II SAB/Wr 610/25

II SAB/Wr 610/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 kwietnia 2025 r. E. K. (dalej: skarżąca), działając przez pełnomocnika P. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą pełnomocnikowi P. K. z oświadczeniem, że reprezentuje on skarżącą zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jako uczestnik postępowania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 maja 2025 r. wezwano skarżącą do nadesłania – w terminie 7 dni – oświadczenia, czy wniesiona skarga oprócz bezczynności (jak wskazano w nagłówku i we wstępie skargi) dotyczy również przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego (jak wskazano w pkt 2 skargi), pod rygorem potraktowania skargi jedynie jako skargi na bezczynność; do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego na przewlekłość (jeżeli skarga dotyczy również przewlekłości) w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia; do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu z jednoczesnym wskazaniem, że P. K. nie spełnia wymogów z art. 35 p.p.s.a. i nie może być pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, wysłana na adres skarżącej widniejący na załączonym do skargi pełnomocnictwie, została awizowana w dniu 17 czerwca 2025 r. Ponowna awizacja została dokonana w dniu 25 czerwca 2025 r. Z uwagi na niepodjęcie w terminie 14 dni od pierwszej próby doręczenia, przesyłka została zwrócona do nadawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca została wezwana m.in. do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu (z uwagi na niespełnienie przez podpisanego pod skargą P. K. wymogów z art. 35 p.p.s.a. i w związku z tym brak możliwości reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została po raz pierwszy awizowana w dniu 17 czerwca 2025 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez skarżącą przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pozostawienia pierwszego awiza, tj. 1 lipca 2025 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 8 lipca 2025 r. (wtorek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie usunięto braków, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.