II SAB/Po 21/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi była bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w odpowiedzi na liczne wnioski D. C. o udostępnienie informacji publicznej. Organ uznał, że skarżący nadużywa prawa do informacji publicznej, składając od dwóch lat około 90 wniosków, co jego zdaniem nie służy dobru publicznemu, a jedynie paraliżuje pracę administracji. Dyrektor ZK powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujące, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest zaspokajanie indywidualnych potrzeb. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' jako podstawy odmowy udostępnienia informacji. Choć sąd rozumie problem nadużywania prawa przez skarżącego, organ był zobowiązany do załatwienia wniosków zgodnie z ustawą. W związku z tym, sąd zobowiązał Dyrektora ZK do załatwienia wniosków w terminie 30 dni, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ zareagował na wnioski, choć w niewłaściwy sposób.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' i obowiązków organów w przypadku dużej liczby wniosków.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku podstawy prawnej do odmowy udostępnienia informacji w polskim prawie. Sugestia zmian legislacyjnych (de lege ferenda) wskazuje na potrzebę dyskusji nad problemem.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ administracji publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej powołując się na 'nadużycie prawa do informacji publicznej' przez wnioskodawcę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, polskie prawo nie zna pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' jako podstawy odmowy udostępnienia informacji. Organ jest zobowiązany do rozpatrzenia wniosku zgodnie z ustawą.
Uzasadnienie
Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje takiej podstawy odmowy. Koncepcja nadużycia prawa do informacji powstała w doktrynie i orzecznictwie jako odpowiedź na realne sytuacje, ale nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do odmowy. Sama duża ilość wniosków nie jest wystarczająca do stwierdzenia nadużycia.
Czy bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, spowodowana błędną oceną organu co do nadużycia prawa przez wnioskodawcę, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność organu w takiej sytuacji nie ma cech rażącego naruszenia prawa, jeśli organ zareagował na wnioski, choć niewłaściwie je potraktował.
Uzasadnienie
Stwierdzenie rażącego charakteru bezczynności wymagałoby stwierdzenia, że działanie organu jest jawnie sprzeczne z prawem. W tym przypadku organ zareagował na żądania, ale niewłaściwa okazała się forma jego działania (pismo zamiast udostępnienia informacji).
Przepisy (12)
Główne
u.d.i.p. art. 13
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 16
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 149 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
u.d.i.p. art. 149 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
u.d.i.p. art. 149 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
u.d.i.p. art. 149 § 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądowa kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 14 § 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 149 § 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
p.p.s.a. art. 119 § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Tryb uproszczony rozpoznawania spraw.
p.p.s.a. art. 120
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Polskie prawo nie zna pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' jako podstawy odmowy. • Organ był zobowiązany do rozpatrzenia wniosków skarżącego zgodnie z ustawą, pomimo dużej ich liczby.
Odrzucone argumenty
Organ argumentował, że skarżący nadużywa prawa do informacji publicznej, składając liczne wnioski w krótkich okresach, co nie służy dobru publicznemu. • Organ powołał się na orzecznictwo wskazujące, że celem ustawy nie jest zaspokajanie indywidualnych potrzeb.
Godne uwagi sformułowania
obowiązujące przepisy prawa nie znają pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' • sama duża ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, składanych przez ten sam podmiot, nie jest jeszcze sama w sobie wystarczająca do przyjęcia, że mamy do czynienia z nadużyciem prawa do informacji • de lege ferenda powinno się zastanowić nad rozwiązaniami legislacyjnymi, które postawią tamę nadużywaniu prawa do informacji publicznej przez nękanie podmiotów zobowiązanych, to w świetle obowiązującego prawa organy działające na jego podstawie, same nie mogą odstąpić od stosowania u.d.i.p.
Skład orzekający
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
sprawozdawca
Jakub Zieliński
przewodniczący
Jan Szuma
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'nadużycia prawa do informacji publicznej' i obowiązków organów w przypadku dużej liczby wniosków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku podstawy prawnej do odmowy udostępnienia informacji w polskim prawie. Sugestia zmian legislacyjnych (de lege ferenda) wskazuje na potrzebę dyskusji nad problemem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nadużywania prawa do informacji publicznej przez osoby składające masowo wnioski, co stanowi obciążenie dla administracji. Sąd jasno rozgranicza obecny stan prawny od potencjalnych zmian legislacyjnych.
“Czy można odmówić informacji publicznej, bo wniosków jest za dużo? Sąd administracyjny odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.