do wniesienia skargi wynika z braku interesu prawnego (art. 50 § 1 p.p.s.a.), który jest instytucją prawa materialnego. Brak legitymacji czynnej, co do zasady, skutkuje zatem oddaleniem skargi (por. wyroki NSA: z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 115/16 oraz z dnia 30 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 3386/19). Taka sytuacja, w ocenie Sądu, miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Przedmiotem skargi spółki [...] była bowiem bezczynność Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wiosek ten został złożony przez M. B. działającego w imieniu własnym. Analiza znajdującego się w aktach administracyjnych wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. nie pozwala przyjąć, że wniosek ten został złożony przez skarżącą spółkę. Jako nadawca pisma został wyraźnie oznaczony M. B., który również podpisał się pod wnioskiem. Wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie mu żądanej informacji, nie wskazując (ani nawet nie sugerując) w żadnym fragmencie wniosku, że został on złożony w imieniu spółki [...]. Wymaga ponadto podkreślenia, że również w postępowaniu przed sądem administracyjnym strona nie twierdziła, że wniosek z dnia [...] listopada 2024 r. został podpisany przez M. B. działającego w imieniu spółki. Wywodziła ona jedynie swój interes prawny z treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p.
Należy w związku z tym wyjaśnić, że istotnie zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej przysługuje każdemu podmiotowi. Z takim wnioskiem mogła zatem wystąpić również spółka [...], czego jednak – jak wskazano wyżej – nie uczyniła. Tymczasem legitymację skargową do wystąpienia ze skargą na bezczynność organu ma jedynie ten podmiot, który wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, bowiem to wyłącznie jego praw i obowiązków dotyczy wynik postępowania przed sądem administracyjnym. Innymi słowy, podmiot, który niespornie nie złożył wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie może domagać się w postępowaniu przed sądem administracyjnym ochrony praw wnioskodawcy w zakresie uzyskania żądanej informacji publicznej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, iż stroną postępowania o dostęp do informacji publicznej wszczynanego na wniosek jest wyłącznie wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt I OSK1860/12; z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 298/13; z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. I OSK 3116/15). Nie można zatem uznać, aby ktokolwiek poza wnioskodawcą, miał interes prawny uprawniający do wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Z tych przyczyn Sąd stwierdził, że skarżąca spółka nie była podmiotem uprawnionym w rozumieniu art. 50 p.p.s.a do wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku M. B. z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Sąd wyjaśnia dodatkowo, że oddalenie skargi wniesionej przez spółkę [...] nie stanowi przeszkody w dochodzeniu przez wnioskodawcę, tj. M. B. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie praw naruszonych ewentualną bezczynnością organu w rozpoznaniu ww. wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 tej ustawy.