II SAB/SZ 156/23

II SAB/Sz 156/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący/
Krzysztof Szydłowski /sprawozdawca/
Wiesław Drabik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
1. stwierdzono bezczynność organu, która  miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa 2. zobowiązano organ do rozpoznania wniosku 3. wymierzono grzywnę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 35,  art. 145 par. 1 pkt 4, art. 150, art. 151
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 682
art. 59 ust. 7
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par. 2 pkt 8 i 9, art. 149 par. 1,  par. 1a, par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność P. I. N. B. w G. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego I. stwierdza, że P. I. N. B. w G. dopuścił się bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, II. stwierdza, że bezczynność P. I. N. B. w G. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje P. I. N. B. w G. do rozpoznania wniosku skarżącego M. G. z dnia [...] r. w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, IV. wymierza P. I. N. B. w G. grzywnę w kwocie [...]([...]) złotych, V. zasądza od P. I. N. B. w G. na rzecz skarżącego M. G. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z 17 września 2023 r., M. G. (dalej powoływany jako: Wnioskodawca lub Skarżący), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (dalej: PINB lub organ) w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną. Wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, o zobowiązanie organu do wydania postanowienia w określonym terminie a także o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wyjaśnił Skarżący, 19 czerwca 2023 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. i pkt 5 k.p.a. wniósł wniosek o wznowienie na wniosek lub z urzędu postępowania zakończonego decyzją PINB numer PNIB 5121.7.5-1.2018.RŻ z 7 września 2018 r. oraz decyzją PINB.RŻ.VII.7353/12-1/2009 z 7 września 2009 roku. Obie wskazane powyżej decyzje zostały wydane po rozpatrzeniu wniosku K. S. S.C. i dotyczyły udzielenia powyższemu inwestorowi pozwolenia na użytkowanie budynków wielorodzinnych oznaczonych odpowiednio "B" oraz "A" położonych na działkach [...], [...], [...], obr. D.
Następnie, 24 lipca 2023 r., Wnioskodawca wniósł ponaglenie, które zostało rozpatrzone przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie. Powyższy organ, postanowieniami z 16 sierpnia 2023 r. (dotyczącym decyzji z 2018 r.) oraz 6 października 2023 r. (dotyczącym decyzji z 2009 r.) stwierdził, iż PINB dopuścił się bezczynności oraz wyznaczył siedmiodniowy termin do rozpatrzenia żądania o wznowienie postępowanie.
Skarżący wskazał dodatkowo, iż 21 sierpnia 2023 r. została mu doręczona przesyłka polecona zawierająca między innymi pismo o nazwie "zawiadomienie" z dnia 31 lipca 2023 r. dotycząca nowego terminu załatwienia sprawy. Przy czym owo zawiadomienie nie zawierało wymaganej art. 36 § 1 k.p.a. informacji o możliwości złożenia ponaglenia. Sprawia to, że nie można uznać, iż Skarżący został zawiadomiony o nowym terminie rozpoznania sprawy w myśl art. 36 § 1 k.p.a. Nadto Skarżący podkreślił, iż do 17 września 2023 r. (tj. do dnia wniesienia skargi do sądu administracyjnego) w dalszym ciągu nie otrzymał postanowienia o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego. Podniósł też, że do 18 września 2023 r. nie dokonano żadnej czynności a organizacyjne problemy organu nie mogą rodzić negatywnych skutków dla strony i wpływać na ograniczenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. W ocenie Skarżącego tłumaczenie organu swoich zaniechań trudnościami kadrowymi urzędu nie zmienia faktu, iż objęta skargą bezczynność ma charakter rażący. Organ pomimo wpływu skargi nie przekazał jej do sądu administracyjnego w terminie ustawowym. Przekazanie skargi nastąpiło dopiero pismem z 29 listopada 2023 r. stanowiącym odpowiedź na pismo Sądu w sprawie wymierzenia grzywny PINB za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami. Organ przekazując skargę wyjaśnił, że nie przekazał akt sprawy w terminie z uwagi na uwagi na dużą ilość spraw będących w toku postępowania, i ze względu na dużą ilość nowych spraw wpływających do inspektoratu, nieproporcjonalną do jego składu osobowego. Wskazywał też na akcje ogólnokrajowe w zakresie stanu bezpieczeństwa obiektów użyteczności publicznej, "Bezpieczne Wakacje", nieprzewidziane zdarzenia w terenie, planowane i nieplanowane kontrole - wezwania inwestorów do przeprowadzenia obowiązkowych kontroli, oddawanych do użytkowania nowych obiektów budowlanych.
Organ nadmienił, iż wykonuje swoje obowiązki przy pomocy dwóch inspektorów nadzoru budowlanego (jeden jest na emeryturze, a drugi jest osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności z wymiarem 7- godzin pracy dziennie) na terenie największego powiatu w województwie, składającego się z dziewięciu gmin, a w tym wielu miast i wsi. Zdaniem PINB nie był on bezczynny, gdyż w tym samym czasie prowadził postępowania administracyjne i przeprowadzał czynności kontrolne w dziesiątkach, a nawet setkach zgłoszonych wcześniej spraw, pomimo nieproporcjonalnej do ilości spraw, ilości zatrudnionych osób w inspektoracie. Wskazał także, iż od 2020 r. ma problem z siedzibą, która została organowi wypowiedziana. Wskutek powyższego PINB musiał się zająć znalezieniem budynku, przeprowadzeniem remontu i przeprowadzką co było zadaniem angażującym i czasochłonnym. Powyższe wprowadzało zamęt i zamieszanie oraz dodatkowe opóźnienie w realizacji zadań. Nadto jeden z pracowników przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim.
W zakresie objętym skargą organ potwierdził, że 18 czerwca 2023 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania a następnie 24 lipca 2023 r. złożył ponaglenie. PINB przekazał akta sprawy wraz z ponagleniem celem rozpatrzenia ponaglenia przez organ wyższego stopnia. Jednocześnie mając na uwadze, że natłok spraw i okres urlopowy nie dają możliwości załatwienia sprawy w przewidzianym ustawowo terminie, w dniu 31 lipca 2023 r., zawiadomiono Wnioskodawcę na podstawie art. 36 § 1 i 2 k.p.a., że z przyczyn niezależnych od organu, a mianowicie z uwagi na dużą ilość spraw w toku oraz nowych, nieproporcjonalną do jego składu osobowego, rozpatrzenie sprawy dotyczącej wznowienia postępowania nie mogło nastąpić w przewidzianych ustawowo terminach. Jednocześnie w związku z niemożnością dotrzymania terminu określonego w art. 35 k.p.a. wskazano nowy termin załatwienia sprawy - do dnia 30 września 2023r. Z powodu nagromadzenia nowych spraw i wniosków oraz kontroli obiektów budowlanych w terenie, w tym także obiektów użyteczności publicznej, inaczej mówiąc, z powodu nieustannie trwającego natłoku spraw, PINB nie zdołał załatwić sprawy objętej wnioskiem Skarżącego. W związku z tym, 23 listopada 2023 r., organ ponownie zawiadomił Wnioskodawcę, że z przyczyn niezależnych od organu, a mianowicie z uwagi na dużą ilość spraw w toku postępowania, a także ze względu na dużą ilość nowych spraw wpływających do Inspektoratu nieproporcjonalną do jego składu osobowego, rozpatrzenie sprawy nie mogło nastąpić w przewidzianych ustawowo terminach i w terminie do dnia 30 września 2023r. Organ wskazał też nowy termin załatwienia sprawy - do dnia 31 grudnia 2023r.
Końcowo podkreślono, że PINB od wielu lat boryka się z problemem kadrowym, przez co nie jest w stanie rozpatrywać terminowo wielu spraw. Wielokrotnie w ciągu każdego roku, od momentu powstania inspektoratów, ten problem kadrowy jest zgłaszany do ZWINB w Szczecinie oraz do Wojewody Zachodniopomorskiego. Organ występuje też o przyznanie etatów i środków finansowych na płace i na prawidłowe funkcjonowanie inspektoratu. Jednakże prośby te pozostają bez rozpatrzenia. Pomimo tych trudności i małego składu osobowego inspektor nadzoru budowlanego dokłada starań, aby sprawy były rozpatrywane i rozstrzygane w przewidzianych ustawowo terminach.
W kolejnym piśmie, datowanym na 23 stycznia 2024 r., Skarżący opisał działania organu, do którego wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania. Podkreślił, iż w dalszym ciągu, mimo upływu 218 dni, organ administracji nie zajął stanowiska w przedmiocie wznowienia postępowania. Wskazał, że odmowa bądź wszczęcie postępowania powinno nastąpić w formie postanowienia wydanego w przeciągu 7 dni. Tymczasem nawet po złożeniu skargi do sądu administracyjnego postępowanie przed organem nie nabrało normalnego toku. W ocenie Skarżącego, gdyby nie złożył wniosku o wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej za nieprzekazanie skargi może nigdy sprawa by nie została przez PINB skierowana na drogę postępowania sądowego.
Skarżący wniósł o przyznanie sumy pieniężnej jako swoistego zadośćuczynienia za ignorowanie uzasadnionego interesu Skarżącego w terminowym załatwieniu sprawy oraz wszelkiego rodzaju niedogodności, jakich doznał na skutek bezczynności organu administracji. Przyznanie Skarżącemu sumy pieniężnej ma bowiem uświadomić organowi, że nie jest on bezbronny, oraz że sąd administracyjny widzi wszystkie dolegliwości i niedostatki, jakich on doznaje na skutek bezczynnego prowadzenia jego sprawy i że obejmuje skarżącego swoją ochroną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Powyższe determinuje zakres kontroli Sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Ponadto sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność organu w zakresie wniosku Skarżącego z 19 czerwca 2023 r. o wznowienie postępowania zakończonego:
- decyzją ostateczną z dnia 7 września 2018 r. o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "B" wraz z infrastrukturą wybudowanego na dz. nr [...]; [...] i [...] w obrębie ew. D. .
- decyzją ostateczną z dnia 7 września 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z Infrastrukturą wybudowanego na dz. nr [...]; [...] i [...] w obrębie ew. D.
Wobec stanowisk stron oraz treści dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie ulega wątpliwości, iż powiatowy organ nadzoru budowlanego położeniu wniosku o wznowienie postępowania nie podejmował żadnych czynności zmierzających do nadania mu biegu. Z akt sprawy nie wynika, aby do wskazanej w powyższy sposób daty organ podejmował jakiekolwiek czynności prowadzące do rozpatrzenia wniosku wznowieniowego, w szczególności nie wydał postanowienia w przedmiocie wszczęcia lub odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego. Dopiero w następstwie złożenia przez Wnioskodawcę ponaglenia w dniu 24 lipca 2023 r., pismem z 31 lipca 2023 r., organ poinformował Wnioskodawcę o niemożności załatwienia sprawy w terminie i wskazał w tym zakresie "termin załatwienia sprawy" tj. 30 września 2023 r. Do podjęcia działań prowadzących do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nie doszło mimo wpływu w dniu 18 sierpnia 2023 r. postanowienia organu wyższego stopnia stwierdzającego bezczynność PINB i wyznaczającego 7 dniowy terminu na rozpatrzenie żądania Wnioskodawcy dotyczącego decyzji ostatecznej z 2018 r. Podobnie, PINB nie podjął żadnych działań po wpływie analogicznego postanowienia organu wyższego stopnia z 6 października 2023 r. dotyczącego decyzji z 2009 r. Również po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego (wpływ do PINB 18 września 2023 r.) organ nie podjął żadnych czynności - a nawet nie przesłał tej skargi Sądowi do rozpatrzenia w terminie ustawowym.
Dopiero w pismem, z 23 listopada 2023 r. organ ponownie zawiadomił Wnioskodawcę o nowym planowanym terminie "załatwienia sprawy" do 31 grudnia 2023 r. Sporządzenie powyższego pisma poprzedził wpływ do PINB w dniu 22 listopada 2023 r. pisma WSA w Szczecinie dotyczący postępowania o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz aktami z odpowiedzią na skargę. W postępowaniu powyższym postanowieniem z 4 stycznia 2024 r. sygn. akt. II SO/Sz 11/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wymierzył PINB grzywnę w wysokości 200 zł.
Nie można wreszcie nie dostrzegać, iż również ów przedłużony do 31 grudnia 2023 r. termin nie został przez organ dotrzymany. Jak bowiem wskazał Skarżący w piśmie z 23 stycznia 2024 r. - i czemu skarżony organ nie zaprzeczył - sprawa dalszym ciągu nie została zakończona, a organ nie wydał nawet postanowienia, o którym mowa w art. 149 k.p.a. Do dnia rozpatrzenia skargi organ nie poinformował tez Sądu o podjętych przez siebie działaniach po wniesieniu skargi w tym w szczególności nie przesłał ani postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania ani też ewentualnej decyzji zapadłej w jego toku.
W tym miejscu warto przypomnieć, iż samo złożenie przez stronę podania o wznowienie postępowania nie wszczyna postępowania wznowieniowego a jedynie inicjuje postępowanie wstępne. W jego toku organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania: pochodzi od strony (z odstępstwem określonym dla przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1, oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148. Ewentualne ujawnienie, że podanie o wznowienie nie pochodzi od strony postępowania objętego żądaniem względnie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 bądź też, że nie został zachowany termin jego złożenia przewidziany w art. 148 daje podstawy do wydania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151. Sąd w pełni podziela stawisko organu wyższego stopnia wyrażone w przywołanych wyżej postanowieniach, iż opisanego powyżej działania nie sposób uznać za "sprawę szczególnie skomplikowaną" o której mowa w art. 35 § 3 k.p.a. Szczególnie jeśli zważyć na treść art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.). Zgodnie z powyższym przepisem Stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, a w przypadku inwestycji KZN - inwestor i Prezes Krajowego Zasobu Nieruchomości.
