II SA/WA 1776/04
Podsumowanie
WSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność ZUS w sprawie dodatku za pracę w szczególnych warunkach, wskazując na właściwość sądów powszechnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zaliczenia do osób uprawnionych do dodatku za pracę w warunkach szczególnych. Sąd uznał, że sprawa ta należy do właściwości sądów powszechnych, a nie administracyjnych, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Dodatkowo wskazano, że skarga mogłaby zostać odrzucona z powodu niewyczerpania administracyjnoprawnych środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. B. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej dodatku za pracę w warunkach szczególnych. Sąd, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiot sprawy, dotyczący świadczeń z ubezpieczeń społecznych, należy do właściwości sądów powszechnych, zgodnie z art. 4778 i art. 47714 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd podkreślił, że przepisy te, jako bardziej szczegółowe, mają pierwszeństwo przed ogólnymi przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo, sąd administracyjny zaznaczył, że nawet gdyby pominąć kwestię właściwości, skarga podlegałaby odrzuceniu z powodu niewyczerpania administracyjnoprawnych środków zaskarżenia, tj. niezłożenia zażalenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sprawa należy do właściwości sądów powszechnych.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny uznał, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 4778 i 47714 § 3) dotyczące spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym w przypadku niewydania decyzji przez organ rentowy, są bardziej szczegółowe i mają pierwszeństwo przed ogólnymi przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 1 pkt 1-4), co przesądza o właściwości sądów powszechnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 4778
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 47714 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 1 pkt 1 - 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych należy do właściwości sądów powszechnych na mocy art. 4778 i 47714 § 3 k.p.c. Przepisy k.p.c. dotyczące właściwości w sprawach ubezpieczeń społecznych mają pierwszeństwo przed ogólnymi przepisami p.p.s.a. Niezłożenie zażalenia do organu wyższego stopnia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na bezczynność organu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiot objęty tą skargą należy do właściwości sądów powszechnych orzekających w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. przepisy procedury cywilnej, a zwłaszcza art. 47714 par. 3 z uwagi na szczegółowość uregulowania mają pierwszeństwo przed art. 3 par 1 pkt. 1 - 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które zawierają uregulowania ogólne. Dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, służących na drodze administracyjnoprawnej, przysługuje skarga na bezczynność organu, wnoszona do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Adam Lipiński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, zwłaszcza gdy dotyczy bezczynności organu rentowego. Podkreślenie konieczności wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji z 2004 roku, ale zasady dotyczące właściwości i drogi administracyjnej pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje częsty problem kolizji właściwości między sądami powszechnymi a administracyjnymi w sprawach ubezpieczeniowych, co jest istotne dla praktyków.
“Sąd administracyjny czy powszechny? Kluczowa decyzja o właściwości w sprawie ZUS.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Wa 1776/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Adam Lipiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 20 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. w przedmiocie bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 08 września 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 06 września 2004 r. skarga pełnomocnika A. B., w której domaga się cytuję: "nakazania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych wydania decyzji pozytywnej lub negatywnej w przedmiocie zaliczenia skarżącego do osób którym należy się dodatek za pracę w warunkach szczególnych". W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesienie takiej skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Przedmiot objęty tą skargą należy do właściwości sądów powszechnych orzekających w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Z przepisów art. 4778 i art. 47714 par. 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) wynika, że: ─ do właściwości sądów powszechnych (rejonowych bądź okręgowych) należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych; ─ jeżeli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie, zawiadamiając o tym organ nadrzędny, lub orzeka co do istoty sprawy. Tak, więc wobec istnienia konkretnej normy prawnej określającej właściwość w tej sprawie sądu powszechnego ten sąd jest właściwym do rozpoznania sprawy. Ocenę właściwości sądu (czy sąd powszechny, czy sąd administracyjny) może utrudniać sformułowanie art. 3 par. 1 pkt. 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednakże porównując te przepisy z wyżej wskazanymi przepisami procedury cywilnej, należy stwierdzić, że przepisy procedury cywilnej, a zwłaszcza art. 47714 par. 3 z uwagi na szczegółowość uregulowania mają pierwszeństwo przed art. 3 par 1 pkt. 1 - 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które zawierają uregulowania ogólne. Wskazówką pozwalającą rozwiązać zagadnienie kolizyjności tych norm może być także przepis art. 58 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiący, iż sąd (tu sąd administracyjny) nie może odrzucić skargi z powodu, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uzna się za niewłaściwy. Tak, więc przedmiot niniejszej sprawy należy do właściwości sadów powszechnych i dlatego na zasadzie art. 58 par. 1 pkt. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił o odrzuceniu skargi. Na marginesie, gdyby nawet pominąć powyższe wywody, to skargę należało by także odrzucić, lecz z przyczyn określonych w art. 58 par. 1 pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z związku niewyczerpaniem administracyjnoprawnych środków zaskarżenia, to jest niezłożeniem zażalenia w tej sprawie do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z treścią art. 37 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w określonych przepisami terminie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, służących na drodze administracyjnoprawnej, przysługuje skarga na bezczynność organu, wnoszona do sądu administracyjnego (porównaj: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 284).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę