II SAB/RZ 159/24

II SAB/Rz 159/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Karina Gniewek-Berezowska /sprawozdawca/
Maria Mikolik
Piotr Godlewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1, art. 4, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – skargę oddala –
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez K. P. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [....] (dalej: "PPIS" lub "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem z 9 września 2024 r. Skarżąca zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznej:
1. ile w każdym z ostatnich 5 pełnych lat i roku obecnym, tutejszy organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań w zakresie przymuszania rodziców do wykonywania szczepień ochronnych u dzieci?
2. ile wszczętych na wniosek tut. organu postępowań egzekucyjnych w okresie wskazanym w punkcie 1 toczy się nadal, ile zostało zawieszonych, a ile zostało umorzonych?
3. ile zakończonych w okresie wskazanym w punkcie 1 postępowań zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień, a ile w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego?
4. ile upomnień tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 przesłał do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych?
5. jaka była skuteczność wysłanych upomnień? Ilu rodziców po otrzymaniu upomnień rozpoczęło lub zakończyło kontynuować wykonywanie szczepień ochronnych?
6. czy we wskazanym w pkt 1 okresie zdarzały się sytuacje, że wszczynano postępowanie egzekucyjne, a dziecko miało zaświadczenie odraczające szczepienie ochronne? Ile takich sytuacji było w każdym z ostatnich 5 lat i w roku obecnym?
7. ile tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 złożył do organu egzekucyjnego wniosków o umorzenie lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych i jakie były podstawy złożenia tych wniosków.
8. czy tutejszy organ zgłosił kiedykolwiek wniosek o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP? Czy przed wszczęciem postępowania organ weryfikuje rejestr NOP i bierze informację tam zawarte pod uwagę przed decyzją o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?
9. jakie okoliczności wypływają na decyzję organu o wystosowaniu lub nie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?
10. ile osób pracuje w komórce tutejszego organu zajmującej się szczepieniami ochronnymi? Czy oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych podejmowane są inne działania w zakresie szczepień np. działalność egzekucyjna i jakie to są działania?
11. czy tutejszy organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów?
12. w jaki sposób organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów?
13. czy organ zgłasza działanie lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej ?
14. ile organ dokonał zgłoszeń uchybień do Izby Lekarskiej w ciągu ostatnich 5 lat?
W dniu 23 września 2024 r. Organ udzielił odpowiedzi, której kolejne punkty stanowią odpowiedniki postawionych pytań. I tak:
1. W ciągu ostatnich 5 pełnych lat - 49, w roku obecnym – 0;
2. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [.....] jako wierzyciel obowiązku prowadzi postępowanie przedegzekucyjne. Podkarpacki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny prowadzi postępowanie egzekucyjne zgodnie z Porozumieniem Wojewody Podkarpackiego z dnia 13.06.2019r. w sprawie powierzenia prowadzenia spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym;
3. Zakończone postępowania: w ciągu ostatnich 5 pełnych lat zaszczepiono 59 dzieci, w roku obecnym zaszczepiono - 25 dzieci Przeciwwskazania czasowe w ciągu ostatnich 5 pełnych lat - 9, w roku obecnym - 12 Przeciwwskazania stałe w ciągu ostatnich 5 pełnych lat - 0, w roku obecnym - 3 Zakończenie postępowania z uwagi na wystąpienie NOP – 0;
4. W ciągu ostatnich 5 pełnych lat - 99, w roku obecnym – 11;
5. 3 dzieci zostało zaszczepionych po upomnieniach;
6. Nie;
7. 0;
8. Nie. Postępowanie jest prowadzone na podstawie zgłoszenia lekarza sprawującego opiekę profilaktyczno - leczniczą nad dzieckiem. W przypadku powzięcia informacji o wystąpieniu u dziecka przeciwwskazań do szczepienia postępowanie jest wstrzymywane do czasu otrzymania ponownego zgłoszenia lekarskiego;
9. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wniosek o wszczęcie egzekucji sporządza w przypadku, jeżeli osoba zobowiązana nie wykona obowiązku po wcześniejszym upomnieniu i lekarz nie zmienia stanowiska w sprawie.
10. 2 pracowników. Tak realizowane są działania edukacyjne.
11. Tak
12. W trakcie kontroli sanitarnych realizowanych w związku z realizacją obowiązków ustawowych 0. Każdy zgłoszony przez lekarza NOP jest rejestrowany w Powiatowym Rejestrze NOP
13. Państwowy Inspektor Sanitarny w [...] realizuje swoje działania w ramach obowiązujących przepisów prawa: w tym ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U z 2024 r., poz. 416) oraz ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi ( Dz.U. z 2024 r., poz. 924) W przypadku zaistnienia podejrzenia przestępstwa dokonuje zgłoszenia do organów ścigania na podstawie obowiązujących przepisów prawa karnego. W ciągu ostatnich 5 lat organ nie dokonywał takich zgłoszeń.
