II SAB/SZ 78/24

II SAB/Sz 78/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 52 par. 1 i 2, art. 53 par. 2bart. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 36 par. 1, art. 37 par. 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 24 września 2024 r., W. K. (dalej jako "skarżący"), wniósł
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie (dalej jako "organ") w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego kierowane do organu z 7 grudnia 2023 r. W odpowiedzi na skargę organ argumentował, że skarga jest bezprzedmiotowa.
Zarządzeniami z 25 listopada 2024 r., skarżący został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi.
Ponadto, zarządzeniem z 25 listopada 2024 r., skarżący został wezwany
do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, tj. ministra właściwego
ds. gospodarki morskiej oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – j.t.), dalej jkao "p.p.s.a."
Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2024 r. (dowód: urzędowe poświadczenie doręczenia – UPD, k. 73 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący podał jedynie swój numer PESEL. W terminie siedmiodniowym, ani dotychczas, skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądowe do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Ponadto z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 13 stycznia 2025 r. wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy (dowód: k. 74 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem
z art. 58 § 1 pkt 1 – 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn wymienionych we wskazanym przepisie. wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania do rozpoznania przez sąd administracyjny, a zatem także do orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia.
Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu
w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ powołane powyżej przepisy uzupełnia jeszcze art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie
z którym, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści powyższych przepisów wynika, że strona skarżąca obowiązana jest, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a."), Jeżeli bowiem nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd zobowiązał skarżącego do wykazania czy przed wniesieniem niniejszej skargi wystosował w trybie art. 37 k.p.a. do właściwego organu ponaglenie, jednakże ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W rezultacie złożona skarga okazała się niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej), może otworzyć stronie skarżącej drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, na bezczynność organu administracji publicznej. Następstwem niedopuszczalności skargi jest zaś jej odrzucenie, z racji braku możliwości przyjęcia skargi przez Sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Nadto wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący również nie odpowiedział na wezwanie
do uiszczenia wpisu sądowego, które zostało mu doręczone w dniu 8 grudnia 20024 r. Ostatni dzień siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadał
na dzień ustawowo uznany za wolny od pracy (15 grudnia 2024 r. – niedziela). Stosownie zatem do art. 83 § 2 p.p.s.a., termin do uiszczenia wpisu upłynął 16 grudnia 2024 r. (poniedziałek). W zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, co także uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.