II SAB/Sz 187/22

II SAB/Sz 187/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-10-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska
Joanna Wojciechowska
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność organu
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 2176
art.1 ust.2, art.45, art.5, art. 13 ust.2, art. 15 ust.2
Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art.149 par.1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2022 r. sprawy ze skargi A.K.-G. na bezczynność Rady [...] w S. w przedmiocie w sprawie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Rady [...] w S., II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Radę [...] w S. do rozpoznania wniosku strony w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia, IV. zasądza od Rady [...] w S.na rzecz skarżącego A. K.-G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
A. K. (dalej: "strona" bądź "skarżący") pismem z 6 kwietnia 2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Rady Osiedla G. (dalej: "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący wskazał, że 10 listopada 2021 r. drugi raz zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej na adresy podane na stronie Rady Osiedla G. – [...], tj: na główny adres - [...] oraz dodatkowo na adres przewodniczącej - [...] (A. R.), a także na adres wiceprzewodniczącego, a jednocześnie pełniącego obowiązki przewodniczącej - [...] (A. K.).
Wniosek taki skarżący wysłał także wcześniej, bo 8 listopada 2021 r., nie wskazując wprost, że był to wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Aby osoba rozpoznająca wniosek nie miała wątpliwości, 10 listopada skarżący doprecyzował, że informacje należy udostępnić w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W swoim wniosku skarżący wniósł o udostępnienie dokumentów oraz korespondencji w związku z przeprowadzanymi konsultacjami społecznymi (które Rada Osiedla G. miała przygotowywać formułując pytania), wskazanie na czym polegała strona merytoryczna, za który odpowiadała Rada (jako, że taka informacja znalazła się na stronach urzędu miasta S., a ponadto w piśmie, które skarżący otrzymał z tego urzędu). Skarżący wnioskował także o informację w zakresie zestawienia łącznych kwot wypłaconych środków członkom Rady Osiedla (§ 25 statutu osiedla G.) od początku bieżącej kadencji Rady Osiedla G. do 8 listopada włącznie), z podziałem m.in. na imię i nazwisko osoby która otrzymała środki i kwotę w złotych.
Skarżący wskazał, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał na swój wniosek żadnej odpowiedzi. Ponadto, skarżący nie otrzymał żadnego pisma z powoływaniem się na stan epidemii, czy z jakimkolwiek innym powodem uniemożliwiającym realizację wniosku.
Skarżący wskazał, że w swoim wniosku powołał się na opinię prawną zamieszczoną na stronie rad osiedli w S. i o której to opinii prawnej, są zaznajomieni radni podczas szkoleń, z której wynika, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych "Rada Osiedla jako jednostka pomocnicza Gminy, jest w świetle art. 4 ustawy, innym podmiotem wykonującym zadania publiczne, a więc i podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (wyrok WSA Łodzi w z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Op 38/15; z 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Łd 259/16).
Skarżący wskazał, iż o tym, że Rada Osiedla G. realizowała proces merytoryczny konsultacji społecznych oraz wręcz wnosiła o przeprowadzenie tych konsultacji, świadczy treść na stronie www. urzędu miasta S., gdzie prezydent S. ogłasza konsultacje społeczne. Wskazano tam, że "konsultacje społeczne zostały ogłoszone na wniosek Rady Osiedla G., która odpowiada za stronę merytoryczną procesu", a ponadto pismo, które skarżący otrzymał z Urzędu Miasta, w którym p.o. przewodniczącej - wiceprzewodniczący A. K. domaga się przeprowadzenia tych konsultacji.
Analogiczny wniosek skarżący skierował do urzędu miasta S., jednak nie uzyskał odpowiedzi na wszystkie zadane pytania, stąd zmuszony był skierować swój wniosek do Rady Osiedla G., zgodnie zresztą z przekierowaniem skarżącego 8 listopada 2021r. przez urzędnika z Urzędu Miasta S..