W skardze skarżąca podniosła, że organ pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności, bowiem w terminie przewidzianym w u.d.i.p. nie udostępnił całości wnioskowanej informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że pismem z 23 września 2024 r. skierowanym do Skarżącej, dokonał wyjaśnień co do wniosków oraz udzielił odpowiedzi na postawione pytania zgodnie z posiadanymi kompetencjami.
Wyjaśnił, że obowiązek udostępnienia informacji publicznych może dotyczyć wyłącznie takich informacji, które znajdują się w posiadaniu organu i w tym zakresie odpowiedź została udzielona.
Mając na uwadze powyższe, organ wniósł o odrzucenie skargi w całości, ewentualnie oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Przedmiotem skargi jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie udzielenia informacji publicznej.
Na podstawie art. 149 p.p.s.a.:
§ 1. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
§ 1a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
§ 1b. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Tytułem wstępu wskazać należy, że skarga na bezczynność organu stanowi środek dyscyplinujący w zakresie dotrzymania terminów załatwienia sprawy.
Bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oznacza zaniechanie działalności organu administracji publicznej wbrew prawnemu obowiązkowi działania. Jest to więc stan, w którym organ administracji publicznej, wbrew prawnemu obowiązkowi, nie załatwia sprawy we właściwej formie i terminie.
Rozpoznając skargę na bezczynność, Sąd nie ocenia merytorycznie istoty sprawy i nie dokonuje oceny trafności wydawanych rozstrzygnięć. Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się jedynie do badania czy postępowanie organu cechowała należyta dynamika. Sąd nie bada sprawy pod kątem merytorycznym. Badanie istoty sprawy pozostaje domeną sądu rozpoznającego skargę na rozstrzygnięcie organu kończące dane postępowanie administracyjne. Dlatego wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej nie może dotyczyć kwestii mających wpływ na merytoryczną treść przyszłego aktu lub czynności.
Dokonując kontroli postępowania Organu w zakreślonych wyżej granicach, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem bezczynności.
Zgodnie z art. 1 u.d.i.p.:
1. Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.
2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.
Na podstawie z kolei art. 4 u.d.i.p.:
1. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:
1) organy władzy publicznej;
2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;
3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;
4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;
5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
2. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445), oraz partie polityczne.
3. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.
Nie ulega wątpliwości, że Państwowy Inspektor Sanitarny jest organem administracji publicznej obowiązanym do udzielenia informacji publicznych znajdujących się w jego posiadaniu.
Z akt sprawy wynika również, że organ dochował terminu na udzielenie odpowiedzi – art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek z 9 września 2024 r., wpłynął do organu dniu 11 września 2024 r., odpowiedzi zaś udzielono w dniu 23 września 2024 r.
Spór sprowadza się do oceny udzielonej informacji. Skarżąca twierdzi, że organ nie udzielił odpowiedzi na stawiane pytania. Odpowiedź została zdaniem skarżącej udzielana w nikłym stopniu i z odesłaniem do publikacji.
Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącej.
Porównanie treści sformułowanych we wniosku pytań z treścią udzielonej odpowiedzi, szczegółowo opisanych w części historycznej uzasadnienia wyroku, prowadzi do wniosku, że żadne z pytań nie zostało pozostawione bez odpowiedzi a każda odpowiedź jest kompletna. Stanowisko organu zawiera informacje, których żądała wnioskodawczyni. Jedynie odnośnie punktu 2 organ wskazał, że szczegółowe informacje dotyczące postępowań egzekucyjnych posiada Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Sanitarny, a więc także zgodnie z przepisami wskazał organ, który jest w posiadaniu tych informacji.
W ocenie Sądu nie jest konieczne wyjaśnianie skarżącej dlaczego Sąd uznał odpowiedzi za wystarczające ponieważ musiałoby się to wiązać z tłumaczeniem treści udzielonej odpowiedzi, co wobec jasności użytych zwrotów, czytelności tekstu a także faktu, że skarżąca jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wydaje sią całkowicie zbędne.
Podkreślić również należy, że skarga nie zawiera konkretnych zarzutów. Formułując tezę o nikłym stopniu udzielonej odpowiedzi skarżąca nie podała jakich informacji nadal nie otrzymała, podczas gdy w ocenie Sądu wszystkie żądane informacje w ramach informacji publicznej zostały jej przekazane. Wskazuje to w ocenie Sądu na uniwersalny charakter skargi, który w realiach nieniejszej sprawy okazał się jednak nieadekwatny.
Mając to wszytko na uwadze Sąd orzekł oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.