II SAB/Rz 50/09

II SAB/Rz 50/09 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2010-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Tomasz Smoleń /sprawozdawca/
Zbigniew Czarnik
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik SO (del.) Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 29 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy -postanawia- I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącej G. G. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
IISAB/Rz 50/09
U Z A S A D N I E N I E
W dniu 14 października 2009r. G.G. wniosła skargę w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta K. w sprawie wydania jej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego i zjazdu publicznego na działce nr 2384/4 położonej u zbiegu ulic G. i P. w K.
Skarżąca wniosła o zobowiązanie tego organu do wydania decyzji w w.w. sprawie w terminie 14 dni od daty wydania orzeczenia oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosła również o wydanie postanowienia sygnalizacyjnego przewidzianego w art. 155 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponieważ postępowanie Prezydenta Miasta K. narusza nie tylko podstawowe prawo jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ale również ogólną zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wynikająca z art. 8 kpa.
W odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta K. przedstawił przebieg sprawy z wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Wskazał, że w dniu 19 października 2009r. sporządzona została nowa analiza i projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W dniu 19 października 2009r. strony zostały powiadomione o sporządzeniu nowego projektu decyzji.
W dniu 25 stycznia 2010r. Prezydent Miasta K. przesłał do Sądu odpis decyzji z dnia [...]r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego i zjazdu publicznego na działce nr ewid. 2384/4 położonej w K. u zbiegu ulic G. i P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a., nie określono jednoznacznie na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej jednakże w orzecznictwie sądowym i doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego aktu – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności – T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne", wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996r. s. 62-63.
W sprawach dotyczących bezczynności sąd administracyjny nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu a jedynie rozstrzyga na podstawie stanu faktycznego danej sprawy istniejącego w dacie orzekania czy organ administracji pozostaje w bezczynności. W sytuacji gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda określony akt bądź dokona żądanej czynności – co do których pozostawał w bezczynności wówczas zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i postępowanie sądowe podlega umorzeniu– uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi G.G. jest bezczynność Prezydent Miasta K. w zakresie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jak wynika z akt sądowych Prezydent Miasta K. w dniu 18 listopada 2009r. wydał decyzję nr [...] ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego i zjazdu publicznego na działce nr ewid. 2384/4 położonej w K. u zbiegu ulic G. i P.. Tym samym stwierdzić należy, że zlikwidowany został stan bezczynności. Podkreślenia wymaga to, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania – wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005r. sygn. akt IVSAB/Wa 64/05, Lex nr 191990. Niewątpliwie w niniejszej sprawie w dacie orzekania przez sąd Prezydent Miasta K. nie pozostawał już w bezczynności.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie w art. 200 P.p.s.a.