II SAB/Op 13/23

II SAB/Op 13/23 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Beata Kozicka
Daria Sachanbińska /sprawozdawca/
Krzysztof Sobieralski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie udostępniania informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez T. B. (zwanego dalej wnioskodawcą lub skarżącym) jest bezczynność Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarga wniesiona została w następującym stanie faktycznym:
Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2023 r., przesłanym za pośrednictwem emaila do Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu (dalej zwanej Szkołą), skarżący - na podstawie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dop. Sądu), zwanej dalej u.d.i.p. - domagał się "udostępnienia protokołu z kontroli CEA (Centrum Edukacji Artystycznej - dop. Sądu), która odbyła się w dnia 04-05.01.2023 r.". Jednocześnie wniósł o udostępnienie tego dokumentu do wglądu w sekretariacie szkoły.
W odpowiedzi na ww. wniosek Dyrektor Szkoły (zwany też organem) w piśmie z dnia 6 lutego 2023 r. (nadanym 7 lutego 2023 r.) powiadomił skarżącego, że żądana informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. z uwagi na dużą obszerność dokumentu do udostępnienia i konieczność dokonania jego anonimizacji, zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE. Wyjaśnił organ, że praca, którą należy wykonać w związku z anonimizacją przedmiotowego dokumentu (51 stron) jest czynnością wysoce czasochłonną. Argumentował także, że wskazane czynności powodowane są koniecznością konsultacji ze specjalistą odpowiedzialnym za ochronę danych osobowych (RODO). Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, że informacja publiczna zostanie udostępniona w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku, zgodnie z przepisami u.d.i.p. (art. 13 ust. 2).
Pismem z dnia 12 lutego 2023 r. (data wpływu: 13 lutego 2023 r.) skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność "Państwowej Szkoły Muzycznej I st. nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu", zarzucając naruszenie:
1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 24 stycznia 2023 r. i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi T. B. podniósł, że termin na realizację wniosku upłynął w dniu 7 lutego 2023 r. Pomimo upływu tego terminu organ zobowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej. Natomiast w dniu 8 lutego 2023 r. poinformowano skarżącego, że żądana informacja publiczna zostanie udostępniona w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. W ocenie skarżącego konieczność ochrony prywatności osób fizycznych nie zwalnia organu z obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Organ obowiązany jest jedynie zapobiec dostępowi do konkretnych informacji umożliwiających identyfikację osoby fizycznej. Wskazane ograniczenie nie dotyczy danych o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoby fizyczne rezygnują z przysługującego im prawa. Argumentował skarżący, że anonimizacja to zwykły zabieg korektorski polegający na pozbawianiu treści dokumentu danych osobowych np. imion i nazwisk, danych teleadresowych. Tymczasem w realiach sprawy prowadzenie anonimizacji żądanego dokumentu przez okres 2 miesięcy ewidentnie wskazuje na przewlekłość i przedłużenie postępowania, "co wynika ze złej woli lub złośliwości organu wobec strony skarżącej". Powołując się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Ol 229/22; wyrok WSA w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Łd 21/17), dowodził skarżący, że w niniejszej sprawie organ nie miarkował okresu, na jaki przedłużył postępowanie, lecz działał z intencją zastosowania maksymalnego przewidzianego ustawą terminu 2 miesięcy. Zastosował zatem regulację art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w sposób instrumentalny, czym naruszył ten przepis. Przypomniał skarżący, że już wcześniej zwracał się do organu o udostępnienie informacji publicznych oraz otrzymywał je bez zbędnej zwłoki, i to w postaci niezanonimizowanej. Dodał, że wskazana w skardze informacja publiczna była przedmiotem rozważań na spotkaniu Rady Pedagogicznej w dniu 26 stycznia 2023 r. w obecności kadry pedagogicznej Szkoły, lecz nie została ona przedstawiona w całości ani nie została udostępniona. Przedłużanie zaś załatwienia sprawy dotyczącej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej pozbawia stronę skarżącą możliwości podjęcia dalszych działań zmierzających do dochodzenia swoich praw.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz domagał się dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów z następujących dokumentów: potwierdzenia nadania pisma z dnia 7 lutego 2023 r.; emaila z dnia 8 lutego 2023 r., którym zlecono inspektorowi danych osobowych wykonanie anonimizacji dokumentu; notatki z dnia 8 lutego 2023 r. dotyczącej ustnego poinformowania skarżącego o powodach wydłużenia czasu na udostępnienie informacji objętej wnioskiem; emaila z dnia 12 lutego 2023 r. na okoliczność potwierdzenia przesłania przez inspektora danych osobowych protokołu po dokonanej anonimizacji. W uzasadnieniu organ odnotował, że w związku z wątpliwościami co do możliwości udostępnienia całej treści żądanego do udostępnienia protokołu zaprosił - w dniu 1 lutego 2023 r. - na spotkanie inspektora RODO, który potwierdził, że w niniejszym przypadku anonimizacja jest konieczna z uwagi na wielowątkowość oraz zawartość w tekście szeregu przytoczonych fragmentów wypowiedzi, opinii oraz odniesień do konkretnych sytuacji. Dlatego organ podjął decyzję o zleceniu inspektorowi wykonania tej czynności, tj. dokonania głębszej analizy w kontekście oceny fragmentów protokołu wymagających anonimizacji. Skierował też w tej sprawie zapytanie do wydziału prawnego Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie, celem zasięgnięcia opinii organu sprawującego nadzór nad szkołą, skąd uzyskano w dniu 6 lutego 2023 r. ustną informację o zasadności anonimizacji w odpowiednim zakresie. Z kolei w dniu 7 lutego 2023 r. nadano do skarżącego pismo w przedmiocie wydłużenia postępowania w związku z koniecznością anonimizacji dokumentu, a następnego dnia skarżący został poinformowany ustnie o wysłaniu pisma dotyczącego terminu publikacji protokołu, o przesłaniu go do anonimizacji oraz o bezzwłocznym opublikowaniu zanonimizowanego dokumentu. Dodał organ, że skarżący jest pracownikiem szkoły i wielokrotnie w rozmowach tłumaczono mu okoliczności związane z przekazaniem protokołu. Ponadto zawarte w protokole informacje dotyczące wyników, zaleceń oraz istotnych kwestii związanych z działalnością szkoły zostały przedstawione na Radzie Pedagogicznej w dniu 26 stycznia 2023 r., przy udziale skarżącego, a to dowodzi - zdaniem Dyrektora Szkoły - że nie utrudniano pracownikom Szkoły dostępu do tego typu informacji. Wyjaśnił organ, że w skardze przywołano sprawę przekazywania protokołów kontroli z roku szkolnego 2021/2022, lecz organ nie zna powodów i sposobu ich udostępniania przez ówczesnego dyrektora. Następnie organ powołał się na treść art. 13 u.d.i.p. oraz wskazał, że konieczność dokonania anonimizacji protokołu wynika z treści art. 5 u.d.i.p., ponieważ nie wszystkie zawarte w nim treści stanowią informację publiczną - w zakresie prywatności osoby fizycznej. Odnotował, że w Szkole nie jest zatrudniony na stałe prawnik, stąd kwestie prawne są konsultowane z prawnikami organu nadrzędnego, co wiąże się z co najmniej kilkudniowym oczekiwaniem na otrzymanie opinii prawnej. Co więcej, już po uzyskaniu informacji o konieczności anonimizacji wykonanie tej czynności okazało się czasochłonne z uwagi na obszerność dokumentu. Podkreślił organ, że uzasadnieniem dla wydłużenia instrukcyjnego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. są jedynie takie powody, które są bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Jednocześnie w orzecznictwie przyjmuje się, że błędne jest twierdzenie, iż bezczynność w dostępie do informacji publicznej następuje wtedy, gdy zobowiązany podmiot w terminie 14 dni od chwili złożenia wniosku ani nie udzieli informacji, ani nie wyda decyzji odmownej. Nie wszystkie bowiem sprawy o udzielenie informacji publicznej będą na tyle proste, aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie, niektóre mogą wymagać postępowania wyjaśniającego. Ustawodawca miał to na uwadze przy regulacji art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Dopiero nieudzielenie Informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia. Z uwagi na powyższe - zdaniem organu - w niniejszej sprawie skarga jest niezasadna i winna być oddalona.
