II SAB/Rz 5/05

II SAB/Rz 5/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski /przewodniczący sprawozdawca/
Ryszard Bryk
Stanisław Śliwa
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 149, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art.1 ust. 2, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 3, art.6 ust.1 pkt 4, art. 14
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 1997 nr 89 poz 555
art. 156
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Sentencja
W IMIENIU RZECZPOSPOLITE J POLSKIE J Dnia 22 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk NSA Stanisław Śliwa Protokolant: st.sekr.sąd. B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.H. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w J. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Sądu Rejonowego w J. do rozpatrzenia wniosku A.H. z dnia 17 stycznia 2005r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; II. zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w J. na rzecz A.H. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SAB/Rz 5/05
UZASADNIENIE
W skardze z daty G., 25 lutego 2005r. A.H. zarzucił Prezesowi Sądu Rejonowego w J. bezczynność w sprawie załatwienia wniosku z 17.01.2005r. o udostępnienie informacji publicznej i domagał się zobowiązania Prezesa Sądu do załatwienia wniosku w sposób zgodny z przepisami ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że 17 stycznia 2005r. złożył w Sądzie Rejonowym w J. wniosek z powołaniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie do wglądu akt sprawy sądowej J.K., sołtysa wsi K. sygn. akt II K 546/02. Wniosek ten nie został właściwie załatwiony, ponieważ w sprawie powinien zostać wskazany termin udostępnienia akt względnie organ powinien wydać decyzję o odmowie udostępnienia akt lub ich części. Skarżący zaznaczył również, że art. 156 kpk nie ma w tym przypadku zastosowania, gdyż nie jest przepisem szczególnym w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w J. wniósł o jej oddalenie podając, że w sprawie nie wydał decyzji ze względu na treść art. 156 § 1 Kpk oraz z uwagi na wyrok NSA z dnia 15 lipca 2003r. sygn. akt II SA 1214/03 z którego wynika, że udzielenie informacji lub poinformowanie strony o tym, że z uwagi na regulację zawartą w odrębnej ustawie, nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej i nie następuje to w drodze decyzji. Nadto stwierdził, że w dniu 25.01.2005r. udzielił skarżącemu informacji o treści wyroku, jaki zapadł w sprawie sygn. II K 546/02.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
skarga jest uzasadniona.
Stan faktyczny jest następujący: wnioskiem z dnia 17 stycznia 2005r. skierowanym do Prezesa Sądu Rejonowego w J., A.H. domagał się udzielenia informacji publicznej poprzez "udostępnienie do wglądu akt sprawy sądowej J.K., byłego sołtysa wsi K., skazanego przez Sąd prawomocnym wyrokiem za przestępstwo z art. 284§ 2 kk polegające na przywłaszczeniu powierzonego mienia komunalnego - sygn. akt. II K 546/02". Wniosek swój oparł na art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym nie można ograniczać dostępu do informacji w sprawach rozstrzyganych w postępowaniu karnym ze względu na interes strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub osób pełniących funkcje publiczne. Prezes Sądu Rejonowego w J. pismem z dnia 25 stycznia 2005r. nr Prez. 65/05 poinformował wnioskodawcę o treści wyroku z dnia 25 listopada 2002r. sygn. II K 546/02. Jednocześnie powołał się na art. 156 § 1 kpk stwierdzając, że dostęp do akt sprawy przysługuję tylko stronom. Stwierdził też, iż informacja o treści wyroku wyczerpuje treść ustawy, na którą powołał się A.H. W związku z takim rozpatrzeniem wniosku A.H. w dniu 28 stycznia 2005r., na podstawie art.37 kpa, wniósł zażalenie do Prezesa Sądu Okręgowego w K. domagając się wyznaczenia Prezesowi Sądu Rejonowego w J. dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Naprowadził, że nie jest załatwieniem wniosku pismo z dnia 27.01.2005r.: Prezes Sądu Rejonowego nie udzielił bowiem do wglądu żądanych akt, ani nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia, co zarzut bezczynności czyni zasadnym. Odpowiadając na zażalenie Prezes Sądu Okręgowego w K. pismem z dnia 17 lutego 2005r. nr Prez. [...] poinformował A.H., że dostęp do żądanych akt nie może zostać udzielony, z uwagi na art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis ten stanowi, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Taką inną ustawą jest kodeks postępowania karnego, który w art. 156 § 1 reguluje zasady i tryb udostępniania akt postępowania karnego. Wobec tego, skoro w sprawie znajduje zastosowanie ustawa szczególna, to tryb odmowy udostępnienia informacji nie następuje w drodze decyzji.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy akta sprawy karnej, prawomocnie zakończonej, podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) - jak uważa skarżący, czy też z uwagi na zapis art.1 ust.2 ustawy, przepisy tej ustawy w stosunku do akt sądowych nie mają zastosowania, z uwagi na regulację zawartą w art.1 56 § 1 kpk; pogląd taki prezentuje Prezes Sądu Rejonowego.
Aby udzielić odpowiedzi na tak postawione pytanie należy w pierwszej kolejności sięgnąć do Ustawy Zasadniczej. W świetle art. 61 Konstytucji RP prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, a ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Z zapisu tego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że prawo do informacji jest zasadą, a wyjątkiem -ograniczenie tego prawa. Jeśli chodzi o zasady dostępu do informacji publicznej, to skonkretyzowane one zostały w ustawie z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej.
Definicję "informacji publicznej" zawiera art. 1 ust. 1 ustawy stanowiąc, że każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu (art.2 ust.1) i obejmuje ono uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (art.3 ust.1). W art. 4 ustawy ustawodawca wskazał podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej; na sądach, jako organach władzy publicznej, obowiązek taki spoczywa, przy czym udostępnianie dotyczy informacji publicznej będącej w posiadaniu danego podmiotu (art.4 ust. 3). Zgodnie zaś z art. 5 ust. 3 nie można ze względu na ochronę interesu strony ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu karnym, jeżeli postępowanie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne w zakresie tych funkcji. Informacja publiczna łączy się w szczególności z zasadami funkcjonowaniem organów władzy państwowej (art.6 ust.1 pkt 4) i następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art.14 ust.2). Jeżeli informacja nie może być udostępniona w sposób określony we wniosku z uwagi brak odpowiednich środków technicznych, należy pisemnie poinformować wnioskodawcę o przyczynach i jednocześnie wskazać, w jaki sposób i w jakiej formie informacja może być udostępniona (art. 14 ust.2). Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji następuje w drodze decyzji (art.16). Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art.1 ust.2 stanowi również, że jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.
Stosownie do przepisu art. 156 § 1 Kpk stronom, podmiotowi określonemu w art. 416, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej i daje możność sporządzenia z nich odpisów. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Jak już wyżej stwierdzono, prawo do informacji jest zasadą i dobywa się na podstawie ustawy. Zasadę taką potwierdza art. 156 § 1 kpk, przy czym wynikające z treści tego przepisu reguły udostępniania akt sądowych odnosić należy do postępowania karnego i jego uczestników wskazanych w tym przepisie (zdanie pierwsze); w przypadku odmowy udostępnienia akt, dla stron Kodeks postępowania karnego przewidział tryb zaskarżenia, a to zażalenie (art. 159). Natomiast dla "innych osób" (zdanie drugie art. 156 § 1 kpk), zasadą jest również udostępnienie akt z tym tylko zastrzeżeniem, że zgodę na udostępnienie akt wyraża prezes sądu. Ewentualne zaś ograniczenia (brak zgody prezesa sądu) można rozpatrywać wyłącznie w kategoriach wyjątku od zasady dostępu do informacji. Za taką wykładnią przemawia również zasada jawności wyrażona w art. 355 kpk (Rozprawa odbywa się jawnie. Ograniczenia jawności określa ustawa.).
Zatem art. 156 § 1 kpk - o ile nie dotyczy stron postępowania - nie określa w rozumieniu art.1 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmiennych zasad i trybu dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Stąd też akta sądowe "innym osobom" podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w tym przepisie i w ustawie z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej.
Zaznaczyć też należy, akta zakończonego postępowania przygotowawczego podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (tak NSA w wyroku z dnia 7.03.2003r. sygn. II SA 3572/02 - Wokanda 2003/10/35) oraz, że podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej udziela informacji albo odmawia udzielenia gdy informacja ta jest tajemnicą ustawowo chronioną. Może to dotyczyć całości akt lub ich części. W takim wypadku winien odmówić udzielenia informacji publicznej wskazując przyczyny stanowiące podstawę odmowy albo podać, że jest to tajemnica państwowa lub służbowa, o której mowa w ustawie z dnia 22 stycznia 1999r. o ochronie informacji niejawnych ( Dz. U. Nr 11, poz. 95 ze zm.) albo może odmówić z powodu prywatności (zob. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2005r. sygn. akt.OSK 1113/04 -Rzeczpospolita, 28/2005, str.21).
Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga istota skargi na bezczynność organu, która sprowadza się do wymuszenia przez stronę na organie podjęcia rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie. Innymi słowy z bezczynnością mamy do czynienia wtedy, gdy organ uchyla się od wydania decyzji, postanowienia czy też nie podejmuje innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wynika to z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.).
Przechodząc do wniosku stwierdzić należy, że żądanie A.H. zawarte w piśmie z 17 stycznia 2005r. skierowane do Prezesa Sądu Rejonowego, będącego organem władzy publicznej, odnosiło się do konkretnych informacji dotyczących działania tego podmiotu, a więc dotyczyło informacji publicznej. Wniosek wskazywał też sposób i formę udostępnienie informacji, obejmował żądanie udostępnienia całości akt sądowych. Ponieważ Prezes Sądu Rejonowego w J. nie udzielił wnioskodawcy informacji zgodnie z wnioskiem, ani nie wydał decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji, dlatego pozostaje w bezczynności.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 149 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnienia art. 200 P.p.s.a.