II SAB/Sz 25/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2022-05-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo wodnepostępowanie administracyjnebezczynność organuwłaściwość organuzmiana stosunków wodnychwójt gminy WSA Szczecin

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność Wójta Gminy, uznając, że organ prawidłowo przekazał wniosek do właściwego organu, co wyłącza zarzut bezczynności.

Skarga została wniesiona na bezczynność Wójta Gminy w sprawie dotyczącej zmiany stosunków wodnych na gruncie, na podstawie art. 234 ust. 3 Prawa wodnego. Skarżąca domagała się wszczęcia postępowania administracyjnego w celu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Wójt Gminy uznał się za niewłaściwego i przekazał sprawę Dyrektorowi Zarządu Zlewni w Szczecinie, informując o tym skarżącą. Sąd uznał, że takie działanie organu, polegające na przekazaniu wniosku do właściwego organu zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., wyłącza możliwość przypisania mu bezczynności.

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie była bezczynność Wójta Gminy w sprawie dotyczącej przeprowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Skarżąca domagała się wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na działce ewidencyjnej, polegającej na wykonaniu przez właściciela sąsiedniej działki rowu melioracyjnego i przepustu, co miało spowodować szkodę dla jej gruntu. Wójt Gminy, uznając się za niewłaściwego, pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r. przekazał wniosek do Dyrektora Zarządu Zlewni w Szczecinie, powołując się na art. 191 Prawa wodnego i informując o tym skarżącą. Skarżąca złożyła ponaglenie, które zostało uznane za nieuzasadnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Następnie wniosła skargę do WSA na bezczynność Wójta. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, oddalił skargę. Sąd uznał, że Wójt Gminy nie pozostawał w bezczynności, ponieważ prawidłowo przekazał wniosek do organu właściwego zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. Działanie to, polegające na przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu organowi, wyłącza możliwość przypisania organowi pierwszej instancji bezczynności, nawet jeśli samo przekazanie byłoby wadliwe. Sąd podkreślił, że ocena prawidłowości ustalenia organu właściwego leży w gestii sporu kompetencyjnego, a nie skargi na bezczynność.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie dopuścił się bezczynności, jeśli przekazał wniosek do właściwego organu zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a.

Uzasadnienie

Przekazanie wniosku do organu właściwego jest czynnością procesową, która wyłącza możliwość przypisania organowi pierwszej instancji bezczynności, nawet jeśli samo przekazanie byłoby wadliwe. Organ wypełnił obowiązek proceduralny wynikający z przepisów prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 65 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ niewłaściwy niezwłocznie przekazuje podanie do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie z uzasadnieniem.

p.w. art. 234 § 3

Prawo wodne

Pomocnicze

k.p.a. art. 35 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw art. 53 § 2b

k.p.a. art. 37 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.w. art. 191

Prawo wodne

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ, przekazując wniosek do właściwego organu zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., nie dopuścił się bezczynności.

Odrzucone argumenty

Organ pozostawał w bezczynności, nie załatwiając wniosku skarżącej w terminie.

Godne uwagi sformułowania

Organ wypełnił obowiązek proceduralny wynikający z art. 65 § 1 k.p.a., a jego realizacja powoduje, że nie można zarzucić mu bezczynności. Przekazanie przez organ wniosku strony według właściwości innemu organowi wyłącza z kolei możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, choćby nawet przekazanie to było wadliwe.

