II SAB/PO 99/24

II SAB/Po 99/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /przewodniczący sprawozdawca/
Szymon Widłak
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne
Zabytki
Sygn. powiązane
II OSK 48/25 - Wyrok NSA z 2025-05-08
Skarżony organ
Generalny Konserwator Zabytków
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 35, art. 36 par. 1, art. 12, art. 106
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119, 120, 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Szymon Widłak Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
A. G. (zwany też dalej skarżącym lub stroną), reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika pismem z dnia 28 maja 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (dalej też jako WKZ) w sprawie [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych w ramach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz dwudziestu siedmiu garaży w zabudowie szeregowej przewidzianej na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w S. przy ul. [...], gmina S..
Organowi zarzucono rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy (tj. art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2023 poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) i wniesiono o:
1) zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do wydania postanowienia w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,
2) stwierdzenie, że organ ten dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,
3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości [...] zł,
4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez radcę prawnego.
Uzasadniając skargę wskazano, że pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. A. G. wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie na działce nr [...] w S. sześciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych w ramach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz dwudziestu siedmiu garaży w zabudowie szeregowej.
Skarżący podniósł, że w sprawie kilkukrotnie uzgadniano projekt decyzji o warunkach zabudowy z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Pierwsze uzgodnienie zostało dokonane w trybie tzw. "milczącej zgody", w dniu 14 listopada 2019 r., na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 28 października 2019 r. Aktualnie w toku pozostaje postępowanie w sprawie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z wniosku z dnia 28 października 2021 r., które było prowadzone przez organ już dwukrotnie. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2022 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uchylił wydane uprzednio postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 15 listopada 2021 r., znak [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Następnie, wyrokiem z dnia 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 marca 2023 r., znak [...] oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 16 września 2022 r., znak [...], odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Pomimo prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...], organ na dzień sporządzenia skargi nie podjął czynności w sprawie.
Wskazano, że pismem z 5 kwietnia 2024 r. A. G. wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Postanowieniem z 25 kwietnia 2024 r. wydanym w sprawie [...], Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził, iż [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie dopuścił się bezczynności, albowiem nie otrzymał on wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...] (prawomocnego z dniem 9 stycznia 2024 r.).
W ocenie skarżącego powyższe okoliczności świadczą o tym, że postępowanie prowadzone przez WKZ jest nieefektywne. Skarżący podkreślił, iż postępowanie o ustalenie warunków zabudowy toczy się od prawie 5 lat, a działania organu uzgadniającego niezasadnie przedłużają prowadzone postępowanie. Zdaniem strony, WKZ przeprowadza czynności pozbawione dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Nadal pozostaje niewyjaśniony stan faktyczny sprawy, a w szczególności kwestie uniemożliwiające pozytywne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, takie jak naruszenie przez inwestycję walorów układu urbanistycznego czy kwestie formy ochrony i jej granic, którą objęto krajobraz kulturowy. Nadto, prezentowane uzasadnienie wydawanych rozstrzygnięć nie uzasadniają odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestorskiego. Działania WKZ w żaden sposób nie realizują celów, jakim mają służyć działania organów konserwatorskich, a jedynie zmierzają do przedłużenia postępowania i ograniczenia prawa własności A. G., który nie może w pełnym zakresie korzystać z nieruchomości.
Powyższe zdaniem skarżącego, świadczy o bezczynności organu, która ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezsprzeczne jest bowiem to, że organ nie wywiązał się z obowiązku terminowego załatwienia sprawy i aktywnego prowadzenia postępowania. Działaniu organu należy przypisać znamiona kwalifikowanego (rażącego) naruszenia prawa, ponieważ opieszałość z jego strony miała bezpośredni wpływ na efektywność przeprowadzonych czynności.
Istotną okolicznością w tej sprawie jest również to, że WKZ dowiedział się o wydanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i jednocześnie obowiązku rozpoznania sprawy z wniosku Skarżącego najpóźniej z chwilą otrzymania ponaglenia, a zatem w dniu 11 kwietnia 2024 r. (data wpływu ponaglenia do organu). Skarżący wskazał w ponagleniu, jaka była treść wyroku z 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...]. Organ nie uczynił z tą informacją nic, poza przekazaniem ponaglenia według właściwości. Niezależnie od powyższego WKZ miał możliwość zapoznania się z treścią wyroku dostępną na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (zwana dalej "CBOSA"), tak jak uczyniły to inne organy. Dla przykładu Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], które rozpatrywało odwołanie od negatywnej dla Skarżącego decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy z uwagi na brak uzgodnienia konserwatorskiego, wydało swoją decyzję w dniu 13 marca 2024 r. w oparciu o przedmiotowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po sprawdzeniu w bazie orzeczeń jego prawomocności.
W ocenie skarżącego organ nie może powoływać się na to, że nie posiadał akt administracyjnych. Przekazanie ich organowi odwoławczemu w związku z wniesieniem zażalenia nie zwalnia organu z takiej organizacji swojej pracy, aby móc podjąć działania. Nieposiadanie akt sprawy nie stanowi przeszkody w działaniu prowadzącym do załatwienia sprawy administracyjnej. W ocenie skarżącego WKZ mógł a wręcz powinien pozyskać akta, np. wykonać kopię akt sprawy i pozostawić w swojej siedzibie na czas rozpoznawania zażalenia przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Organ nie podjął jednak żadnych czynności w tym zakresie.
Wobec tego skarżący stwierdził, że WKZ miał obowiązek rozpoznać sprawę skarżącego nawet nie mając akt sprawy, co powoduje, że przynajmniej od 11 kwietnia 2024 r. pozostaje w bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Opóźnione przekazanie przez organ II instancji akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem organowi I instancji nie może powodować niekorzystnych dla strony skutków procesowych, a takie mogłyby wynikać z opieszałości organu w zakresie przekazania akt (por. np. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1507/15, dostępny w CBOSA).
W odniesieniu do wniosku o przyznanie sumy pieniężnej skarżący wywiódł, że z uwagi na oczekiwanie na nierozstrzygnięcie możliwości dokonania zabudowy nieruchomości przez tak długi czas i pozostawanie w stanie niepewności od prawie 5 lat, przyznanie sumy pieniężnej musi stanowić pewnego rodzaju rekompensatę z tytułu zaniedbań organu. Nie tylko drastyczne przypadki zwłoki uzasadniają przyznanie sumy pieniężnej. Zwłoka, która może narazić stronę na szkody wywołane przez organ administracji publicznej błędnym przekonaniem o stanie faktycznym i prawnym, zasługuje na wynagrodzenie ze strony administracji. Istotnym jest bowiem fakt, iż Skarżący uzyskał korzystny dla siebie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który nie został do dnia wniesienia skargi wykonany.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł o jej oddalenie i wskazał na następujące okoliczności faktyczne sprawy.
Dnia 3 listopada 2021 r. do organu wpłynęło pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 28 października 2021 r. z prośbą o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy nr [...] dla terenu położonego w miejscowości S. przy ul. [...], gmina S., obejmującego działkę nr ewid.[...] w zakresie inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych w ramach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz dwudziestu siedmiu garaży w zabudowie szeregowej.
Po przeanalizowaniu projektu decyzji o warunkach zabudowy, WKZ postanowieniem z dnia 15 listopada 2021r. nr [...] odmówił uzgodnienia ww. projektu decyzji. Dnia 7 grudnia 2021r. strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego dnia 6 lipca 2022r. wydał postanowienie uchylające zaskarżone postanowienie WKZ w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W rozstrzygnięciu wskazano, że organ pierwszej instancji nie rozpoznał należycie stanu faktycznego rozstrzyganej sprawy, nie wskazał walorów zabytkowych w rejonie planowanej inwestycji, a tym samym nie przedstawił przekonujących przyczyn odmowy uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji. Jednocześnie stwierdzono, że dokonano oceny dopuszczalności planowanej inwestycji wykraczając poza ramy przyznanego przepisami prawa uprawnienia. Wskazano, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy ocenić wpływ ustaleń uzgadnianego projektu decyzji na konkretne zdefiniowane wartości historycznego układu urbanistycznego w rejonie działki [...] z uwzględnieniem uwag zawartych w postanowieniu.
