II SAB/Sz 26/26

II SAB/Sz 26/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2026-03-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 3 par. 2 pkt 1-9, par. 2a i par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 227
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w przedmiocie zabezpieczenia danych elektronicznych ucznia postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] ([...] ) złotych.
Uzasadnienie
Pismem z 16 stycznia 2026 r. L. K. (dalej: "skarżący"), wystąpił
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w G. , polegająca na rozpoznaniu jego wniosku z 17 listopada 2025 r. Jak wskazał skarżący, złożył do ww. organu, m.in. wniosek dotyczący zabezpieczenia integralności danych jego córki w systemie e-dziennik. Według skarżącego, organ nie wydał decyzji, postanowienia, nie udzielił odpowiedzi w formie przewidzianej prawem, nie zawiadomił o przedłużeniu terminu w trybie art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."). Skarżący kierował do organu kolejne wezwania oraz ponaglenie na podstawie art. 37 k.p.a. W dniu 15 grudnia 2025 r. organ skierował do skarżącego pismo, które nie ma formy decyzji administracyjnej, nie zawiera podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie zawiera pouczenia o środkach zaskarżenia i nie kończy postępowania w sposób przewidziany prawem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem brak jest przepisu prawa, który obligowałby organ do przeprowadzenia postępowania administracyjnego
w sytuacji, której dotyczy skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in. czy sprawa mieści się w katalogu spraw podlegających badaniu przez sąd administracyjny.
W myśl bowiem art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca
1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Nadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień,
do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca
1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach,
w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,
i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Wniesienie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na wydane w sprawie decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, zaś przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora
ww. szkoły w przedmiocie zabezpieczenia danych elektronicznych ucznia – córki skarżącego, w systemie UONET+ (tzw. e-dziennik) oraz korespondencji, wpisów i operacji związanych z osobą skarżącego jako rodzica, przetwarzanych przez szkołę w systemach informatycznych.
Wskazać należy, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, gdyż realizacja żądania skarżącego nie wymaga konkretyzacji indywidualnym aktem administracyjnym organu szkoły (decyzją, postanowieniem lub innym aktem) lub czynnością w myśl art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. nie następuje w drodze żadnego aktu bądź działania z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 30 czerwca 2025 r. o sygn. akt II SA/Gl 75/25). Zdaniem Sądu, udzielenie odpowiedzi przez organ na pismo skarżącego w tym przedmiocie nie jest związane z wydaniem jakiegokolwiek aktu administracyjnego lub czynności administracyjnej, które są wydawane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem skargi nie jest zatem akt ani czynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Dlatego brak wydania aktu bądź podjęcia czynności w tym zakresie przez organ nie może zostać uznany za bezczynność bądź przewlekłość w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.
Również ewentualne wszelkie skargi i wnioski dotyczące działania dyrektora szkoły, nauczycieli w ww. omawianym zakresie nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Nawet jeśli uznać, że korespondencja skarżącego miała charakter skargi wnoszonej w trybie Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego (dalej:
"k.p.a."), to wskazać należy, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (art. 227 k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 14 października 2016 r., I OSK 2091/16; wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11).
Wyjaśnić jednocześnie należy, że w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, osoba, której dane dotyczą, może złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, ww. organ – jeżeli doszło do naruszenia – w drodze decyzji administracyjnej stosuje odpowiednie środki naprawcze np. nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Postępowanie przed ww. organem jest postępowaniem jednoinstancyjnym, a na decyzję tego organu przysługuje stronie skarga do sądu administracyjnego.
Podsumowując przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.