II SAB/RZ 46/06

II SAB/Rz 46/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-04-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna
Ryszard Bryk /sprawozdawca/
Zbigniew Czarnik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej -skargę oddala-
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. P. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca na nierozpatrzeniu jego odwołania od decyzji z dnia [...].08.2003 r., Nr [...], wydanej przez Zastępcę Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania jego wniosku z dnia 4.07.2003 r. w sprawie przyznania mu pomocy finansowej w formie zasiłku celowego.
W motywach skargi przytoczył, że odwołanie od powołanej decyzji organu I instancji wysłał w dniu 12.08.2003 r. listem poleconym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które mimo upływu prawie 3 lat nie zostało rozpatrzone. W związku ze zwłoką w rozpatrzeniu odwołania złożył pisemną interwencję do Dyrektora MOPS, która została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W piśmie z dnia 1.02.2007r. uzupełniającym skargę uszczegółowił wskazaną interwencję i wyjaśnił, iż interwencja skierowana do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej była zamieszczona w jego piśmie z dnia 14.06.2006 r. Wskazany Ośrodek Pomocy Społecznej zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udzielenie Ośrodkowi i skarżącemu informacji o sposobie załatwienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...].08.2003 r. Odpowiedzi od SKO nie otrzymał. Z uwagi na brak reakcji organu odwoławczego zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie w tej sprawie stosownych interwencji.
Biuro Rzecznika jego pismo przesłało do SKO celem zajęcia stanowiska w przedstawionej sprawie.
Do miesiąca września 2006 r., SKO nie zajęło w tej sprawie stanowiska. W związku z tym ponownie zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie interwencji w tej sprawie. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich przesłało jego skargę na bezczynność SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i wyjaśniono, że decyzją z dnia [...].08.2006 r., Nr [...] rozpatrzyło odwołanie A. P. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w taki sposób, że zaskarżoną odwołaniem decyzję uchyliło i umorzyło postępowanie odwoławcze stojąc na stanowisku, iż w sprawie wystąpiły negatywne przesłanki procesowe. Przedmiotową decyzję organu odwoławczego doręczono A. P. w dniu 6.09.2006r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
I. Przedmiotowa skarga została wniesiona na tle n/w stanu faktycznego:
W dniu 4.07.2003 r. skarżący A. P. złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej wniosek o przyznanie mu zasiłku celowego na częściowe pokrycie wydatków na leki. Decyzją z dnia [...].08.2003 r. Nr [...], wydaną przez Zastępcę Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 64 § 2 i art. 104 k.p.a. powyższy wniosek pozostawiono bez rozpoznania i pouczono wnioskodawcę, iż od wskazanej decyzji przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W ustawowym terminie A. P. wniósł odwołanie za pośrednictwem organu I instancji, które uzupełnił pismem z dnia 20.08.2003 r. wniesionym bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Odwołanie wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 14.08.2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze załatwiło odwołanie decyzją z dnia [...].08.2006r., Nr [...] którą uchyliło
w całości decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...].08.2003 r., Nr [...] i umorzyło postępowanie odwoławcze. Wskazaną decyzję organu II instancji doręczono A. P. w dniu 6.09.2006 r.
A. P. dwukrotnie zwracał się do Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie interwencji w sprawie niezałatwienia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Rzecznik Praw Obywatelskich pismo A. P. z dnia 28.06.2006 r. przekazał w lipcu 2006 r. Samorządowemu kolegium Odwoławczemu /k. 25 oraz 27-28 akt sądowych/.
W piśmie z dnia 28.06.2006 r. skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i podkreślił, że organ odwoławczy pomimo upływu 2 lat i 10 miesięcy nie rozpatrzył jego odwołania i tym samym naruszył art. 35-36 k.p.a.
Skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący skierował do Rzecznika Praw Obywatelskich, który przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie /data nadania skargi w placówce pocztowej 6.09.2006 r. – k. 6 akt sądowych/. W dniu 18.09.2006 r. Sąd przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu /k. 2 akt sądowych/, który to organ po sporządzeniu odpowiedzi na skargę przekazał ją Sądowi z aktami administracyjnymi w dniu 15.12.2006 r. /data wpływu k. 7-8 akt sądowych/.
II. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., a gdy bezczynność dotyczy samorządowego kolegium odwoławczego lub organu naczelnego konieczne jest zamiast zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie – wezwanie takiego organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Wezwanie takie może być wniesione w każdym czasie.
Pismo skarżącego z dnia 28.06.2006 r. skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich i przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego spełnia wymogi wezwania do usunięcia naruszenia prawa /k. 27-29 akt sądowych/, czyli przedmiotowy wymóg został przez skarżącego spełniony.
Ustawa z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, zwana dalej skrótem p.p.s.a., nie definiuje pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym, lub nie podjął wymaganej czynności /por. Tadeusz Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawnicze "Lexis-Nexis", W-wa 2005 r., str. 86/.
W postępowaniu sądowo-administracyjnym, Sąd ocenia sprawę bezczynności według stanu istniejącego w dacie zamknięcia rozprawy.
W tej dacie /5.04.2007 r./ stan bezczynności już nie istniał, bo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 28.08.2006 r. załatwiło sprawę w formie decyzji, która zakończyła postępowanie w II instancji. Decyzja ta została wydana przed wniesieniem skargi na bezczynność, czyli w dacie wniesienia skargi w/w organ odwoławczy nie był w stanie bezczynności. W takim stanie rzeczy, wniesiona skarga nie była zasadna i w związku z tym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Na koniec należy dodać, że w sprawie na bezczynność organu, Sąd nie kontroluje wydanego aktu administracyjnego /przez organ któremu skarżący przypisuje bezczynność/ pod względem zgodności z prawem, sprawdza tylko czy organ miał obowiązek załatwienia sprawy w formie decyzji, postanowienia, innego aktu administracyjnego. Skoro A. P. zgodnie z pouczeniem organu I instancji wniósł odwołanie, zatem organ II instancji był zobowiązany do wydania stosownego aktu administracyjnego.