II SAB/OP 64/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ sprawa była już prawomocnie osądzona w innej sprawie o tej samej sygnaturze.
Skarżący M. P. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w sprawie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. Sąd administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., stwierdzając, że sprawa objęta skargą była już przedmiotem innego postępowania sądowego (sygn. akt II SAB/Op 109/21), w którym wydano wyrok, co oznacza tożsamość podmiotową i przedmiotową sprawy. Wyrok ten, choć zaskarżony kasacyjnie, nie stanowił przeszkody do odrzucenia kolejnej skargi w tej samej materii.
Skarżący M. P. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, zarzucając organowi 1,5-roczną zwłokę w procedowaniu jego wniosku z 5 marca 2021 r. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności, rażącego naruszenia prawa, przyznania kwoty 8.000 zł oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę, stwierdził, że przedmiotowa skarga dotyczy tej samej materii, co sprawa o sygn. akt II SAB/Op 109/21, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wydał wyrok 14 czerwca 2022 r. W tamtym wyroku sąd stwierdził bezczynność organu i rażące naruszenie prawa, przyznał skarżącemu 1.000 zł i wymierzył organowi grzywnę 1.000 zł. Mimo że wyrok ten nie był jeszcze prawomocny (został zaskarżony kasacyjnie), sąd uznał, że zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi. Sąd podkreślił, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga może być wniesiona tylko raz. W związku z tym, skarga z dnia 7 sierpnia 2022 r. (sygn. akt II SAB/Op 64/22) została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił skargę, ponieważ stwierdził tożsamość podmiotową i przedmiotową sprawy z inną sprawą, która była już rozpoznawana przez sąd administracyjny i zakończyła się wydaniem wyroku. Zasada res iudicata (powaga rzeczy osądzonej) lub lis pendens (sprawa w toku) wyłącza dopuszczalność ponownego rozpoznania tej samej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 37 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący ponaglenia do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi.
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy z innym postępowaniem sądowym.
Godne uwagi sformułowania
sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy nie można więc w tej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami
Skład orzekający
Krzysztof Sobieralski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata (powaga rzeczy osądzonej) lub lis pendens (sprawa w toku) w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście odrzucania skarg na bezczynność lub przewlekłość organów."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy identyczna sprawa (podmiotowo i przedmiotowo) była już przedmiotem postępowania sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej (res iudicata), ale jej fakty są dość rutynowe i skupiają się na proceduralnym aspekcie odrzucenia skargi.
Dane finansowe
WPS: 8000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Op 64/22 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2022-12-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-09-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Krzysztof Sobieralski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6335 Zwrot nienależnego świadczenia 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 58 par. 1 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie bezczynności w sprawie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 7 sierpnia 2022 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu (zwanego dalej: "organem") w przedmiocie bezczynności w sprawie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. W skardze M. P. wskazał, że powodem jego skargi na bezczynność jest 1,5 roczna nieuzasadniona zwłoka organu na wdrożenie procedur w odpowiedzi na wniosek powoda z 5 marca 2021 r. i domagał się orzeczenia: - że organ dopuścił się bezczynności, - stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - przyznania skarżącemu kwoty pieniężnej w wysokości 8.000 zł, - zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, z uwagi na brak środków finansowych. Uzasadniając skargę M. P. podniósł, że wysłał do "pozwanego" wniosek w dniu 5 marca 2021 r., skargę 7 kwietnia 2021 r., a ponaglenie do Urzędu złożył w dniu 14 maja 2021 r. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Op 64/22. Z kolei, wobec sformułowanego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 70/22 i stanowi on także przedmiot niniejszego postanowienia. Przychodzi także wyjaśnić, że skarżący w piśmie z dnia 23 września 2022 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy do sprawy o sygn. akt II SAB/Op 64/22. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 83/22 i na podstawie postanowienia tut. Sądu z dnia 23 grudnia 2022 r., sygn. akt II SPP/Op 70/22, połączony do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia z pierwszym wnioskiem złożonym w sprawie o sygn. akt II SPP/Op 70/22. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 12 września 2022 r. skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem skargi do tut. Sądu wyczerpał tryb z art. 37 K.p.a. i w tym celu o nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Skarżący odpowiedział na wezwanie pismem z 23 września 2022 r. (k-13 akt sądowych o sygn. II SAB/Op 64/22). Stwierdził w nim, że głównie z powodu limitu bagażu 35 kg, "przebywaniu w transporcie w dniach 30 sierpnia 2022 r. do 22 września 2022 r.", wnosi on o polecenie wysłania kopii ponaglenia, wykonanego prawidłowo, do właściwego organu. Ponadto skarżący wniósł o wydłużenie o 14 dni czasu na przesłanie kopii ponaglenia i na ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, na wstępie uzasadnienia zaznaczył, że sprawa, której skarga dotyczy była już przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, zakończonym wyrokiem