II SAB/Rz 195/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2024-11-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organuponagleniesąd administracyjnydopuszczalność skargipostanowienieSKOprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia, uznając, że postanowienie w przedmiocie ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Rzeszowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia dotyczącego bezczynności Burmistrza w sprawie przyłącza kanalizacji. SKO wniosło o oddalenie skargi, wskazując na wydane postanowienie uznające ponaglenie za nieuzasadnione. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 37 K.p.a. w przedmiocie ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej.

Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Rzeszowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia. Ponaglenie dotyczyło zarzucanej Burmistrzowi bezczynności w sprawie przyłącza kanalizacji sanitarnej. SKO, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, powołując się na wydane przez siebie postanowienie, w którym uznało ponaglenie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd wyjaśnił, że skarga może być merytorycznie rozpoznana tylko wtedy, gdy jest dopuszczalna. Niedopuszczalność skargi może wynikać z przepisów P.p.s.a. dotyczących zakresu kontroli sądowej. Sąd wskazał, że bezczynność organu może być kwestionowana, gdy organ miał obowiązek wydać określony akt lub podjąć czynność. Ponaglenie jest środkiem służącym stronie, gdy sprawa nie została załatwiona w terminie lub jest prowadzona przewlekle. Organ rozpoznający ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie. Sąd podkreślił, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 K.p.a. ma charakter wpadkowy i nie podlega zaskarżeniu, a co za tym idzie, skarga na bezczynność w przedmiocie niewydania takiego postanowienia jest niedopuszczalna. W związku z tym, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., a wpis od skargi został zwrócony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia nie jest dopuszczalna do kontroli sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Postanowienie wydane przez organ na podstawie art. 37 K.p.a. w przedmiocie ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to decyzja, postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty, ani postanowienie podlegające kontroli sądowej z mocy przepisów szczególnych. W związku z tym, bezczynność w wydaniu takiego postanowienia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (10)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 58 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 3 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 232 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 232 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 35

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 36 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 37 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 37 § 6

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie wydane na podstawie art. 37 K.p.a. w przedmiocie ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Bezczynność w wydaniu postanowienia w przedmiocie ponaglenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Postanowienie powyższe nie przysługuje zażalenie, bowiem nie przewiduje go K.p.a. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Ma ono bowiem charakter wpadkowy (incydentalny) wobec postępowania głównego jakim jest bezczynność organu niższego rzędu. Tego rodzaju bezczynność nie mieści się zatem w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.

Skład orzekający

Stanisław Śliwa

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja dopuszczalności skargi na bezczynność organu w kontekście postanowień dotyczących ponagleń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia, a nie samej bezczynności organu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Rz 195/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
I. Z. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Rzeszowie w przedmiocie wniesionego przez Nią ponaglenia związanego z zarzucaną Burmistrzowi [....] bezczynnością w sprawie przyłącza kanalizacji sanitarnej.
SKO w Rzeszowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z uwagi na fakt wydania w dniu 13 listopada 2024 r. postanowienia nr SKO.4170/39/2024, w którym uznało powyższe ponaglenie za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", przewiduje możliwość merytorycznego rozpoznania skargi tylko wówczas, kiedy skarga ta jest dopuszczalna. Niedopuszczalność może zaś mieć charakter bądź podmiotowy bądź przedmiotowy. Ten ostatni związany jest z zakresem kontroli sądowej. W art. 3 § 2 P.p.s.a. prawodawca wskazał jakie formy działalności organu administracji publicznej podlegają takiej kontroli. Jeśli chodzi o bezczynność, o której mowa w pkt 8 i pkt 9, to może ona być kwestionowana wówczas, kiedy na organie spoczywał obowiązek wydania jednego z aktów wymienionych w pkt 1-3, względnie podjęcia jakiegoś aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. We wskazanych punktach 1-3 mowa jest zaś o decyzji administracyjnej, postanowieniu wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończącym postępowanie bądź rozstrzygającym sprawę co do jej istoty oraz postanowieniu wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Ponadto, w myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarżąca w niniejszym postępowaniu kwestionuje bezczynność SKO w Rzeszowie przejawiającą się w braku rozpoznania złożonego przez Nią ponaglenia w związku z bezczynnością Burmistrza [...] dotyczącą przyłącza kanalizacji sanitarnej. Ponaglenie to środek służący stronie postępowania wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej zwanej "K.p.a." lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tj. w przypadku bezczynności bądź też, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy, a zatem, gdy zaistniała przewlekłość, o czym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Organ rozpoznający ponaglenie wydaje postanowienie, w którym wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 37 § 6 K.p.a.). Na postanowienie powyższe nie przysługuje zażalenie, bowiem nie przewiduje go K.p.a. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Ma ono bowiem charakter wpadkowy (incydentalny) wobec postępowania głównego jakim jest bezczynność organu niższego rzędu. Nie prowadzi więc do merytorycznego rozpatrzenia sprawy głównej. Nie jest to też postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym, czy też postanowienie podlegające kontroli sądowej z mocy przepisów szczególnych.
Skoro więc postanowienie, którego podstawą jest art. 37 K.p.a. nie może podlegać zaskarżeniu, to w konsekwencji niedopuszczalne jest także złożenie skargi na bezczynność kwestionującą niewydanie takiego postanowienia. Tego rodzaju bezczynność nie mieści się zatem w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Z tych względów orzeczono w pkt I niniejszego postanowienia o odrzuceniu niniejszej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a. Natomiast podstawę zwrotu wpisu od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI