II SAB/SZ 23/24

II SAB/Sz 23/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-06-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 2 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie opłat za sprawę postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie opłat za sprawę.
Skarżący podał, że w Sądzie Rejonowym w Wydziale Karnym toczyła się z jego udziałem sprawa o sygn. akt II K {...}. Wyjaśnił, że składał do Sądu pisma dotyczące opłat za sprawę karną, lecz pozostają one bez odpowiedzi. Wskazał, że jego matce odmówiono wglądu w akta sprawy. Według niego, uzasadniona jest zatem skarga na bezczynność Prezesa Sądu
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego wniósł o uznanie jej za niezasadną. Wyjaśnił, że wniosek skarżącego z 21 listopada 2023 r. został rozpoznany postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. o sygn. akt II Ko [...]. Wskazał, że skarżący otrzymywał odpowiedzi na wszystkie pisma kierowane do Sądu Rejonowego dotyczące głównie kosztów postępowania karnego, w tym opinii biegłych. Podał również, że matkę skazanego poinformowano, że nie jest stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., zakres przedmiotowy postępowania sądowego obejmuje:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z
2023 r. poz. 775 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego działalności organów administracji publicznej ograniczona jest do zakresu art. 3 p.p.s.a. Oznacza to, że kontrola sądu administracyjnego działalności organów administracji publicznej nie jest nieograniczona. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest więc przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Skarga na bezczynność organu w prowadzeniu postępowania przez organ dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Podkreślić należy, że podnoszona przez skarżącego bezczynność organu w przedmiocie załatwienia jego wniosku dotyczącego kosztów postępowania karnego nie mieści się z zakresie kognicji sądu administracyjnego. Załatwienie wniosków skarżącego jako skazanego w postępowaniu karnym odbywa się na podstawie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego.
Mając na uwadze Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.