Skład orzekający

Marzena Kowalewska

przewodniczący sprawozdawca

Elżbieta Dziel

sędzia

Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że przekazanie wniosku do właściwego organu wyłącza zarzut bezczynności, nawet jeśli samo przekazanie jest wadliwe."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ administracji publicznej stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę zgodnie z procedurą.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i właściwości organów, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Sz 25/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Dziel
Marzena Kowalewska /przewodniczący sprawozdawca/
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 1871/22 - Wyrok NSA z 2024-06-18
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 35  par. 1 w zw. z  art. 65 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 624
art. 234 ust. 3
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi R. M. - C. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wszczęcia postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przez R. M. (dalej: "Skarżąca") jest bezczynność Wójta Gminy [...] (dalej: "organ") w sprawie dotyczącej przeprowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r., poz. 624 ze zm, dalej: "ustawa p.w.").
Skarga wniesiona została w następującym stanie faktycznym:
Pismem z dnia 16 sierpnia 2021 r. Skarżąca wystąpiła do Wójta Gminy [...]
z żądaniem wszczęcia i przeprowadzenia - na podstawie przepisu art. 234 ust. 3 ustawy p.w. postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny S. , gmina [...], powiat [...], polegającej na wykonaniu przez właściciela tej działki urządzenia wodnego - rowu melioracyjnego zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych [...] obręb geodezyjny S. , gmina [...], powiat [...], wraz z przepustem zlokalizowanym na działkach o numerach ewidencyjnych [...] obręb geodezyjny S. , gmina D. . W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że w 2017 r. właściciel działki nr [...], sąsiadującej z należącą do wnioskodawczym działką nr [...], bez wiedzy i zgody Skarżącej wykonał prace polegające na wykonaniu rowu melioracyjnego, którego znaczna część przebiega przez teren działki nr [...], a także przepustu zlokalizowanego pod drogą stanowiącą działkę nr [...] którego wylot również znajduje się działce nr [...]. Na skutek wykonania przedmiotowego urządzenia wodnego doszło do zmiany stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodą dla działki nr [...], albowiem wody opadowe i gruntowe z terenu działki nr [...] zbierają się w przedmiotowym rowie i kierowane są na działkę nr [...]. Skarżąca zażądała nakazanie właścicielowi działki ewidencyjnej nr [...] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom i ustalenie terminu wykonania tych czynności, przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny hydrologii, gospodarki wodnej, postępowań wodnoprawnych i melioracji wodnych na okoliczność ustalenia, czy wykonanie urządzenia wodnego wskazanego w pkt. 1 powyżej nastąpiło ze szkodą dla gruntów sąsiednich, w szczególności dla gruntu stanowiącego działkę nr [...].
Pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r. Wójt Gminy [...] przekazał powyższe pismo wg właściwości do Dyrektora Zarządu Zlewni w Szczecinie. W uzasadnieniu Wójt Gminy [...] wskazał, że uznał, że organem właściwym w przedmiotowej sprawie jest Dyrektor Zarządu Zlewni w Szczecinie, gdyż w tej sprawie należy zastosować art. 191 ustawy p.w. Przytaczając brzmienie przepisów zarówno art. 234, jak i 191 wspomnianej ustawy, organ powołał się na orzecznictwo sądowo- administracyjne, które uzasadnia przyjęcie, że Wójt Gminy [...] nie jest organem właściwym do rozpoznania wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., który to wniosek należy przekazać do organu właściwego, czyli Dyrektora Zarządu Zlewni w Szczecinie.
Pismem, z dnia 24 września 2021 r. Skarżąca na podstawie przepisu art. 37 §1 k.p.a., złożyła ponaglenie wnosząc o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do załatwienia sprawy poprzez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w celu merytorycznego rozpoznania wskazanego wyżej podania z dnia 16 sierpnia 2021 r. i wyznaczenie Wójtowi Gminy [...] terminu załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2021 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie postanowieniem z dnia 11 października 2021 r. uznało ponaglenie za nieuzasadnione.
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r. złożonego na podstawie przepisu art. 234 ust. 3 ustawy p.w. dotyczącego wszczęcia i przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na działce ewidencyjnej nr [...], obręb geodezyjny S. , gmina [...], powiat [...], polegającej na wykonaniu przez właściciela tej działki urządzenia wodnego - rowu melioracyjnego zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych [...] obręb geodezyjny S. gmina [...], powiat [...], wraz z przepustem zlokalizowanym na działkach o numerach ewidencyjnych [...] obręb geodezyjny S. , gmina [...] Skarżąca wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do załatwienia sprawy poprzez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w celu merytorycznego rozpoznania wskazanego wyżej wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., w terminie do dnia 31 grudnia 2022 r. oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa adwokackiego oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w przypadku braku szczególnych uregulowań ustawowych, w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 p.p.s.a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Sąd bada także bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym przypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy w tym zakresie organ zrealizował nałożone na niego obowiązki.
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności wynikającej z przepisów prawa, przez zobowiązany do tego organ. Uwzględniając taką skargę sąd - stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do art. 149 § 1b p.p.s.a. sąd może też orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, a na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. - także o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154
§ 6 lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzeka natomiast o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a, sprawę ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd może rozpoznać w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W takim też trybie została rozpoznana skarga złożona w niniejszej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z dnia 16 sierpnia 2021 r. zawierającego żądanie przeprowadzenia postępowania na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy p.w.
Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi Sąd uwzględnił, że z dniem 1 czerwca 2017 r., ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) dokonano nowelizacji p.p.s.a. Przepisem art. 9 pkt 3 lit. b ustawy zmieniającej dodano m.in. art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 1 pkt 9 ustawy zmieniającej, nowe brzmienie otrzymał również art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., poprzez wprowadzenie środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, które zastąpiło dotychczasowe zażalenie i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej wyjaśniono, że regulacja art. 53 § 2b p.p.s.a. - dotycząca obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia w postaci ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność - wprowadzona została w związku ze zmienionym brzmieniem art. 37 k.p.a. Zgodnie z założeniami ustawodawcy, wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi więc warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co znalazło wyraz w nowym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Wedle tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy bowiem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z treści ww. regulacji wynika zatem, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ można wnosić w każdym czasie, po wyczerpaniu środka zaskarżenia w postaci ponaglenia.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że Skarżąca przed złożeniem skargi dopełniła powyższego wymogu, wnosząc do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie za pośrednictwem Wójta Gminy [...] pismo z dnia 24 września 2021 r. W piśmie tym Skarżąca w sposób jednoznaczny zarzuciła bowiem organowi niezałatwienie sprawy z jej wniosku. Stąd, w ocenie Sądu, uznać należało je za ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.
Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez uprawniony podmiot, jako dopuszczalna i złożona z zachowaniem wymogu określonego w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlega merytorycznej ocenie.
Przeprowadzona przez Sąd ocena legalności wykazała jednak, że organ na dzień wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W zakresie tak dokonanej oceny w pierwszej kolejności Sąd uwzględnił, że bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie - pomimo istniejącego w tym zakresie ustawowego obowiązku, organ nie podjął w sprawie żadnych czynności lub wtedy, gdy wprawdzie prowadził wymagane postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem odpowiedniego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z bezczynnością mamy więc do czynienia w sytuacji, gdy brak jest aktywności organu w danej sprawie, w tym również, gdy organ nie wywiązuje się z obowiązku zawiadomienia strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i wyznaczenia nowego terminu jej rozpatrzenia stosownie do art. 36 k.p.a. Na gruncie postępowania administracyjnego, według art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. bezczynność zachodzi bowiem wtedy, gdy sprawy nie załatwiono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Skarga na bezczynność organu stanowi z kolei środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania.
W kontrolowanej sprawie Wójt Gminy [...] uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku Skarżącej z dnia 16 sierpnia 2021 r. i stosownie do art. 35 § 1 k.p.a. działając bez zbędnej zwłoki, pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r., przekazał wniosek do rozpoznania według właściwości Dyrektorowi Zarządu Zlewni w Szczecinie
Z przedłożonych akt wynika również, że o przekazaniu wniosku organ poinformował pełnomocnika Skarżącej, przesyłając do wiadomości kopię pisma przekazującego bez załączników – co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych dowodu potwierdzającego przesłanie tego pisma i jego odbioru dnia 23 sierpnia 2021 r.
Powyżej wskazane działania organu, polegające na przekazaniu wniosku Skarżącej do rozpoznania innemu organowi, jako właściwemu do jego załatwienia oraz na zawiadomieniu o tym Skarżącej jednoznacznie potwierdzają, że w dacie wniesienia skargi do Sądu przed Wójtem Gminy [...] nie toczyło się postępowanie, w ramach którego Skarżąca zarzuca organowi bezczynność.
Jednocześnie, w ocenie Sądu ich podjęcie odpowiada przepisom prawa i nie wskazuje na zaistnienie bezczynności, w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.
Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy bowiem rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Oznacza to, że organowi administracji nie można przypisać bezczynności, gdy stwierdzając w sprawie swoją niewłaściwość, podejmuje działania stosownie do unormowań wskazanych w art. 65 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Wr 63/19; wyrok WSA w Opolu z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 68/21).
Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Organ wypełnił obowiązek proceduralny wynikający z art. 65 § 1 k.p.a., a jego realizacja powoduje, że nie można zarzucić mu bezczynności. W sprawie z wniosku Skarżącej organ podjął bowiem działanie w formie i terminie przewidzianym w przepisach prawa, tj. stosownie do art. 35 § 1 i art. 65 § 1 k.p.a.
Zauważyć należy, że organy administracji publicznej zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości rzeczowej i miejscowej (art. 19 k.p.a.), a przekazanie podania do organu właściwego nie następuje w formie zaskarżalnego aktu, ale w formie czynności materialnoprawnej mającej postać zwykłego pisma i w konsekwencji nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Ma ono ten skutek, że organ administracji publicznej, któremu sprawa została przekazana ma obowiązek podjąć czynności w sprawie, o ile sam uznałby swoją właściwość, a w przeciwny przypadku obowiązany jest zainicjować przed właściwym organem lub sądem spór o właściwość lub spór kompetencyjny (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 1823/20). Badając zasadność skargi na bezczynność sąd czyni to z kolei według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
Wobec przekazania wniosku Skarżącej według właściwości do innego organu brak jest zatem w niniejszej sprawie podstaw do przyjęcia, że Wójt Gminy [...] jest zobowiązany do prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. Innymi słowy jako organ niewłaściwy w sprawie, nie jest organem zobowiązanym do jej załatwienia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 261/18). Podkreślić należy, że o bezczynności organu, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., w niniejszej sprawie można by mówić gdyby organ oceniając, że nie jest właściwy w sprawie, nie przekazał niezwłocznie wniosku do właściwego organu w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Przekazanie przez organ wniosku strony według właściwości innemu organowi wyłącza z kolei możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, choćby nawet przekazanie to było wadliwe (por. wyrok NSA z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 348/13).
Wskazać również trzeba, że bez znaczenia dla oceny dokonywanej w niniejszej sprawie pozostaje kwestia prawidłowości ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku Skarżącej. Zagadnienia te podlegają bowiem ocenie w przypadku sporu kompetencyjnego pomiędzy organami, który rozpoznawany jest w odrębnym trybie.
Dyrektor Zarządu Zlewni w Szczecinie któremu przekazano wniosek Skarżącej do rozpoznania był związany tym przekazaniem. Jeżeli natomiast uznałby, że nie jest właściwy w sprawie, to jego obowiązkiem było zainicjowanie sporu w tym przedmiocie.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.
Wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu są dostępne na: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI