II SAB/Wa 100/07

II SAB/Wa 100/07 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-01-31
Data wpływu
2007-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Stanisław Marek Pietras /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I OSK 1680/16 - Postanowienie NSA z 2016-09-27
I OZ 165/13 - Postanowienie NSA z 2013-03-12
I OSK 311/09 - Postanowienie NSA z 2009-04-15
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na stanowisko postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy -
Uzasadnienie
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na stanowisko.
W toku sprawy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 183/06 (poprzednia sygnatura sprawy) przyznano skarżącemu prawo pomocy i ustanowiono mu radcę prawnego z urzędu.
Na rozprawie w dniu [...] października 2008 r. skarżący cofnął pełnomocnictwo dla wyznaczonego mu z urzędu radcy prawnego A. P. Następnie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia [...] października 2008 r. l.dz. [...] poinformowała, iż nowym pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie został wyznaczony radca prawny T. O.
W dniu [...] listopada 2008 r. do akt sądowych zostało złożone, datowane na [...] listopada 2008 r., pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego radcy prawnemu T. O.
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wskazaną wyżej skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OSK 311/09 oddalił wniesioną od niego skargę kasacyjną skarżącego.
Wnioskiem z dnia [...] maja 2010 r., nadesłanym m.in. do niniejszej sprawy, skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wyjaśnił, że złożenie przez niego przedmiotowego wniosku jest związane z zamiarem spowodowania wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2012 r. , stanowiącym sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. II SAB/Wa 100/07, skarżący podkreślił, że wznowienie postępowania w niniejszej sprawie winien prowadzić "douczony pełnomocnik".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości rozpoznawany przez Sąd w świetle przesłanek z art. 246 P.p.s.a., a Sąd – orzekając w tym zakresie – nie jest w żaden sposób związany wcześniej wydanym w tym przedmiocie postanowieniem.
Zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
Jednocześnie stosownie do postanowień art. 39 pkt 1 P.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy przede wszystkim podkreślić, że na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 21 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 183/06, które do chwili obecnej nie zostało uchylone ani zmienione, skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, a w aktach sądowych znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego radcy prawnemu z urzędu.
Skoro zatem skarżący ma w sprawie pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, który jest również uprawniony do wywiedzenia w jego imieniu skargi o wznowienie postępowania i do reprezentowania go w tym postępowaniu, to tym samym nie może on skutecznie domagać się od Sądu wyznaczenia mu kolejnego pełnomocnika z urzędu, a także nie może żądać zastąpienia przyznanego mu radcy prawnego adwokatem, bowiem przyznane mu prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt I OZ 795/07, obydwa niepubl.). Natomiast wszelkie uwagi, skargi czy wnioski o zmianę pełnomocnika z urzędu skarżący winien kierować bezpośrednio do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Trzeba bowiem przypomnieć, że Sąd nie pośredniczy w kontaktach pomiędzy skarżącymi a ich pełnomocnikami.
Jednocześnie wskazać należy, iż w niniejszej sprawie skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, ponieważ stosownie do postanowień art. 239 pkt 1 lit d P.p.s.a. storna skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 254 § 1 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 oraz z art. 260 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.