We wniosku z dnia 21 marca 2023 r. organ domagał się umorzenia postępowania sądowego z uwagi na udostępnienie skarżącemu w dniu 16 marca 2023 r. informacji publicznej, tj. żądanego protokołu kontroli. Na wezwanie Sądu nie zostały uzupełnione braki formalnego tego wniosku.
W piśmie z dnia 24 marca 2023 r. skarżący oświadczył, że w dniu 16 marca 2023 r. udostępniono mu przedmiotowy protokół kontroli, lecz nie zwiera on podpisów i pieczęci. Nadto protokół został niepoprawnie zanonimizowany, ponieważ zostały w nim zasłonięte nie tylko dane wrażliwe, ale także całe pola tekstowe oraz całe strony, co czyni dokument nieczytelnym i uniemożliwia odczytanie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Uwzględniając skargę na bezczynność, sąd - stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie zaś z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Natomiast w razie niestwierdzenia stanu bezczynności organu, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie stanowiła bezczynność Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego, złożonego w trybie cyt. wyżej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nadal zwanej w skrócie: u.d.i.p.
Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi dotyczącej bezczynności organu, odnotować trzeba, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stąd skarga wniesiona w niniejszej sprawie była dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.
Na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 P.p.s.a. rozpoznanie skargi nastąpiło w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.
Wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność co do udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
Zdaniem Sądu w świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu - będącej publiczną szkołą artystyczną prowadzoną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i wobec której nadzór pedagogiczny sprawuje Centrum Edukacji Artystycznej - jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z tym przepisem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, czy też podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Podkreślenia wymaga, że pojęcie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej nie jest tożsame z pojęciem organu administracji publicznej, ale jest ono zdecydowanie szersze zakresowo. Oznacza to, że o tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej decyduje każdorazowo publiczny charakter wykonywanych przez ten podmiot zadań. Niewątpliwie do wskazanego powyżej katalogu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej należy również zaliczyć szkoły publiczne, w tym artystyczne, a taką właśnie szkołą wykonującą zadania publiczne w zakresie edukacji oraz gospodarującą mieniem publicznym jest Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu. Stąd należało uznać, że Dyrektor tej Szkoły jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, tym bardziej, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż dyrektor szkoły publicznej (także artystycznej) jest organem władzy publicznej, bowiem realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, np. poprzez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 160/17; wszystkie orzeczenia przywołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Nie jest również sporne w niniejszej sprawie, że objęta wnioskiem informacja stanowi informację publiczną. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Udostępnieniu podlega więc informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), a także informacja o danych publicznych, w tym dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw i dlatego dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie wskazanych powyżej przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego przez kogo zostały wytworzone.
W świetle powyższego Sąd uznał, że żądane przez skarżącego dane stanowiące protokół kontroli przeprowadzonej w Szkole w dniach 4-5 stycznia 2023 r. mieściły się w kategorii informacji publicznej. Natomiast przesądzenie, że informacja objęta skutecznie złożonym przez skarżącego wnioskiem stanowi informację publiczną oraz że Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek udostępnienia informacji publicznej, powoduje, iż w sprawie podmiot ten zobowiązany był do załatwienia opisanego wniosku w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona we wskazanym terminie, to - wedle art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Podmiot zobowiązany może również odmówić udostępnienia tej informacji z uwagi na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Odmowa taka następuje w formie decyzji administracyjnej. Dodać tylko można, że w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje albo żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, to jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę.
Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15).
Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził na podstawie materiału dokumentacyjnego sprawy, że organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż w momencie złożenia skargi termin do udostępnienia żądanej informacji jeszcze nie upłynął. Wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 24 stycznia 2023 r. Od tego momentu zaczął biec czternastodniowy termin na udostępnienie tej informacji. Przed jego upływem - pismem z dnia 6 lutego 2023 r., nadanym w dniu 7 lutego 2023 r. - organ na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował szczegółowo skarżącego o powodach opóźnienia w udostępnieniu wnioskowanej informacji i wskazał, że jego wniosek zostanie załatwiony w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku, co należy uznać za działanie zgodne z wymogami art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Wyjaśnić nadto trzeba, że wspomniana informacja nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym jej uzasadnienie nie musi spełniać wymogów przewidzianych dla uzasadnienia decyzji. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniu skarżącego organ dostatecznie wykazał wystąpienie obiektywnych przeszkód w niezwłocznej realizacji wniosku, nie później niż w terminie 14 dni od dnia jego złożenia. Należy bowiem dostrzec, że żądany przez skarżącego dokument był obszerny, wielowątkowy i zawierał dane podlegające anonimizacji. Natomiast organ, powołując się na te okoliczności, wskazał przyczyny niedotrzymania terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., które są bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu przedmiotowej informacji publicznej. Jednocześnie podjął czynności zmierzające do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego. Oceniając działanie organu i jego zaangażowanie w realizację wniosku skarżącego, trzeba mieć na uwadze i to, że Dyrektor Szkoły - jak podał - nie dysponuje obsługą prawną w Szkole oraz nie posiada odpowiedniej wiedzy dotyczącej problematyki ochrony prywatności osób fizycznych, stąd - wedle Sądu - zasadnie podjął kroki zmierzające do uzyskania opinii co do potrzeby i zakresu anonimizacji protokołu kontroli od organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad Szkołą oraz od podmiotu zewnętrznego specjalizującego się w problematyce ochrony danych osobowych. Podjęcie przez organ stosownych czynności wyjaśniających znajduje potwierdzenie w materiale dokumentacyjnym sprawy, zatem podane w piśmie z dnia 6 lutego 2023 r. powody zastosowania art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie były pozorne. Dlatego skarżący bezpodstawnie zarzuca, że nie wystąpiły przesłanki do przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej i że organ w tej mierze kierował się złą wolą czy chęcią przedłużenia postępowania. Nie doszło więc do zarzucanego w skardze naruszenia art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Sąd nie stwierdził też, by naruszono art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, ponieważ w wyznaczonym terminie udzielono skarżącemu informacji publicznej. Z tych względów Sąd uznał, że w dniu złożenia skargi z dnia 12 marca 2023 r. organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin do udostępnienia żądanej informacji jeszcze nie upłynął. Stwierdzenie to skutkowało zaś koniecznością oddalenia skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym trafnie wskazuje się, że skarga na bezczynność podlega oddaleniu, jeżeli w chwili jej złożenia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostawał w bezczynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt III OSK 6338/21 i powołane tam poglądy wyrażone w piśmiennictwie). Natomiast w tym postępowaniu, zainicjowanym skargą z dnia 12 lutego 2023 r., Sąd nie badał podniesionej przez skarżącego - w piśmie procesowym z dnia 24 marca 2023 r. - kwestii zakresu dokonanej przez organ anonimizacji.
Wyjaśnić jeszcze trzeba, że Sąd nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia wnioskowanych przez organ dowodów w postaci dokumentów, ponieważ dokumenty te stanowiły akta niniejszej sprawy, które były podstawą orzekania zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 133 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.