II SAB/RZ 29/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Rzeszowie odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie wykazał interesu prawnego ani nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Skarżący M. S. wniósł skargę na bezczynność Inspektora Sanitarnego w sprawie zamknięcia sali gimnastycznej. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w tym do wskazania interesu prawnego i wyjaśnienia, czy składał zażalenie do organu wyższej instancji. Skarżący nie uzupełnił braków mimo ponownych wezwań. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę M. S. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie zamknięcia sali gimnastycznej niespełniającej wymagań prawnych. Skarżący wniósł skargę w dniu 29 sierpnia 2006 roku, zarzucając organowi nieprzeprowadzenie postępowania administracyjnego. Sąd, wzywając do uzupełnienia braków skargi, domagał się wskazania interesu prawnego skarżącego oraz wyjaśnienia, czy skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, w tym czy składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zgodnie z art. 37 k.p.a. Skarżący nie wykonał wezwań sądu, mimo przedłużenia terminu i ponownego wezwania. Sąd, powołując się na art. 52 P.p.s.a. (wymóg wyczerpania środków zaskarżenia) oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych), postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych, takich jak brak wykazania interesu prawnego czy niewyczerpanie postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu wymaga wyczerpania postępowania zażaleniowego (art. 37 k.p.a.). Niewykonanie wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych, w tym wskazania interesu prawnego i potwierdzenia wyczerpania środków zaskarżenia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 52 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skuteczność wniesienia skargi uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
k.p.a. art. 37 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Reguluje postępowanie zażaleniowe, którego wyczerpanie jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykonanie przez skarżącego wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Brak wykazania przez skarżącego interesu prawnego w wniesieniu skargi. Niewyczerpanie przez skarżącego postępowania zażaleniowego.
Godne uwagi sformułowania
skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia w sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia skargi na bezczynność organu, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i konsekwencje nieuzupełnienia braków formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarżący nie wykonał wezwań sądu. Nie wnosi nowej wykładni prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego odrzucenia skargi z powodu braków formalnych. Nie zawiera elementów zaskoczenia ani nowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Rz 29/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2006-05-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny Hasła tematyczne Ochrona zdrowia Odrzucenie skargi Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie zamknięcia sali gimnastycznej niespełniającej wymagań określonych przez przepisy prawa - postanawia – odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 29 sierpnia 2006 roku M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego polegającą na nie przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i nie wydaniu stosownej decyzji w przedmiocie zamknięcia sali gimnastycznej Gimnazjum Miejskiego nr [...] w P. z uwagi na nie spełnianie wymagań określonych przez przepisy prawa. Pismem z dnia 7 listopada 2005 roku sąd wezwał skarżącego o uzupełnienie braków skargi poprzez wskazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy skarżący składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071), powoływanej dalej jako k.p.a.. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przedłużenie terminu do jego wykonania o dalsze 14 dni, z uwagi na trudności ze znalezieniem dokumentów oraz zbyt krótki termin do sporządzenia uzasadnienia interesu prawnego. Ponieważ skarżący mimo upływu 14-dniowego terminu dalej nie wykonał wezwania, sąd pismem z dnia 9 marca 2006 roku ponownie wezwał go do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 k.p.a. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni liczonym od dnia doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 marca 2006 roku przy zachowaniu rygorów przewidzianych w art. 67 § 1 oraz art. 77 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Mimo upływu wyznaczonego przez sąd terminu skarżący nie wykonał wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a.. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W celu weryfikacji czy skarżący wzmiankowany tryb wyczerpał sąd wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 k.p.a.. Skarżący braków tych nie uzupełnił. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skarżący wbrew wyraźnemu i jednoznacznemu wskazaniu o uzupełnienie jakich braków się go wzywa, oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu. Mając całość powyższego na uwadze sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI