II SAB/RZ 34/05

II SAB/Rz 34/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i E. P. w przedmiocie bezczynności organów administracji w sprawie budowy i funkcjonowania zespołu obiektów sportowych postanawia skargę odrzucić.
Uzasadnienie
II SAB/Rz 34/05
UZASADNIENIE
Skarżące A. P. i E. P. we wniesionej osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze nazwanej "skargą na niewykonanie wyroku" zarzuciły, że po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Rz 2165/02 uchylającego decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie pozwolenia na budowę zespołu obiektów sportowych na oznaczonych w niej nieruchomościach położonych w Cz. i poprzedzającą ją decyzję Starosty Ł. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] udzielającą pozwolenia na powyższą inwestycję, mimo pozostawienia przez organ I instancji bez rozpoznania wniosku Gminy Cz. o wydanie pozwolenia na budowę na boisku sportowym, którego wniosek dotyczył nadal rozgrywane są mecze sportowe i odbywają się imprezy masowe. Jednocześnie wniosły o wydanie sądowego zakazu gry w piłkę nożna i organizowania na wybudowanym boisku imprez masowych.
Treść skargi i udzielona na nią przez Wojewodę P. odpowiedź (opisująca stan faktyczny sprawy) wskazywały, że jej przedmiot mógłby być ewentualnie zakwalifikowany jako bezczynność organu administracji w wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę lub decyzji o rozbiórce. Z akt administracyjnych wynika bowiem że Starosta Ł. pozostawił bez rozpoznania wniosek inwestora o pozwolenie na budowę boiska sportowego, a nadto toczy się postępowanie przed organami nadzoru budowlanego w sprawie jego nielegalnej budowy.
Skutkowało to wezwaniem skarżących przez Sąd do usunięcia braków skargi poprzez oznaczenie organu, którego bezczynności skarga dotyczy oraz o wyjaśnienie i udokumentowanie kierowanego do niego wezwania do załatwienia sprawy. Ponieważ udzielona odpowiedź nie spełniała tych kryteriów, jako skarżące jako podmiot "odpowiedzialny za niewykonanie wskazanego wyroku" wskazały zarówno Wojewodę P., jak również Starostę Ł. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., załączając kserokopie kierowanych do tych organów pism kwestionujących dalsze wykorzystywanie boiska sportowego i naganne zachowania korzystających zeń a także wyrządzone szkody, jak również pochodzących z okresu po wniesieniu skargi pism i odwołania od decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego zawierającej nakaz przedłożenia dokumentów i orzeczeń technicznych dotyczących spornego boiska oraz pism i decyzji pochodzących od tego organu. Nadto w odpowiedzi i kolejnym piśmie z dnia 17 października 2005r. przedmiot skargi określały , jako niewykonanie wyroku W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 2 grudnia 2005 r. wezwał je sprecyzowania przedmiotu skargi i wskazania zaskarżonego organu poprzez wyjaśnienie: - czy jest to skarga na bezczynność w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę, czy organem zaskarżonym jest Starosta Ł., a jeżeli tak, to które z licznych kierowanych do niego przez skarżące pism jest przewidzianym w art. 37 Kpa zażaleniem do Wojewody P. na niezałatwienie sprawy w terminie,
czy skarga dotyczy niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Rz 2165/02, jako rodzącego po stronie Starosty obowiązek ponownego załatwienia sprawy o wydanie pozwolenia na budowę, łącznie ze wskazaniem organu zaskarżonego, złożenia żądania wymierzenia mu grzywny oraz wyjaśnienie i wykazanie złożenia do tego organu wezwania do wykonania wyroku.
Jednocześnie Sąd wyjaśnił skarżącym co może być przedmiotem każdej z tych skarg i wskazał na przesłanki ich dopuszczalności a także na zakres swojej kognicji.
W wyznaczonym w wezwaniu terminie skarżące złożyły pismo, w którym jako organ zaskarżony wskazały Starostę Ł., który wydał pozwolenie na budowę boiska oraz Wojewodę P., który taki stan rzeczy zaakceptował. Dodały, że pomimo wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oraz pism kierowanych do Starosty (z dnia 25 sierpnia i 20 września 2004 r.) i Wojewody P. (z dnia 26 marca 2004 r., 18 października i 15 listopada 2005 r.) nie załatwiono sprawy w terminie i Klub Sportowy "W. Cz." prowadzi rozgrywki sportowe i naraża ich na straty materialne i moralne. Końcowo zaznaczyły, że domagają się wydania zakazu organizowania imprez na działkach sąsiednich i ich ogrodzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl § 2 tego artykułu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z mocy art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, zaś na podstawie art. 154 tej ustawy rozpatrują m.in. skargi na bezczynność organu po wyroku uchylającym zaskarżony wcześniej akt lub czynność ( skarga na nie wykonanie wyroku).
Do wszystkich skarg, w tym także na bezczynność i nie wykonanie wyroku mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Obowiązkiem strony skarżącej wynikającym z art. 57 § 1 P.p.s.a. jest wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarżący obowiązuje także wykazanie przesłanek dopuszczalności skargi (wyczerpanie zażalenia z art. 37 kpa w przypadku skargi na bezczynność a w przypadku skargi na niewykonanie wyroku złożenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny i uprzednie wezwanie go do wykonania wyroku)
Wymogom tym nie odpowiadała skarga, również dwukrotnie kierowane w tym zakresie do skarżących wezwania nie przyniosły jednoznacznych odpowiedzi. Obowiązek określenia zaskarżonego podmiotu oraz aktu lub czynności w stopniu umożliwiającym nadanie złożonej skardze dalszego biegu oraz wykazanie przesłanek dopuszczalności skargi spoczywa na stronie skarżącej i nie może być przedmiotem domniemania ze strony sądu. Warunku tego nie spełnia skarga i pisma skarżących w tym także pismo A. P. i E. P. z dnia 12 grudnia 2005 r., bowiem informacje w nim zawarte nie pozwalają na identyfikację przedmiotu sprawy, mimo precyzyjnie określonego żądania i wyjaśnień Sądu zawartych w wezwaniu z dnia 2 grudnia 2005 r.
Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem skarżące nie zastosowały się do doręczonych im wezwań, to złożona przez nie skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu.
Sąd podkreśla przy tym, iż do jego uprawnień nie należy wydawanie zakazów
organizowania imprez masowych, czego w konkluzji skargi i pism ja uzupełniających domagają się skarżące.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.