z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 109/21. Dalej organ napisał, że w dniu 10 marca 2021. do Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu, wpłynął wniosek M. P. z dnia 4 marca 2022 r., a nie jak pisze we wniosku strona z dnia 5 marca 2021 r., na który udzielono odpowiedzi pismem z dnia 7 kwietnia 2021 r., nr [...], które skarżący odebrał osobiście w dniu 15 kwietnia 2021 r. Sprawę, na skutek ponagleń złożonych przez skarżącego, w tym z dnia 14 maja 2021 r., rozpatrywał także Wojewoda Opolski, który w dniu 15 czerwca 2021 r., wydał postanowienie znak [...], w którym nie stwierdził bezczynności, jak i przewlekłości postępowania. Organ wskazał także, że w dniu 2 września 2022 r. wpłynęło do niego kolejne pismo skarżącego z dnia 26 sierpnia 2022 r., którego kopia stanowi załącznik nr 7 w aktach administracyjnych sprawy, zawierające wniosek o zawarcie ugody, w którym M. P. wnosi o wypłacenie mu kwoty 12.000 zł, pisząc, że w przeciwnym razie "wyśle 5 kolejnych wniosków o wymierzenie grzywny, stwierdzenie bezczynności organu, oraz przewlekłości postępowania". Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący zwrócił się wnioskiem z dnia 4 marca 2021 r., na którym umieścił "adnotację List zw. Stemp. 05.03.2021 r." do PUP Kędzierzyn-Koźle o umorzenie świadczenia wypłaconego za okres od 11 kwietnia 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r. z powodu jego przedawnienia. Skarżący otrzymał na ten wniosek odpowiedź odmowną, zawartą w piśmie PUP Kędzierzyn-Koźle z dnia 7 kwietnia 2021 r., nr [...]. W nadesłanych aktach administracyjnych znajduje się też postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 15 czerwca 2021 r., nr [...], wydane na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. w sprawie rozpatrzenia ponaglenia z dnia 14 maja 2021 r., złożonego przez skarżącego na opóźnienie w załatwieniu skarg z dnia 7 kwietnia 2021 r., 15 kwietnia 2021 r., 29 kwietnia 2021 r. przez Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu. W postanowieniu tym Wojewoda Opolski nie stwierdził bezczynności, ani przewlekłości postępowania Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu. W sprawie ze skargi M. P. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie bezczynności w sprawie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, na co zwrócił też uwagę organ w odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wydał, na skutek skargi skarżącego, wyrok w dniu 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 109/21, w którym umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 4 marca 2021 r., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności i miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości 1.000 zł, wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.")., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2015 r., II OSK 100/15, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową sprawa jest w toku przed sądem lub wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). W niniejszej sprawie skarżący wniósł w istocie dwie skargi na ten sam organ i w tym samym przedmiocie, dotyczące bezczynności Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 4 marca 2021 r. (określanego też, jako wniosek z dnia 5 marca 2021 r.) o umorzenie zaległości wynikającej z decyzji organu z dnia 17 lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Skargi zgodnie z wpływem zostały zarejestrowane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu pod sygn. akt: II SA/Op 109/21 i II SAB/Op 64/22. Analiza przedmiotowych skarg oraz akt postępowania administracyjnego przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę prowadzi do wniosku, że skargi dotyczą tej samej sprawy administracyjnej i zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Skarżący zainicjował bowiem postępowanie administracyjne wnioskiem z dnia 4 marca 2021 r., który określał też wnioskiem z dnia 5 marca 2021 r., wskazując, że jest to data jego wysyłki, do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu o umorzenie nienależnie pobranego świadczenia. Wniosek ten został załatwiony odmownie pismem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 7 kwietnia 2021 r. Jak natomiast wynika z nadesłanych akt administracyjnych, skarżący wniósł pismem z dnia 14 maja 2022 r. ponaglenie do Wojewody Opolskiego na bezczynność i przewlekłe prowadzanie postępowania przez Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu, między innymi w załatwieniu jego skargi z dnia 7 kwietnia 2021 r., na brak odpowiedzi na jego wniosek z dnia 4 marca 2021 r., datowany też jako wniosek z dnia 5 marca 2021 r. Wojewoda Opolski po rozpatrzeniu ponaglenia, postanowieniem z dnia 15 czerwca 2021 r. nie stwierdził przewlekłości, ani bezczynności w postępowaniu organu. Skarżący natomiast pismem z dnia 10 listopada 2021 r. złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, w wyniku, której wydano wyżej opisany wyrok z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 109/21 uwzględniający skargę M. P. Od wyroku tego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik ustanowiony dla skarżącego z urzędu, wyrok jest zatem na chwilę obecną nieprawomocny, W ocenie Sądu bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku M. P. z dnia 4 marca 2021 r. w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, która była przedmiotem oceny w opisanym wyroku tut. Sądu z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Op 109/21, stanowi także przedmiot obecnej skargi skarżącego z dnia 7 sierpnia 2022 r. Z uwagi zatem na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą jest już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 109/22, to niedopuszczalne jest prowadzenie i rozpoznanie kolejnej skargi skarżącego, dotyczącej tego samego organu i tego samego przedmiotu. Skargę M. P. z dnia 7 sierpnia 2022 r. w niniejszej sprawie o sygnaturze akt II SAB/Op 64/22 należało zatem odrzucić. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI