I SA/Wa 874/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczące zażalenia na bezczynność organu w sprawie choroby zawodowej, uznając skargę za niedopuszczalną.
Skarżący J. S. wniósł skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego, które utrzymało w mocy postanowienie PWIS w B. w sprawie zażalenia na bezczynność PPS w W. w kwestii stwierdzenia choroby zawodowej. Sąd uznał, że postanowienia te nie kończą postępowania ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty, a przepisy k.p.a. nie przewidują zażalenia na tego typu orzeczenia. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r., które utrzymywało w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2004 r. w sprawie zażalenia skarżącego na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. w przedmiocie uznania choroby zawodowej. Sąd, powołując się na art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że rozpatruje skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednakże, rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, a jedynie w drodze czynności nadzorczej. Nawet jeśli czynność ta zostanie ujęta w formę postanowienia, nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie jest wymieniona w art. 3 PPSA. Sąd podkreślił, że stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W takiej sytuacji, niezależnie od treści stanowiska organu, strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Ponieważ ani zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego, ani utrzymane nim w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nie spełniały wymogów postanowień kończących postępowanie lub rozstrzygających sprawę co do istoty, a ponadto brak było przepisu przewidującego zażalenie na tego typu postanowienia, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej, które nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest wymienione w art. 3 PPSA jako przedmiot zaskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na bezczynność ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Przepisy k.p.a. nie przewidują zażalenia na takie postanowienia, a PPSA nie wymienia ich jako przedmiotów zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 2 i 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpatruje skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6 i § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
Stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie.
k.p.a. art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący zażaleń, który nie obejmuje postanowień wpadkowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienia organów administracji nie kończyły postępowania ani nie rozstrzygały sprawy co do istoty. Przepisy k.p.a. nie przewidują zażalenia na postanowienia wydane w trybie zażalenia na bezczynność. Zaskarżone postanowienia nie są wymienione w art. 3 PPSA jako podlegające zaskarżeniu.
Godne uwagi sformułowania
stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 §1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny - nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty) nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, w art. 3 nie wymieniono bowiem tego rodzaju orzeczeń
Skład orzekający
Iwona Kosińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na postanowienia organów administracji dotyczące zażaleń na bezczynność, gdy postanowienia te nie kończą postępowania ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 874/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-10-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Iwona Kosińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6200 Choroby zawodowe Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zażalenia na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w sprawie zażalenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. w sprawie uznania u skarżącego choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Dnia 19 maja 2004 r. J. S. wniósł, zgodnie z pouczeniem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], wydane po rozpatrzeniu złożonego (zgodnie z pouczeniem) zażalenia, utrzymującego w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w sprawie złożonego przez skarżącego, w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. w sprawie stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 §2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozpatruje skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w przywołanym przepisie. Zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym to organem jest w sprawie niniejszej Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. Jednak rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która nawet jeśli została ujęta w formę postanowienia, nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, w art. 3 nie wymieniono bowiem tego rodzaju orzeczeń. Oznacza to, że stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 §1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny - nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty) i pomimo tego, że może mieć formę postanowienia, to na takie postanowienie stronie nie przysługuje stronie prawo wniesienia zażalenia. W takiej sytuacji, niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 §1 kpa. Skoro ani zaskarżone przez J. S. postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r., ani utrzymane nim w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2004 r. nie spełniają wyżej powołanych wymogów, czyli nie kończą postępowania ani też nie rozstrzygają sprawy co do istoty, a nadto brak jest w Kodeksie postępowania administracyjnego przepisu, który przewidywałby zażalenie na tego rodzaju postanowienia (art. 141 §1 kpa), to skargę na takie postanowienie, jako niedopuszczalną, należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowił jak w sentencji orzeczenia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI