II SAB/Rz 29/25

II SAB/Rz 29/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-04-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Grzegorz Panek /przewodniczący/
Jarosław Szaro
Piotr Popek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 3 § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust.1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 1, art, 6 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. B. (dalej: strona/skarżąca) jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: PPIS) w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w dniu 7 stycznia 2025 r. zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznej. W złożonym wniosku skarżąca umieściła następujące pytania:
1. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności?
2. Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. organu konsultują kwestie problematyczne z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie 1 i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika?
3. Ile ze zgłoszeń zostało przez pracownika PPIS zmienionych z zakresie kwalifikacji NOP-u i z jakiej przyczyny?
4. Ile tutejszy organ w ciągu ostatnich 5 lat odnotował niepożądanych odczynów poszczepiennych z podziałem na poszczególne szczepionki?
5. Skąd tutejszy organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku?
6. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?
7. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?
8. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?
9. Czy prawdą jest że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak to w jakiej formie?
10. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?
11. Ile maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilius influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie Państwa urzędu?
12. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?
13. Czy tutejszy organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów? W jaki sposób organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów?
14. Czy organ zgłasza działania lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej?
15. Ile organ dokonał zgłoszeń uchybień prawa do Izb Lekarskich w ciągu ostatnich 5 lat?
16. Czy w związku z przeprowadzonym badaniem kwalifikacyjnym lekarz jest obowiązany wydać jakiś dokument?
17. Kto ustala listę przeciwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?
18. Jakie są statystyki szczepień u dzieci i dorosłych za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
19. Na jakiej ustawowej podstawie prawnej tworzona jest lista osób uchylających się od obowiązkowych szczepień ochronnych?
20. Co możemy zrobić, jeśli stawimy się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień ani nie zaszczepi dziecka? Jakie kroki powinniśmy podjąć?
21. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu.
22. Czy organ zbiera informacje wraz z numerem PESEL dot. nieszczepionych dzieci? Jeśli tak, to na jakiej szczegółowej ustawowej podstawie prawnej?
W piśmie z 22 stycznia 2025 r. organ udzielił następujących odpowiedzi na powyższe pytania lub w inny sposób ustosunkował się do tych pytań:
Ad 1. - pytanie dotyczy wiedzy medycznej i wykracza to poza pojęcie informacji publicznej,
Ad 2. - zgodnie z praktyką prowadzenia spraw w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] (dalej: PSSE), kwestie prawne generalnie są konsultowane z prawnikiem, istnieje wydzielone, odrębne stanowisko do spraw obsługi prawnej, prawnicy zatrudnieni w Stacji udzielają porad ustnie, sprawdzają projekty decyzji, postanowień, upomnień, tytułów wykonawczych, pism wychodzących, itp.; nie jest prowadzona ewidencja porad prawnych zasięganych przez pracowników w dziale obsługi prawnej, stąd nie ma możliwości wskazania ilości tych porad;
Ad 3. - pytanie jest sformułowane nieprecyzyjnie, ponieważ nie wskazano jakich zgłoszeń dotyczy oraz jakiego okresu czasu, z dalszej treści pytania można domyślić się, że chodzi o zgłoszenia niepożądanych odczynów poszczepiennych - w ciągu ostatnich 5 lat nie zmieniano kwalifikacji niepożądanych odczynów poszczepiennych zgłaszanych przez lekarzy do tut. Inspektora Sanitarnego;
Ad 4. Szczegółowe informacje dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych zarejestrowanych w [...] w latach 2019-2023 (rodzaju, po jakich preparatach szczepionkowych, jakie reakcje poszczepienne zostały zgłoszone) znajdują się w raportach o stanie bezpieczeństwa sanitarnego miasta [...] i powiatu [....] zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [....]. [...] w 2024 roku PPIS w [...] zarejestrował 90 niepożądanych odczynów poszczepiennych, w tym: 76 łagodnych, 12 poważnych oraz 2 ciężkie, które wystąpiły po podaniu preparatów szczepionkowych podanych przez organ w dalszej części przedmiotowego pisma;
Ad 5. Informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych pozyskiwane są z raportów o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych składanych przez osoby przeprowadzające obowiązkowe szczepienia ochronne poprzez platformę elektroniczną e-Sanepid. Organ wskazał listę podmiotów, z których pracownicy w 2024 roku przekazali raporty o przypadkach niewykonania szczepień.
