II SAB/Wa 100/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wykładni własnego postanowienia, uznając jego treść za jasną i nie wymagającą interpretacji.
Skarżący zwrócił się do WSA o wykładnię postanowienia odrzucającego jego skargę na bezczynność organu. Wnioskodawca podnosił zarzuty formalne dotyczące treści orzeczenia oraz kwestionował jego jasność. Sąd uznał, że postanowienie nie zawiera niejasności wymagających interpretacji, a uwagi skarżącego dotyczą strony formalnej, a nie treści orzeczenia. W związku z tym sąd odmówił dokonania wykładni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek Z. L. o wykładnię postanowienia z dnia 17 września 2008 r. (sygn. akt II SAB/Wa 100/08), którym odrzucono skargę skarżącego na bezczynność Wojewody w zakresie rozpoznania wniosku dotyczącego decyzji Starosty w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący, kwestionując stronę formalną orzeczenia, w tym powołaną sygnaturę, miejsce rozpoznania sprawy oraz sformułowania sentencji, domagał się wyjaśnienia treści postanowienia. Sąd, powołując się na art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że potrzeba wykładni zachodzi jedynie w przypadku niejasności treści orzeczenia. W ocenie Sądu, postanowienie z dnia 17 września 2008 r. było jasne zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu, a podniesione przez wnioskodawcę uwagi dotyczyły kwestii formalnych, a nie treści wymagającej interpretacji. W konsekwencji, Sąd odmówił dokonania wykładni postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie jest zobowiązany do dokonania wykładni, jeśli treść postanowienia jest jasna i nie budzi wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do treści wyroku (lub postanowienia, stosując odpowiednio przepisy). Potrzeba wykładni zachodzi tylko wtedy, gdy treść orzeczenia jest niejasna. W tym przypadku postanowienie było jasne, a zarzuty skarżącego dotyczyły kwestii formalnych, a nie treści wymagającej interpretacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 158
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, który wydał wyrok (lub postanowienie), rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Treść postanowienia Sądu jest jasna i nie wymaga wykładni. Zarzuty skarżącego dotyczą strony formalnej orzeczenia, a nie jego treści.
Odrzucone argumenty
Skarżący kwestionował stronę formalną orzeczenia i domagał się jego wykładni.
Godne uwagi sformułowania
Potrzeba wykładni zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia sformułowana jest w sposób niejasny. Zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie są zrozumiałe. Przedstawione przez wnioskodawcę uwagi dotyczą w istocie strony formalnej orzeczenia.
Skład orzekający
Maria Werpachowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty żądania wykładni orzeczenia sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy sąd odmawia wykładni z powodu braku niejasności treści orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego wniosku o wykładnię, który został oddalony z powodu braku podstaw.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wa 100/08 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2011-03-31 Data wpływu 2008-07-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6331 Zasiłek dla bezrobotnych Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odmówiono dokonania wykładni postanowienia Sądu Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 158 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 100/08 wydanego w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 5 marca 2007 r. dotyczącego decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia -odmówić wykładni postanowienia- Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 100/08 odrzucił skargę Z. L. na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 5 marca 2007 r. dotyczącego decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 24 września 2008 r. Pismem z dnia 28 marca 2011 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wykładnię wskazanego wyżej orzeczenia. W uzasadnieniu przedstawił przede wszystkim zarzuty dotyczące strony formalnej orzeczenia, w tym zakwestionował powołanie sygnatury, niewskazanie miejsca rozpoznania sprawy, zbędność wskazania trybu rozpoznania sprawy. Przedstawił także uwagi dotyczące sformułowań użytych w orzeczeniu, m.in. zwrotu "Przewodniczący Sędzia WSA – [...]", "po rozpoznaniu [...] sprawy ze skargi [...]", "postanawia – odrzucić skargę – ". W ocenie skarżącego nie jest jasne, czy Sąd skargę odrzucił, czy też rozstrzygnął, że należy ją odrzucić. Wnioskodawca zwrócił się jednocześnie o wskazanie, której skargi dotyczy orzeczenie. Podał, że odrzucenie skargi następuje bez rozpoznania tejże skargi, a zatem nie jest możliwe odrzucenie skargi po jej rozpoznaniu. Podał też, że nie ma takiego organu, jak Starosta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 158 powołanej ustawy sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Potrzeba wykładni zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia sformułowana jest w sposób niejasny. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 100/08 nie zawiera sformułowań, które mogłyby budzić jakiekolwiek wątpliwości i wymagać interpretacji. Zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie są zrozumiałe. Przedstawione przez wnioskodawcę uwagi dotyczą w istocie strony formalnej orzeczenia. Nie zachodzą natomiast wątpliwości, co do treści postanowienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI