II SAB/Wa 104/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-09-19
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organurozkwaterowanieWojskowa Agencja Mieszkaniowaprawo administracyjnepostępowanie administracyjneśrodki zaskarżeniawłaściwość organu

WSA w Warszawie oddalił skargę na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, uznając, że organ ten nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku o rozkwaterowanie, który przekazał do Dyrektora Oddziału Regionalnego.

Skarga została wniesiona przez E.B. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sprawie rozkwaterowania lokalu mieszkalnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując niewyczerpaniem środków zaskarżenia. Sąd uznał, że choć skarżący nie nazwał swojego pisma zażaleniem, to miało ono taki charakter. Jednakże, kluczowe dla rozstrzygnięcia było postanowienie Prezesa WAM o przekazaniu wniosku Dyrektorowi Oddziału Regionalnego jako organowi właściwemu. Sąd stwierdził, że w związku z tym Prezes WAM nie był bezczynny, a skarga powinna być skierowana przeciwko organowi właściwemu.

E.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 9 sierpnia 1995 r. o rozkwaterowanie lokalu mieszkalnego. Prezes WAM wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi, podnosząc brak podstaw prawnych do rozkwaterowania oraz zarzut niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia. Sąd administracyjny, badając dopuszczalność skargi, stwierdził, że pismo skarżącego z dnia 3 lipca 2005 r. do Ministra Obrony Narodowej, choć formalnie nie nazwane zażaleniem, w istocie nim było, co wykluczało zarzut niewyczerpania środków zaskarżenia. Jednakże, kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się postanowienie Prezesa WAM z dnia [...] lipca 2005 r. o przekazaniu wniosku E.B. Dyrektorowi Oddziału Regionalnego WAM w B. jako organowi właściwemu do rozpatrzenia. Sąd uznał, że w sytuacji, gdy organ niewłaściwy przekazał sprawę organowi właściwemu, nie można mówić o jego bezczynności. Sąd podkreślił, że skarga na bezczynność jest zasadna tylko wtedy, gdy organ właściwy nie załatwi sprawy w terminie. W tym przypadku, Prezes WAM, będąc niewłaściwym do rozpatrzenia wniosku, prawidłowo przekazał go do Dyrektora Oddziału Regionalnego. Sąd zaznaczył, że skarga byłaby zasadna, gdyby dotyczyła bezczynności Dyrektora Oddziału Regionalnego, który do chwili obecnej nie wydał rozstrzygnięcia. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu nie jest zasadna w sytuacji, gdy organ ten, będąc niewłaściwym, przekazał wniosek do rozpatrzenia organowi właściwemu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że bezczynność organu występuje, gdy organ właściwy nie podejmuje czynności lub nie kończy postępowania. Przekazanie sprawy przez organ niewłaściwy do organu właściwego wyklucza bezczynność tego pierwszego organu, nawet jeśli nastąpiło z opóźnieniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 37 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 35

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 36

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 65 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 149

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1 – 4

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ niewłaściwy, który przekazał sprawę do organu właściwego, nie jest bezczynny.

Odrzucone argumenty

Skarga na bezczynność Prezesa WAM była zasadna, ponieważ organ nie rozpatrzył wniosku w terminie.

Godne uwagi sformułowania

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Wydanie przez organ niewłaściwy postanowienia o przekazaniu wniosku skarżącego według właściwości wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy postanowienie wydane zostało z opóźnieniem.

Skład orzekający

Joanna Kube

przewodniczący

Andrzej Kołodziej

członek

Jacek Fronczyk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności organu w kontekście przekazania sprawy do organu właściwego oraz dopuszczalność skargi na bezczynność."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekazania sprawy przez organ niewłaściwy do właściwego w ramach postępowania administracyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z bezczynnością organów administracji i właściwością, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Kiedy organ nie jest bezczynny? Sąd wyjaśnia kluczową kwestię przekazania sprawy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Wa 104/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej
Jacek Fronczyk /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi E.B. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozkwaterowania oddala skargę.
Uzasadnienie
E.B. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 9 sierpnia 1995r. o rozkwaterowanie lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, ewentualnie o jej odrzucenie i o dołączenie do akt niniejszej sprawy akt administracyjnych sprawy o sygnaturze II SA/Wa 621/06.
W uzasadnieniu swego stanowiska procesowego organ podał, że brak jest podstaw prawnych do rozkwaterowania, natomiast skarga winna zostać odrzucona ze względu na niewyczerpanie przez E.B. środków zaskarżenia przed wniesieniem jej do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wobec wniosku Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o odrzucenie skargi, rozważenia wymaga kwestia jej dopuszczalności. Koniecznym zatem jest zbadanie, czy E.B. przed wniesieniem skargi do Sądu skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia.
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z akt administracyjnych sprawy o sygnaturze II SA/Wa 621/06 wynika, że pismem z dnia 3 lipca 2005r. skarżący zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej z prośbą o interwencję w jego sprawie o rozkwaterowanie, wszczętej wnioskiem z dnia 9 sierpnia 1995r., której wojskowe organy mieszkaniowe nie załatwiły pomimo jego monitów. Choć pismo to formalnie nie zostało nazwane zażaleniem, to jednak w istocie nim jest, na co wskazuje treść i oznaczenie organu, do którego zostało skierowane. Nie można zatem zgodzić się z Prezesem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, że skarga winna zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. W dniu 18 lipca 2005r. Sekretariat Ministra Obrony Narodowej zwrócił się do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o rozpatrzenie wniosku zainteresowanego.
Datę 3 lipca 2005r. nosi wniosek skarżącego skierowany do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w którym E.B. domaga się rozkwaterowania lokalu przy ul. [...], nawiązując przy tym do złożonego w dniu 9 sierpnia 1995r. wniosku, w którym wnosił o to samo, a którego nie rozpatrzono.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, działając na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazał według właściwości wniosek E.B. o rozkwaterowanie oraz wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. celem rozpatrzenia.
Stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – gdy chodzi o decyzję administracyjną – że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez właściwy organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ niewłaściwy postanowienia o przekazaniu wniosku skarżącego według właściwości wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy postanowienie wydane zostało z opóźnieniem (co w przypadku wniosku z dnia 9 sierpnia 1995r. bez wątpienia miało miejsce). Innymi słowy, skierowanie wniosku o rozkwaterowanie do Prezesa WAM musiało skutkować jego przekazaniem Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B., jako właściwemu do jego załatwienia.
Gdyby skarżący, zamiast skargi na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, wniósł – po wyczerpaniu środków zaskarżenia – skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B., Sąd miałby podstawy ją uwzględnić, gdyż z akt sprawy o sygnaturze II SA/Wa 621/06 wynika, że Dyrektor do chwili obecnej nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie rozkwaterowania. Natomiast zarzut bezczynności Prezesa WAM jest nieuzasadniony, gdyż organ ten, będąc niewłaściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego, przekazał go według właściwości, co wyklucza jakąkolwiek bezczynność tego organu. Skarga byłaby zasadna, gdyby Prezes WAM nie przekazał Dyrektorowi Oddziału wniosku z dnia 3 lipca 2005r., obejmującego także wniosek z dnia 9 sierpnia 1995r.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI