II SAB/Rz 9/06

II SAB/Rz 9/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska /przewodniczący/
Joanna Zdrzałka /sprawozdawca/
Robert Sawuła
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 66 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi Z. A. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie likwidacji urządzenia budowlanego w budynku mieszkalnym I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji administracyjnej w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia wyroku; II. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Z. A. kwotę 156 zł /słownie: sto pięćdziesiąt sześć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SAB/Rz 9/06
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 27 maja 2005 r. Z. A. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie i spowodowanie wykonania decyzji przywracającej funkcjonowanie "wywietrzaka" na całym odcinku wentylacji kanalizacyjnej w budynku przy ul. G. [...] w R. Podała, że demontażu rury zwanej wywietrzakiem, a służącej wentylacji kanalizacji całego pionu mieszkalnego, dokonali właściciele mieszkania nr [...] w tym budynku, znajdującego się bezpośrednio nad jej mieszkaniem, bez jej zgody.
W dniu 5 lipca 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Z. A. o przeprowadzonych czynnościach kontrolnych w mieszkaniu nr [...] przy ul. G. [...], które potwierdziły fakt zlikwidowania wywietrznika pionu kanalizacji sanitarnej; na obciętym zakończeniu pionu zamontowany został napowietrzacz. Wykonanie tych prac nie mieści się zdaniem organu w definicji robót budowlanych, zawartej w art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane, a skoro nie doszło do naruszenia przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nie ma tym samym podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego.
Pismami z 17 lipca 2005 r. Z. A. zwróciła się: – do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęcie właściwej decyzji, a do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego– z zażaleniem na nie wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie przez organ I instancji.
W odpowiedzi na to zażalenie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował zainteresowaną pismem z 30 września 2005 r., że stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest słuszne, nie ma bowiem podstaw do podjęcia działania przez organy nadzoru budowlanego w trybie ustawy Prawo budowlane. Jako odrębna kwestia potraktowana została natomiast sprawa przebudowy i remontu mieszkania nr [...] przy ul. G. [...], która będzie przedmiotem odrębnego postępowania.
W dniu 5 października 2005 r. Z. A. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga ta postanowieniem Sądu z dnia 24 lipca 2006 r. została odrzucona wobec uiszczenia wpisu sądowego po terminie.
W dniu 31 października 2005 r. Z. A. złożyła kolejne zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie tym oprócz zarzutów pod adresem postanowienia wydanego w sprawie oznaczonej Nr [...], dotyczącej remontu łazienki w mieszkaniu nr [...] przy ul. G.[...], zwróciła się o podjęcie zgodnej z prawem decyzji w sprawie wywietrznika pionu kanalizacji sanitarnej. Wskazała na bezprawne jego usunięcie przez E. i S. M., podczas gdy jest to urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pozbawienie wentylacji całego pionu jest sprzeczne z art. 5 ust. 1 pkt d i ust. 2 ustawy Prawo budowlane, gdyż odór wyziewów z kanału kumuluje się w łazience skarżącej i zagraża zdrowiu, a może nawet i życiu. Zgodnie z przepisami budowlanym (rozporządzeniem i Polskimi Normami) główny przewód kanalizacji za zewnątrz wyprowadzony ponad dach jest nieodzownym elementem kanalizacji, natomiast napowietrzacz jest urządzeniem dodatkowym, które można zamontować, ale w domach 1 lub 2 rodzinnych.
W odpowiedzi na to zażalenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Z. A. , że szczegółowych wyjaśnień w sprawie udzielił jej w piśmie z dnia 30 września 2005 r. Stanowisko tam wyrażone podtrzymuje i nie znajduje podstaw do interwencji w ramach sprawowanego nadzoru budowlanego.
W dniu 16 lutego 2006 r. Z. A. złożyła kolejną skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wskazuje w niej, że 27.05.2005 r. złożyła podanie o wydanie aktu indywidualnego w sprawie swojego żądania nakazania przywrócenia rury "wywietrzaka" w pionie budynku wielomieszkalnego. Organ odpowiedział, że nie będzie ingerował, podobne stanowisko zajmuje organ wyższego stopnia. Skarżąca wniosła o wyznaczenie terminu przywrócenia rury wywietrznika kanalizacji sanitarnej i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że skarżąca złożyła już uprzednio skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 5.10.2005 r. Wraz z tą skargą przekazane zostały wszystkie materiały sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. obejmuje również bezczynność organów. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. W myśl przepisu art. 149 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z treści żądania skarżącej wynika, że domagała się ona rozstrzygnięcia w sprawie likwidacji wywietrznika pionu kanalizacji sanitarnej.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, do którego zwróciła się ze swoim żądaniem oraz organ wyższego stopnia uznają, że ingerencja organów nadzoru budowlanego nie jest możliwa, ponieważ nie znajduje oparcia w przepisach prawa budowlanego.
Z poglądem tym nie można się zgodzić. Niewątpliwie rację ma skarżąca, że wywietrznik pionu kanalizacji sanitarnej jest urządzeniem technicznym związanym z obiektem budowlanym, o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Do urządzeń tych znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.), w szczególności zawarte w rozdziale 2 "Kanalizacja ściekowa i deszczowa" Działu IV "Wyposażenie techniczne budynków", w tym także wskazywany przez skarżącą § 125 tegoż rozporządzenia.
W ocenie Sądu podstawę ingerencji organów nadzoru budowlanego może stanowić w rozpatrywanej sprawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.
W świetle tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku.
Należy mieć przy tym na względzie, że organy nadzoru budowlanego działają w tym wypadku z urzędu, a zawiadomienie innych osób ma charakter informacyjny i inicjuje działania organów.
Postępowanie wszczyna się z urzędu wskutek podjęcia pierwszej czynności w sprawie przez organ administracji publicznej, który według swej oceny jest właściwy do jej załatwienia (M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 379). W niniejszej sprawie, na skutek doniesienia Z. A., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu 1.07.2005 r. oględziny w budynku przy ul. G. [...], a zatem uznać należy, że z tą datą wszczęte zostało postępowanie administracyjne w podnoszonej przez skarżącą sprawie.
Postępowanie to nie zostało zakończone poprzez wydanie decyzji, a wydanie stosownej decyzji znajduje oparcie w przepisach prawa materialnego, co Sąd wykazał wcześniej. Przed jej wydaniem konieczne będzie ustalenie czy nie zachodzi któraś z przesłanek z art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ winien też uwzględnić fakt toczącego się postępowania sądowego o ochronę własności, podniesiony przez skarżąca w czasie rozprawy przed Sądem. Istotna jest zwłaszcza kwestia tożsamości przedmiotu tego postępowania z postępowaniem administracyjnym toczącym się w niniejszej sprawie i jego wynik.
Po dokonaniu tych czynności rzeczą organu będzie wydanie decyzji kończącej postępowanie w sprawie likwidacji rury wywietrznika kanalizacji sanitarnej.
Uznając zatem, że w przedmiotowym postępowaniu organ dopuścił się bezczynności, Sąd wyznaczył 1-miesięczny termin do wydania decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 149 P.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a. w zw. z art.
205 § 1 P.p.s.a.