Stąd wbrew twierdzeniom skarżonego organu nie sposób przyjmować, iż prawidłowo przedłużał on teren rozpatrzenia sprawy i aby miała ona charakter skomplikowany. W badanej sprawie Skarżący słusznie dostrzega, iż organ pomimo upływu przeszło pół roku nie tylko nie zakończył postępowania, ale nawet nie przeprowadził opisanego wcześniej postępowania wstępnego.
Zestawienie przywołanych wyżej okoliczności i dat prowadzi do wniosku, iż organ pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy - w ustalonym przepisami terminie - organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinionym albo też niezawinionym opóźnieniem organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać wydane/dokonane. Terminy załatwiania spraw wynikają z art. 35 k.p.a. Zgodnie z powyższym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Wbrew stanowisku skarżonego organu braki kadrowe czy duży wpływ spraw do organu, wymagających ich załatwienia w drodze decyzji administracyjnej, nie stanowią usprawiedliwionego uzasadnienia zwłoki w rozpoznaniu sprawy administracyjnej. Okoliczności te wiążą się bowiem z niedochowaniem przez organ należytej staranności w zabezpieczeniu dostatecznej obsady kadrowej zapewniającej terminowe załatwianie spraw administracyjnych i odpowiedniego zorganizowania postępowania administracyjnego, obejmującego również egzekwowanie od pracowników obowiązków w takim okresie, aby wydanie decyzji kończącej postępowanie prowadzone przez organ nastąpiło w rozsądnym terminie (podobnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2024 r. sygn. akt. II SAB/Łd 114/23).
W ocenie Sądu należało także stwierdzić, iż stopień oraz oczywistość zaniechań organu w zakresie rozpatrzenia wniosku Skarżącego nakazuje sprawia, że opisana wyżej bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W realiach badanej sprawy zaistniały też okoliczności uzasadniające zobowiązanie PINB do rozpoznania wniosku Skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami. Powyższy termin jawi się jako wystarczający dla poddania ocenie istotnych w sprawie wznowienia postępowania okoliczności i wydania postanowienia, o którym mowa w art. 149 k.p.a.
Mając na względzie argumentację Skarżącego w zakresie celowości objęcia go ochroną przed dalszą przewlekłością postępowania Sąd uznał za celowe nałożenie na organ grzywny w wysokości 1.000 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.
Nakładając wskazaną wyżej grzywnę Sąd miał na względzie, iż wnoszone przez Skarżącego środki zaskarżenia dotyczące bezczynności oraz postanowienia organu wyższego stopnia były przez PINB całkowicie ignorowane a wskazywane przez sam organ terminy załatwiania sprawy, mimo dwukrotnego ich wyznaczenia w oparciu o tą sama argumentację i tak ostatecznie nie zostały dotrzymane. Nie można tez nie dostrzegać, iż także skorzystanie przez Wnioskodawcę z prawa wniesienia skargi do Sądu nie spowodowało podjęcia przez organ działań wymaganych ustawą zmierzających do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Tego rodzaju zaniechania jawią się jako całkowicie nieakceptowalne z punktu widzenia ochrony spraw strony i mogą - jak przekonująco wskazał Skarżący - budzić u obywatela poczucie bezradności. Nałożenie grzywny winno z jednej strony zapewnić sprawne podjęcie przez organ administracji wymaganych prawem działań a z drugiej strony realizować cel prewencyjny w postaci zapobieganiu zaistnieniu podobnych naruszeń prawa w przyszłości. Określając wysokość grzywny Sąd miał na względzie wskazywane przez organ ograniczenia kadrowe oraz rozległy zakres i obszar jego działania a także okoliczność, iż nie dopatrzono się podobnych naruszeń prawa przez ten sam organ w przeszłości.
Natomiast w zakresie żądania Skarżącego przyznania sumy pieniężnej, Sąd miał na względzie, iż Wnioskodawca nie wskazał w swoim stanowisku wysokości oczekiwanej przez siebie kwoty oraz ograniczył się do ogólnikowego podniesienia, iż podstawą przyznania sumy pieniężnej mają być "niedogodności, jakich doznał na skutek bezczynności organu administracji". Powyższe nie poddaje się żadnej ocenie i weryfikacji oraz w istocie uniemożliwia określenie wysokości należnej sumy pieniężnej. Mając zatem na względzie wskazywany przez Skarżącego cel prewencyjny i dyscyplinujący oraz uzasadnioną potrzebę zastosowania środka ochrony obywatela przez dalszym naruszeniem prawa przez skarżony organ Sąd uznał, iż dla realizacji wskazywanych w skardze celów adekwatne i wystarczające jest nałożenie grzywny grzywna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 § 1, §1a oraz §2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu niniejszego wyroku są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.