Co więcej, jak wskazał skarżący, radni będący w zarządzie osiedla, w szczególności p.o. przewodniczącej A. K. otrzymuje regularnie środki finansowe mające mu zrekompensować koszty pełnienia tej funkcji, w tym konieczność dojazdu do siedziby Osiedla G., czy koszty kilkunastu groszy prądu w celu prowadzenia przez niego 30 minutowego posiedzenia zdalnego. P.o. przewodniczącej nigdy nie zrzekł się swojej funkcji, pełnionych obowiązków, ani pieniędzy.
Ponadto, działalność organów Osiedla G. nie została w żaden sposób zawieszona, prowadzone były konsultacje społeczne z mieszkańcami, wysyłana jest do urzędu korespondencja, a nawet odbywają się posiedzenia. Wszystko to świadczy o tym, że organy Osiedla G. bez żadnych przeszkód działają.
Końcowo skarżący nadmienił, że przed złożeniem skargi, telefonicznie skontaktował się z Radą Osiedla i otrzymał informację, że organy Rady Osiedla nie posiadają osobowości prawnej, w związku z czym, nie dotyczy ich obowiązek udostępniania informacji publicznej.
Skarżący wskazał na istniejące orzecznictwo sądów administracyjnych oraz fakt, że członkowie organów Osiedla G., pobierają za swoją działalność środki finansowe, które mają im zrekompensować niedogodności i koszty, jakie muszą ponosić z tytułu pełnienia tych obowiązków.
W załączeniu do skargi skarżący przedłożył korespondencję mailową do dnia 10 listopada 2022 r. wraz z poprzedzającym odesłaniem skarżącego do Rady Osiedla G. przez Urząd Miasta S., opinię prawną załączona do e-maila z 10 listopada 2021 r., pismo wiceprzewodniczącego A. K. z wnioskiem do Prezydenta S. o przeprowadzenie konsultacji, zestawienie przekazywanych środków publicznych z tytułu wykonywania obowiązków w Radzie i Zarządzie Osiedla G., e-mail z 22 listopada 2021 r. A. K. w sprawie zwołania posiedzenia Rady Osiedla G. oraz wydruk zawiadomienia z 20 listopada 2021 r. skierowanego do prokuratury przez A. K..
Skarżący, w związku ze skargą wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej na swój wniosek oraz zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Organ wskazał, że zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta S. nr 510/21 z dnia 22 października 2021 r. w sprawie konsultacji społecznych dotyczących budowy torowiska do pętli tramwajowej § 7. jednostką organizacyjną Urzędu Miasta S. odpowiedzialną za obsługę organizacyjno-techniczną konsultacji społecznych jest Biuro Dialogu Obywatelskiego. Skarżący uzyskał odpowiedź 8 listopada 2021 r. od Gminy Miasto S., co załączył do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Według art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zgodnie z § 1b - sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
§ 2 art. 149 p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył 8 i 10 listopada 2021 r. wniosek o udostępnienie informacji na adresy podane na stronie Rady Osiedla G., tj.: na główny adres - [...] oraz dodatkowo na adres przewodniczącej - [...] (A. R.), a także na adres wiceprzewodniczącego, a jednocześnie p.o. przewodniczącej - [...] (A. K.).
W swoim wniosku skarżący wniósł o udostępnienie dokumentów oraz korespondencji w związku z przeprowadzanymi konsultacjami społecznymi (które Rada Osiedla G. miała przygotowywać formułując pytania), wskazanie na czym polegała strona merytoryczna, za który odpowiadała Rada (jako, że taka informacja znalazła się na stronach urzędu miasta S., a ponadto w piśmie, które skarżący otrzymał z tego urzędu). Skarżący wnioskował także o informację w zakresie zestawienia łącznych kwot wypłaconych środków członkom Rady Osiedla (§ 25 statutu osiedla G.) od początku bieżącej kadencji Rady Osiedla G. do 8 listopada włącznie), z podziałem m.in. na imię i nazwisko osoby która otrzymała środki i kwotę w złotych.
Do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał na swój wniosek odpowiedzi. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, doszło do bezczynności.
Organ, w odpowiedzi na skargę, stanął na stanowisku, że zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta S.\ nr 510/21 z 22 października 2021 r. w sprawie konsultacji społecznych dotyczących budowy torowiska do pętli tramwajowej § 7. jednostką organizacyjną Urzędu Miasta S. odpowiedzialną za obsługę organizacyjno-techniczną konsultacji społecznych jest Biuro Dialogu Obywatelskiego. Skarżący uzyskał odpowiedź 8 listopada 2021 r. od Gminy Miasto S., co załączył do skargi, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zdanie Sadu, skargę należało uwzględnić.
Podkreślenia wymaga, że procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej: "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Określenie na czym polega bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej wymaga odniesienia się do przepisów właśnie tej ustawy.
W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Innymi słowy, bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p.
Z dalszych przepisów u.d.i.p. wynika, że udostępnianie informacji publicznej odbywa się na wniosek i winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).
W pojęciu informacji publicznej mieści się więc zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i tych, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
Skarżący zwrócił się o informacje bezpośrednio związane z funkcjonowaniem i trybem działania Rady Osiedla jako innego podmiotu wykonującego zadania publiczne.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm., dalej jako "u.s.g.") gmina może tworzyć jednostki pomocnicze, w tym osiedla. Organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami, a statut jednostki pomocniczej określa w szczególności organizację
i zadania organów jednostki pomocniczej (stanowi o tym art. 35 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 u.s.g.). Z kolei, zgodnie z art. 37 § 2 u.s.g., organem wykonawczym w dzielnicy (osiedlu) jest zarząd. Na czele zarządu stoi przewodniczący.
Z tych wszystkich względów stwierdzić trzeba, że Rada Osiedla G., jako "inny" podmiot wykonujący zadania publiczne obowiązana była, w świetle ustawy, do udostępnienia informacji o jakie występował skarżący, którym jednocześnie nie sposób odmówić charakteru informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
Wyjaśnić także należy, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. I tak, informacja może dotyczyć m.in. podmiotów zobowiązanych, w tym ich organizacji (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b u.d.i.p.) oraz zasad ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw i dlatego dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie wskazanych powyżej przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego przez kogo zostały wytworzone.
Jak wynika z okoliczności stanu faktycznego organ nie podjął żadnych czynności celem udzielenia informacji wskazując, że skarżący uzyskał odpowiedź 8 listopada 2021 r. od Gminy Miasto S..
W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje albo żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., to jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę.
Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym, dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15).
Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził na podstawie materiału dokumentacyjnego sprawy, że organ (Rada Osiedla) uchybiła ustawowemu terminowi do udostępnienia wnioskowanej przez skarżącego informacji. Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez skarżącego 8 listopada 2021 r. i doprecyzowany 10 listopada 2021 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. Określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. termin udostępnienia informacji i załatwienia sprawy upłynął zatem z dniem 22 listopada 2021 r.
Zdaniem Sądu, okoliczność wystąpienia w organie przekonania, że nie jest uprawniony do udzielenia informacji lub, że informacji tej udzielił inny podmiot nie stanowi o niezasadności skargi na bezczynność.
W ocenie Sądu jednak, mając na uwadze powyższe, bezczynność organu nie miała charakteru rażącego (pkt II wyroku). Rażącym naruszeniem prawa będzie bowiem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać również pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ nie wynikała z zamierzonego i uporczywego działania organu, a najprawdopodobniej z braku wiedzy i pozostawania w błędnym przekonaniu, że skarżący uzyskał niezbędne informacje od Gminy S. ,
W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, nie sposób uznać, że działanie organu nacechowane było złą wolą, bądź przypisać organowi lekceważący stosunek do norm prawa.
Wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność w przypadku wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania wynikającego z przepisów u.d.i.p. W przedmiotowej sprawie jednak bezsporne jest, ze żądana informacja nie została przez organ skarżącemu przesłana (odpowiedź na skargę), zaistniały zatem podstawy do zobowiązania organu do jej udzielenia.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu (100 zł).