II SAB/PO 34/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-10-14
NSAnieruchomościNiskawsa
podział nieruchomościbezczynność organuskarżącyWojewodapostępowanie administracyjneśrodki zaskarżeniasąd administracyjny

Sąd odrzucił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie podziału nieruchomości z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Skarżący D. i J.G. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie podziału nieruchomości. Sąd administracyjny, powołując się na art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym zażalenia. Skarżący przyznali, że nie wyczerpali tej procedury, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę D. i J.G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie podziału nieruchomości. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których zalicza się zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący domagali się stwierdzenia bezczynności Wojewody, jednakże przyznali w odpowiedzi na zarządzenie Sądu, że nie podjęli kroków proceduralnych przewidzianych w art. 52 § 1 PPSA, czyli nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia (w tym przypadku ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, zgodnie z kontekstem ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Wobec powyższego, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, orzekł o odrzuceniu skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 52 § 1 PPSA, który jednoznacznie stanowi, że skarga na bezczynność jest warunkowana wyczerpaniem drogi zażaleniowej. Niewypełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

PPSA art. 52 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

PPSA art. 58 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę m.in. w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia.

Pomocnicze

k.p.a. art. 37

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa zażalenie jako środek zaskarżenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

u.p.z.p.

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wskazuje organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia w sprawach dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżących środków zaskarżenia, w tym zażalenia na bezczynność organu.

Godne uwagi sformułowania

wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia nie wyczerpali trybu z art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skład orzekający

Grażyna Radzicka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał drogi zażaleniowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Po 34/04 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Grażyna Radzicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i J.G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie podziału nieruchomości; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ G. Radzicka
Uzasadnienie
Z treści skargi wynika, że J. i D.G. skarżą bezczynność Wojewody.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270), wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. (art. 37 kpa)
Skoro więc skarżący uważają, że Wojewoda pozostaje w bezczynności, a w ich ocenie problem dotyczy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003r. (Dz. U. nr 80, poz. 717) organem ,do którego należało wnieść zażalenie na bezczynność Wojewody jest minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Ponieważ w odpowiedzi na zarządzenie Sądu skarżący przyznali, że nie wyczerpali trybu z art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ G. Radzicka
MP

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI