II SAB/RZ 143/24

II SAB/Rz 143/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Mikolik
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Godlewski
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 217 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia – skargę oddala –
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. G. (dalej: "Skarżąca") jest bezczynność Burmistrza [...] (dalej: "Burmistrz" lub "Organ") w sprawie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego fakt, iż M. J. od 9 marca 1997 r. do nadal jest zameldowana na pobyt stały w nieruchomości położonej w [...]., przy ul. [...], [...].
Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że w dniu 10 kwietnia 2024 roku do Urzędu [...] wpłynął wniosek Skarżącej z dnia 2 kwietnia 2024 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego fakt, iż M. J. od 9 marca 1997 r. do nadal jest zameldowana na pobyt stały w nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...]. Jako, iż podanie nie spełniało wymogów formalnych, Burmistrz wezwał Skarżącą do złożenia wniosku na stosownym formularzu oraz uiszczenie opłaty w wysokości 31 zł. W dniu 2 maja 2024 r. do Burmistrza [...] wpłynął formalny wiosek o udostępnienie danych osobowych wraz z opłatą za udostępnienie danych jednostkowych Pani M. J. z rejestru mieszkańców oraz rejestru PESEL. W dniu 7 maja 2024 r. Burmistrz wydał wnioskodawczyni dane dotyczące zameldowania na pobyt stały Pani M. J. w [...], ul. [...] od dnia 30 marca 1983 r. Przedmiotowe zaświadczenie odebrane zostało przez Skarżącą w dniu 23 maja 2024 r.
Pismem z dnia 30 lipca 2024 r. Skarżąca wniosła do Wojewody Podkarpackiego ponaglenie na bezczynność Burmistrza z uwagi na fakt, iż sprawa nadal nie została załatwiona w ustawowym terminie. Postanowieniem z 13 sierpnia 2024 roku Wojewoda Podkarpacki uznał za bezprzedmiotowy zarzut w zakresie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza w zakresie wydania zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały Pani M. J. pod adresem [...], ul. [...]. Wojewoda wskazał, iż formalny wniosek o wydanie zaświadczenia wpłynął do Burmistrza w dniu 2 maja 2024 r. Odpowiedź na powyższy wniosek została udzielona w dniu 7 maja 2024 r., w związku z czym zarzut bezczynności i przewlekłości pod adresem Burmistrza jest bezprzedmiotowy. Wojewoda podkreślił nadto, iż Organ może udostępnić jedynie takie dane, jakie są zawarte w rejestrze mieszkańców i rejestrze PESEL.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie podstawowych zasad prawa przez Burmistrza [...] wskazanych w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez niezgodne z prawem nękanie i dyskryminowanie Skarżącej oraz nieuznanie przez 4 miesiące jej prawa do bezzwłocznego potwierdzenia żądanych faktów w zaświadczeniu. Skarżąca zarzuciła nadto rażące naruszenie przepisów, tj.:
art. 35 § 1 i § 2 kpa poprzez niezałatwienie przez 4 miesiące z przyczyn leżących po stronie Organu sprawy wydania zaświadczenia, która winna być załatwiona bezzwłocznie na podstawie danych którymi rozporządza Organ;
art. 36 § 1 i § 2 kpa poprzez niezastosowanie się do obowiązku i niepowiadomienie Skarżącej przez 4 miesiące o terminie załatwienia sprawy;
art. 37 § 4 kpa poprzez niezastosowanie się do obowiązku i nieprzekazanie ponaglenia organowi wyższego stopnia;
art. 217.§ 1, § 2 pkt 2 i § 3 kpa poprzez bezpodstawne nieuznanie prawa Skarżącej do bezzwłocznego - w terminie 7 dni - wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt, że M. J. od 9 marca 1997 r. do nadal, jest zameldowana na pobyt stały w nieruchomości położonej w [...], ul. [....];
art. 12 § 1 kpa, art. 35 § 1 kpa, art. 36 § 1 kpa, art. 37 § 4 kpa, art. 217.§ 1, § 2 pkt 2 i § 3 kpa poprzez przekroczenie o ponad 4 miesiące terminów załatwienia sprawy i pozostawanie nadal w bezczynności.
Skarżąca, nawiązując do powyższych zarzutów, wniosła o:
stwierdzenie bezczynności Organu i niezałatwienie w terminie sprawy wszczętej 2 kwietnia 2024 wnioskiem o doręczenie zaświadczenia o żądanej treści;
zobowiązanie Organu do bezzwłocznego sporządzenia i doręczenia Skarżącej wnioskowanego od 2 kwietnia 2024 zaświadczenia o żądanej treści;
- zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej stosownego odszkodowania lub zadośćuczynienia za ponad 4 miesięczne jej nękanie i dyskryminowanie, pozbawienie jej prawa do bezzwłocznego otrzymania zaświadczenia niezbędnego do udokumentowania/udowodnienia w postępowaniach sądowych i administracyjnych istniejącego od 9 marca 1997 r. do chwili obecnej aktualnego stanu faktycznego i prawnego własności Skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż sprawa została ostatecznie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewody Podkarpackiego z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr O-MI.621.3.4.2024, dotyczącym uznania za bezprzedmiotowy zarzut w zakresie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza. Podniósł nadto, iż z uwagi na to, że sprawa została załatwiona ostatecznie, Organ nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga jako niezasadna została przez Sąd oddalona w całości.
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga została rozpoznana przez WSA w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Bezczynność organu została zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. dalej "k.p.a.") i oznacza nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym w art. 36 § 1 k.p.a. Jest zatem skargą na naruszający prawo stan postępowania administracyjnego, w którym mimo upływu określonego prawem terminu właściwego dla załatwienia indywidualnej sprawy, rozstrzygnięcie nie zostało wydane.
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu - art. 53 § 2b p.p.s.a. Ponaglenie zatem, z jednej strony inicjuje administracyjną kontrolę sprawy pod kątem terminowego i sprawnego jej prowadzenia, z drugiej zaś spełnia określony w art. 53 § 2 b p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. wymóg wyczerpania środków zaskarżenia. Stanowi sygnalizację dla organu zamiaru wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, ponieważ sprawa nie została załatwiona lub jest załatwiana dłużej niż to niezbędne.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpała administracyjny tok instancji.
Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze zarzutów Sąd stwierdza, iż są one bezzasadne.
Przedmiotem rozpoznawanej przez WSA skargi J. G. uczyniła bezczynność Burmistrza [...] polegająca na niezałatwieniu w terminie wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego fakt, iż M. J. od 9 marca 1997 r. do nadal jest zameldowana na pobyt stały w nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].
Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 1 i 3 oraz art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 274 ze zm. dalej "u.e.l.") udostępnienie danych jednostkowych dotyczących osób trzecich odbywa się na wniosku o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców oraz rejestru PESEL, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z dnia 14 lipca 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 1493). Wniosek Skarżącej z dnia 2 kwietnia 2024 r. (data wpływu do organu - 10 kwietnia 2024 r.) nie został złożony na ustalonym wzorze. Wobec powyższego Organ pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. wezwał Skarżącą do złożenia wniosku na wymaganym przez ustawodawcę wzorze, co Skarżąca finalnie uczyniła (pismo z dnia 27 kwietnia 2024 r., data wpływu do Organu 2 maja 2024 r.). W dniu 7 maja 2024 r. Burmistrz pismem nr SO.5345.115.2024 udostępnił dane osobowe M. J. podając, iż jest ona zameldowana pod adresem: [...] [...], ul. [...] od dnia 30 marca 1983 r. Udostępnione dane odbiegały zatem od treści złożonego przez Skarżącą wniosku, która domagała się urzędowego potwierdzenia, iż M. J. od 9 marca 1997 r. do nadal jest zameldowana na pobyt stały w nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...]. Nie znajdują żadnych uzasadnionych podstaw zarzuty Skarżącej, jakoby organ przez 4 miesiące nie wydał wnioskowanego zaświadczenia. Fakt, iż treść zaświadczenia odbiega od oczekiwań Skarżącej nie zmienia w niczym faktu, iż Organ stosowne zaświadczenie wydał.
W tym miejscu należy z całą stanowczością stwierdzić, iż odpowiedź na podanie Skarżącej została udzielona w dniu 7 maja 2024 r. a zatem po 5 dniach od wpływu do Organu spełniającego wymogi formalne wniosku. Nie sposób zatem uczynić Burmistrzowi zarzutu, iż dopuścił się on bezczynności, albowiem dochował on terminu określonego w art. 217 § 3 k.p.a., który stanowi, iż "zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni". Jedynie niezałatwienie sprawy w terminie określonym w powołanym wyżej przepisie mogłoby stanowić podstawę zasadnego zarzutu bezczynności. Okoliczność, iż treść wydanego Skarżącej zaświadczenia odbiega od żądania sformułowanego we wniosku nie może stanowić podstawy do uczynienia Organowi zarzutu bezczynności. Burmistrz może udostępnić jedynie takie dane, jakie są zawarte w rejestrze mieszkańców oraz rejestrze PESEL. Organ wydający zaświadczenie potwierdzające określone fakty, może uczynić zadość żądaniu strony jedynie poprzez udostępnienie takich danych, jakie zawarte są w rejestrze. W przedmiotowej sprawie Skarżąca domagała się urzędowego potwierdzenia danych, które - jak się miało później okazać - nie znajdują potwierdzenia w rejestrze mieszkańców. Czynienie Organowi zarzutu, iż pozostaje w bezczynności z uwagi na wydanie stronie zaświadczenia o treści zgodnej ze stanem faktycznym ujawnionym w rejestrze jest sprzeczne z elementarną logiką. Podkreślić ponadto wypada, iż Sąd rozpoznając skargę na bezczynność nie bada aspektów materialnoprawnych sprawy, koncentrując się tylko i wyłącznie na przesłankach natury procesowej. Wskazać nadto należy, iż Organ przekazał kompletne i uporządkowane akta administracyjne, co umożliwiło prawidłową rekonstrukcję stanu faktycznego sprawy i pozwoliło Sądowi na dokonanie jego weryfikacji pod kątem sformułowanego w skardze zarzutu bezczynności.
Z powyższych względów jako bezzasadne jawią się zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 12 § 1 kpa, art. 35 § 1 i 2 kpa, art. 36 § 1 i 2 kpa, art. 37 § 4 kpa, art. 217.§ 1, § 2 pkt 2 i § 3 kpa. Sąd nie dopatrzył się nadto jakichkolwiek naruszeń norm o randze konstytucyjnej, jak również innych uchybień, które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu.
Wskazane wyżej względy zadecydowały o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.