Ad 6. Szczegółowe informacje dotyczace niepożądanych odczynów poszczepiennych zarejestrowanych przez PPIS w [...] w latach 2019-2023 (rodzaju, po jakich preparatach szczepionkowych, jakie reakcje poszczepienne zostały zgłoszone) znajdują się w raportach o stanie bezpieczeństwa sanitarnego miasta [...] i powiatu [....] zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [....] [...].. W 2024 roku zgłoszono do PPIS w [...] dwa ciężkie niepożądane odczyny poszczepienne:
- po szczepieniu preparatem Synflorix oraz MMR vax Pro — lekarz stwierdził u dziecka katar, podwyższoną temperaturę do 37°C, uraz wargi, a według relacji rodziców u dziecka w czasie drzemki wystąpiły drgawki i bezdech;
- po szczepieniu preparatem MMR vax Pro oraz Tetraxim - lekarz stwierdził u dziecka napad toniczny (drgawki niegorączkowe, pierwszy epizod).
Ad 7. PPIS w [....] nie posiada takich danych, gdyż nie zajmuje się odszkodowaniami za niepożądane odczyny poszczepienne.
Ad 8. - pytanie dotyczy udzielenia porady prawnej i wykracza poza pojęcie informacji publicznej, wyjaśnił jednak organ, że sprawy odszkodowań za niepożądane odczyny poszczepienne regulują przepisy art. 17a-17i ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, a decyzje w tych sprawach wydaje Rzecznik Praw Pacjenta, publikując w swoim Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdania dotyczące rozpatrywania wniosków o przyznania świadczenia kompensacyjnego.
Ad 9. Działalność Światowej Organizacji Zdrowia (WHO, organizacji międzynarodowej) nie jest objęta polskimi przepisami o dostępie do informacji publicznej.
Ad 10. W latach 2019-2025 do chwili wpłynięcia wniosku strony nie było takich zgłoszeń do PPIS w [...].
Ad 11. - pytanie dotyczy wiedzy medycznej, wykracza to poza pojęcie informacji publicznej,
Ad 12. - pytanie dotyczy oceny prawnej (zgodności z Konstytucją RP) przepisów o szczepieniach obowiązkowych, wykracza to poza pojęcie informacji publicznej.
Ad 13. PPIS w [...], na obszarze swojej właściwości miejscowej, sprawuje nadzór nad zgłaszaniem NOP przez zobowiązane do tego podmioty. W ocenie organu pytanie wykracza poza pojęcie informacji publicznej, gdyż nie dotyczy faktów, a hipotetycznych możliwości pozyskania informacji o niezgłoszeniu NOP; mogą to być różne źródła, w latach 2019-2025 do chwili wpłynięcia wniosku wykryto jeden taki przypadek.
Ad 14. Są to rzadkie sytuacje, ale się zdarzają.
Ad 15. W latach 2019-2025 do chwili wpłynięcia wniosku strony PPIS w [...] dokonał 1 zgłoszenia do Okręgowej Izby Lekarskiej w [....] dotyczącego uchybień stwierdzonych podczas kontroli praktyki lekarskiej.
Ad 16. Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, lekarz po przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny badania; wzór zaświadczenia określony jest w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27.09.2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. poz. 2077, ze zm.).
Ad 17. - pytanie dotyczy wiedzy medycznej, co wykracza poza pojęcie informacji publicznej.
Ad 18. Informacje dotyczące stanu zaszczepienia przeciwko chorobom zakaźnym objętym obowiązkiem szczepień ochronnych za lata 2019 - 2023 znajdują się w sprawozdaniach rocznych ze szczepień ochronnych zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w [...] pod adresem: [...]; informacje za 2024 rok będą opracowywane w styczniu oraz lutym 2025 r. na podstawie sprawozdań jednostkowych przekazywanych do 31.01.2025 r. do tut. Inspektora Sanitarnego z podmiotów leczniczych realizujących obowiązkowe szczepienia ochronne Niezwłocznie po ich opracowaniu i akceptacji zostaną zamieszczone na stronie PS SE w [....].
Ad 19. Zgodnie z art. 17 ust. 9b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną nad osobą małoletnią przekazuje właściwemu ze względu na miejsce wykonywania świadczeń zdrowotnych państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu, imienny wykaz osób małoletnich objętych obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi, które nie były poddane lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu albo u których nie zostały przeprowadzone obowiązkowe szczepienia ochronne, mimo niestwierdzenia u nich przeciwwskazań do szczepienia oraz osób sprawujących prawną pieczę nad osobą małoletnią, o ile jest to możliwe do ustalenia - jest to tzw. raport o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. W myśl § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. poz. 2077 ze zm.) raport ten jest sporządzany i przekazywany przez osoby przeprowadzające obowiązkowe szczepienia ochronne państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.
Ad 20. - jest to sytuacja hipotetyczna - wykracza poza pojęcie informacji publicznej.
Ad 21. W latach 2019-2025 do chwili wpłynięcia wniosku strony nałożono 1 grzywnę w drodze mandatu karnego na lekarza, który nie wywiązał się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego.
Ad 22. Odpowiedź dot. podstaw prawnych zawarto w punkcie 19 - przedmiotowy raport o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, zgodnie z art. 17 punkt 9c ppkt 1 c wskazanej ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zawiera dane dotyczące numeru PESEL dziecka (a w przypadku jego braku - rodzaju i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość).
Natomiast stan zaszczepienia za 2025 rok będzie opracowywany po zakończonym roku sprawozdawczym tj. na początku 2026 roku.
Zdaniem skarżącej, organ pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności, bowiem w terminie przewidzianym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm. dalej: u.d.i.p.) nie udostępnił całości wnioskowanej informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe skarżąca w skardze do WSA w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2025 r. wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał bowiem, że udzielił skarżącej informacji publicznej w ustawowym terminie, natomiast w zakresie pytań niedotyczących informacji publicznej – poinformował ich o braku możliwości zrealizowania zgłoszonego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku.
Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na mocy art. 149 P.p.s.a., który określa, że w takim przypadku: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Odnosząc powyższe rozważania do realiów opisywanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach oraz w trybie określonym w tej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), do których niewątpliwie należą organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w tym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, [t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 416]). Organ ten zatem jednoznacznie mieści się w kręgu podmiotów obowiązanych do udzielania informacji publicznej.
Jeśli chodzi o przesłanki przedmiotowe, Sąd podziela stanowisko organu, że brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do bezczynności. W ocenie Sądu, po przeanalizowaniu zagadnień podnoszonych przez skarżącą we wniosku o udzielenie informacji publicznej, organ zasadnie zakwalifikował wniosek skarżącej jako częściowo niedotyczący informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w pozostałym zakresie udzielił wystarczającej odpowiedzi.
Podkreślenia wymaga, ze informacja publiczna to każda wiadomość odnosząca się do spraw publicznych, niezależnie od formy jej utrwalenia (również w pamięci człowieka). Jak wskazuje literatura (M. Maciejewski, Prawo informacji – zagadnienia podstawowe, w: W. Góralczyk jr (red.), Prawo informacji. Prawo do informacji, Warszawa 2006), istotą informacji publicznej jest jej związek z funkcjonowaniem władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.
Wnioski o informację publiczną mogą obejmować pytania o określony stan faktyczny na dzień udzielenia odpowiedzi, jednak muszą odnosić się wyłącznie do sfery faktów. Informacją publiczną nie jest natomiast interpretacja zdarzeń, wyjaśnianie przepisów prawa, komentowanie działań innych podmiotów, ani wskazywanie motywacji, którymi kierują się organy w toku swojej działalności.
W niniejszej sprawie skarżąca, w skardze z dnia 28 stycznia 2025 r., zarzuciła Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wskazując, iż organ nie udzielił kompletnej odpowiedzi na jej wniosek z dnia 7 stycznia 2025 r. (doręczony 8 stycznia 2025 r.), zawierający 22 szczegółowe pytania dotyczące działań Inspekcji Sanitarnej, WHO oraz lekarzy wykonujących szczepienia ochronne.
Z akt sprawy wynika, że organ pismem z dnia 22 stycznia 2025 r. udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W piśmie tym odniósł się do wszystkich pytań – w części przekazując dane, a w części odmawiając odpowiedzi, argumentując, iż pytania nie dotyczą informacji publicznej lub wymagają opracowania analiz, ocen bądź opinii, co wykracza poza zakres obowiązków wynikających z ustawy.
W ocenie Sądu pismo to stanowi dostateczną odpowiedź na wniosek skarżącej realizującą cele komentowanej ustawy. Zostało udzielone terminowo i zawierało merytoryczne odniesienie się do dociekanych zagadnień. Sama okoliczność, że treść odpowiedzi nie spełniła oczekiwań skarżącej, nie przesądza bynajmniej o bezczynności organu.
Bezczynność, w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, występuje bowiem tylko w sytuacji, gdy organ w ogóle nie podejmuje działań w ustawowym terminie.
Obowiązek udzielenia informacji publicznej nie oznacza obowiązku opracowywania ekspertyz, tworzenia analiz, formułowania opinii prawnych ani wypowiadania się w formie komentarzy. Jeżeli zatem żądanie dotyczy wiedzy, której organ nie posiada, albo ma charakter postulatywny, ocenny czy interpretacyjny – organ może prawidłowo spełnić swój obowiązek poprzez wyjaśnienie, że nie dysponuje żądanymi danymi lub że pytanie nie dotyczy informacji publicznej.
Sąd w pełni podziela także pogląd, że informacją publiczną nie jest:
– wyjaśnianie przepisów prawa (II SAB/Wa 664/20, III SAB/Gd 170/22)
– prezentowanie poglądów organu na konkretne sytuacje faktyczne (IV SAB/Gl 196/17),
– wypowiadanie się na temat zgodności działań innych podmiotów z przepisami prawa (III SAB/Gd 164/22).
Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może służyć jako środek zastępczy wobec postępowań wyjaśniających, kontrolnych lub nadzorczych.
Organ w niniejszej sprawie nie poprzestał na ogólnikowym stwierdzeniu odmowy udzielenia odpowiedzi, lecz do każdego pytania odniósł się indywidualnie – przekazując dane, wskazując brak wiedzy lub podstaw do odpowiedzi w trybie ustawy. Działanie to odpowiada standardom należytej staranności w realizacji obowiązku informacyjnego.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej, należy stwierdzić, że są one niezasadne. Uznać należy za uzasadnione stanowisko organu, że w pewnej mierze wskazane we wniosku o udzielenie informacji publicznej pytania dotyczyły kwestii prawnych, medycznych, danych, którymi organ nie dysponuje, zdarzeń hipotetycznych oraz działań podmiotów trzecich. Kwestie te – zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych – nie mieszczą się w katalogu informacji publicznej, o którym mowa w art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
W ocenie Sądu nie jest konieczne wyjaśnianie skarżącej dlaczego Sąd uznał udzielone odpowiedzi za wystarczające, ponieważ musiałoby się to wiązać z tłumaczeniem treści udzielonej odpowiedzi, co wobec jasności użytych zwrotów, czytelności tekstu wydaje sią całkowicie zbędne.
W konsekwencji Sąd stwierdza, że w sprawie nie doszło do bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.. Odpowiedź na żądanie zgłoszone przez stronę została udzielona terminowo, w sposób merytoryczny i kompletny – niezależnie od tego, czy zaspokoiła subiektywne oczekiwania i odpowiadała przekonaniom skarżącej.
Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.