Celem realizacji wytycznych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego rozpatrując ponownie sprawę [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków przeprowadził w dniu 19 sierpnia 2022r. oględziny działki nr [...]. Stwierdzono m.in., że teren działki charakteryzuje się dużą różnicą poziomów. Stanowi obecnie teren niezabudowany. Część nieruchomości wraz z ul. [...] stanowi jeden poziom terenu. W części w kierunku pn.- wsch. znajduje się skarpa o wysokości ok. 10 m. Z poziomu terenu poniżej skarpy nie jest widoczny kościół ewangelicki, a widok na kościół przysłania skarpa oraz zagajnik z wysokich drzew i krzewów zlokalizowany po stronie pn-wsch. Zabudowę drugiej strony ulicy [...], naprzeciwko dz. [...], tworzą budynek dawnego młyna parowego ujętego w gminnej ewidencji zabytków. Obok zaś znajduje się zabudowa domów jednorodzinnych 1 i 2- kondygnacyjnych.
W związku z powyższym WKZ wydał postanowienie Nr [...] z dnia 16 września 2022r. ponownie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nr [...]
Dnia 3 kwietnia 2023 r. do WKZ wpłynęło postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 30 marca 2023 r. (znak [...]), utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Do dnia 11 kwietnia 2024r., tj. daty wpływu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożonego przez A. G., organ nie został poinformowany o wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ([...]) oraz nie otrzymał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...], uchylającego postanowienie Ministra z dnia 30 marca 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie nr [...] WKZ z dnia 16 września 2022 r.
Złożone przez Skarżącego ponaglenie zostało niezwłocznie przekazane organowi wyższego stopnia stosownie do treści art. 37 § 4 k.p.a.
Po otrzymaniu ponaglenia WKZ korzystając z dostępnej publicznie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych stwierdził, że powołany w ponagleniu wyrok został w niej opublikowany, jednakże bez uzasadnienia, a stan ten nie zmienił się do dnia złożenia niniejszej odpowiedzi na skargę.
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2024r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził, że w przedmiotowej sprawie WKZ nie dopuścił się bezczynności.
Organ wyjaśnił, że dopiero dnia 14 maja 2024r. wpłynęły przesłane z Ministerstwa oryginały akt niniejszej sprawy oraz wyrok WSA z dnia 5 października 2023r. wraz z uzasadnieniem (k. [...] akt adm.).
Następnie, dnia 17 czerwca 2024r. WKZ wydał postanowienie nr [...] ponownie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia 3 listopada 2021r. dotyczącego spornej inwestycji (k. [...]-[...] akt adm.)
Uwzględniając przedstawione wyżej okoliczności [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wskazał, iż niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy i odpisu wyroku sądu wraz z uzasadnieniem przystąpił do ponownej oceny sprawy i skutkiem powyższego wydał w dniu 17 czerwca 2024 r. postanowienie nr [...]. Z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz potrzebę uzyskania informacji na temat aktualnych stron postępowania WKZ ponownie rozpatrzył sprawę uzgodnienia decyzji w możliwie szybkim terminie.
Ponadto organ już od 2016 r. weryfikował walory archeologiczne terenu, na którym ma być prowadzona inwestycja, ustalając że na terenie działek nr [...], [...],[...],[...],[...],[...], [...]/ [...], [...] w S. znajduje się cenne stanowisko archeologiczne będące pozostałością historycznego osadnictwa datowanego na okres od XVI-XIX w., kwalifikujące się do objęcia ochroną prawną. W związku z powyższym w dniu 28 marca 2024 r. zostało wszczęte postępowania administracyjne w sprawie wpisania ww. zabytku do rejestru zabytków. Uwzględnia ono nieruchomość nr ewid.[...], obręb S., w części obejmującej wyniesienie i skarpę na przedmiotowej działce. Poza tym lokalizuje zabytek na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie S., gm. S., pow. w. . Stosunkowo niewielka zabudowa w postaci obecnego boiska sportowego pozwala na stwierdzenie, że obszar zabytku nadal zachował przypisaną mu wartość kulturową i powinien być objęty ścisłą ochroną konserwatorską. Wyniesienie terenu wpisane w krajobraz miasta stanowi wartościowy składnik chronionego układu urbanistycznego. Zdaniem organu konieczne są kroki zmierzające do zachowania ww. działek i ochronie stanowiska archeologicznego, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2024 r.
Reasumując organ stwierdził, że w świetle przedstawionych dowodów nie pozostawał w bezczynności, lecz dołożył wszelkich starań w kierunku rzetelnego rozpoznania sprawy. Na wypadek przyjęcia przez Sąd, iż organ dopuścił się bezczynności, organ wniósł o stwierdzenie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, przede wszystkim z tego względu, że organ podejmował w sprawie szereg działań zmierzających do rzetelnego jej załatwienia, a ostatecznie wydał postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Ocena sposobu działania organu administracji publicznej, w przypadku postawienia zarzutu bezczynności, musi być powiązana z oceną kompetencji tego organu do wydania w danej sprawie decyzji administracyjnej lub postanowienia zaskarżalnego zażaleniem (art. 3 § 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie warunek ten został przez skarżącego spełniony, mając na uwadze, że zarzut niezałatwienia sprawy w terminie skarżący postawił [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w związku z niewydaniem przez organ postanowienia w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W świetle art. 53 ust. 5 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2023 poz. 977, dalej "u.p.z.p.") w ramach współdziałania w trybie art. 106 k.p.a. organ ochrony zabytków wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie, a zatem działa w formie prawnej określonej w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Złożenie ponaglenia stanowi warunek skutecznego wniesienia skargi w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie Sąd uznał skargę za dopuszczalną, gdyż została poprzedzona ponagleniem – zob. pismo z dnia 5 kwietnia 2024 r. (w aktach sprawy).
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawie określonej w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, jak też stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych przepisów przyjąć należy, że sąd ma możliwość oddalenia skargi na bezczynność (art. 151 p.p.s.a.) wówczas, gdy stwierdzi, że organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu.
Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 1 - 3 k.p.a., nie wykonując jednocześnie obowiązku zawiadomienia stron, połączonego z wyznaczeniem nowego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Jeżeli zatem organ nie naruszył terminu rozpatrzenia sprawy, albo wskazał stronie nowy termin jej załatwienia (art. 36 k.p.a.) i go nie przekroczył, to organ nie pozostaje bezczynny.
W art. 12 § 1 k.p.a. ustawodawca nałożył na organy obowiązek działania w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia oraz zobowiązał do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia – o czym mowa w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. W art. 35 § 1 i 3 k.p.a. zobowiązał organy do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Bezczynność jest więc związana z naruszeniem terminów załatwienia sprawy, zarówno terminów określonych w ustawach, jak i wskazanych przez organ administracji na podstawie art. 36 § 1 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie należało więc ocenić, czy [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków dopuścił się zarzucanej mu bezczynności. Dodać trzeba, że skarżący jako dysponent skargi wyraźnie wskazał, że zarzucana bezczynność dotyczy okresu po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 5 października 2023 r. sygn. VII SA/Wa [...] do dnia wniesienia skargi - tj. 29 maja 2024 r. (zob. koperta k. [...] akt sądowych).
Dla porządku należy wskazać, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków 16 września 2022 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nr [...] Postanowieniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 marca 2023 r. ([...]) utrzymano w mocy powyższe postanowienie WKZ.
Postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 marca 2023 r. zostało zaskarżone przez A. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do którego skarga wpłynęła w dniu 19 czerwca 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2023 r. VII SA/Wa [...] uchylił wspomniane wyżej postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 marca 2023 r., oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 16 września 2022 r.
Sąd z urzędu ustalił, na podstawie dostępu do internetowej bazy informacji o sprawach sądowoadministracyjnych, że uzasadnienie wyroku w powyższej sprawie doręczono stronom postępowania pod koniec listopada 2023 r. lub w pierwszej połowie grudnia 2023 r. (data wykonania zarządzenia o doręczeniu 28 listopada 2023 r.). Wojewódzki Konserwator Zabytków nie był stroną postępowania sądowego i Sąd nie doręczał mu wyroku w sprawie.
Wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny w dniu 9 stycznia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił prawomocne orzeczenie i akta sprawy do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu 8 kwietnia 2024 r. (k. [...]).
Z kolei akta postępowania Minister przekazał do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, do siedziby którego akta wpłynęły w dniu 14 maja 2024 r. (k. [...]).
W międzyczasie skarżący złożył ponaglenie z dnia 5 kwietnia 2024 r. (wpływ do organu 11 kwietnia 2024 r.), które rozpoznane zostało przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2024 r. Organ stwierdził, że WKZ nie dopuścił się bezczynności.
Skarga na bezczynność sporządzona została dnia 28 maja 2024 r. i nadana w placówce pocztowej 29 maja 2024 r. Po wniesieniu skargi, lecz przed przekazaniem jej do tut. Sądu, organ wydał postanowienie uzgadniające (odmowne) z dnia 17 czerwca 2024 r. nr [...] k. [...]-[...] akt adm.
Sąd z urzędu ustalił, że na dzień sporządzania przez Sąd uzasadnienia w niniejszej sprawie, w bazie orzeczeń CBOSA nadal nie opublikowano uzasadnienia wyroku w sprawie VII SA/Wa [...], dostępna jest jedynie sentencja wyroku (stan na dzień 28.10.2024- przyp.autor). Za wiarygodne Sąd uznał twierdzenie WKZ, iż o spornym wyroku dowiedział się 11 kwietnia 2024 r., ze złożonego przez A. G. ponaglenia. W przekazanych do Sądu aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji o tym, by organ uzgadniający uzyskał wcześniej informację w tym zakresie. Chybione jest zatem stanowisko skarżącego, że termin załatwienia sprawy rozpoczął swój bieg od daty wpływu ponaglenia. Bez poznania treści wyroku i jego uzasadnienia sprawie nie można było nadać biegu, nawet dysponując kopiami akt sprawy.
Po otrzymaniu ponaglenia WKZ zwrócił się niezwłocznie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o pilne przekazanie akt postępowania nr [...] zob. pismo z dnia 12 kwietnia 2024 r. (k. [...]-[...]). Pismo zostało nadane do Ministerstwa w dniu 23 kwietnia 2024 r. (k.[...]). Dnia 25 kwietnia 2024 r. wpłynęło do organu postanowienie Ministra ([...]) stwierdzające, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie dopuścił się bezczynności. W dniu 14 maja 2024 r. wpłynęły akta sprawy przesłane z Ministerstwa. WKZ w dniu 17 czerwca 2024 r., a więc z nieznacznym przekroczeniem terminu miesiąca, wydał postanowienie uzgodnieniowe.
Jak już wcześniej wskazano, bezczynność ma miejsce wtedy, gdy sprawy nie załatwiono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu zestawienie czynności organu, w szczególności wydanie postanowienia uzgadniającego z nieznacznym przekroczeniem terminu miesiąca nie daje podstaw do uznania by organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy, ponieważ nie naruszył terminu wskazanego w art. 35 § 3 k.p.a.
Z uwagi na brak wiedzy organu o toczącym się przed WSA w Warszawie postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym postanowienia z dnia 30 marca 2023 r., nieskuteczne okazały się zarzuty związane z brakiem aktywności i inicjatywy po stronie WKZ w pozyskaniu akt sprawy. Organ niezwłocznie po uzyskaniu tych informacji z ponaglenia złożonego przez skarżącego, podjął czynności do zakończenia niniejszego postępowania, działając efektywnie i szybko.
Na dzień wyrokowania skarżący dysponował już postanowieniem nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, a więc cel skargi na bezczynność został de facto spełniony.
Z powyższych przyczyn Sąd uznał, że skarga jest niezasadna i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów zawodowych (art. 119-120 p.p.s.a.).