II SAB/Ol 94/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na bezczynność Dyrektora Szpitala w sprawie rozpoznania wniosków dotyczących leczenia, uznając sprawę za niedopuszczalną z uwagi na brak jurysdykcji sądu administracyjnego.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Szpitala w O. w sprawie rozpoznania wniosków dotyczących jego leczenia. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że działalność lecznicza szpitala nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ sprawy dotyczące działalności leczniczej szpitala nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Skarżący P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala w O. w rozpoznaniu jego wniosków dotyczących leczenia. Skarżący podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi od organu. Dyrektor Szpitala, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że szpital jako publiczny zakład opieki zdrowotnej nie wydaje decyzji administracyjnoprawnych w zakresie diagnostyki i terapii, a zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, badając dopuszczalność skargi, przypomniał, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje m.in. skargi na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych przypadkach. Sąd podkreślił, że katalog spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych jest zamknięty, a wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej. W ocenie Sądu, przedmiotowa skarga na bezczynność Dyrektora Szpitala w zakresie rozpoznania wniosków dotyczących leczenia nie mieści się w żadnej z kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Sądy administracyjne nie sprawują nadzoru nad działalnością leczniczą szpitali. Dyrektor Szpitala, wykonując działalność leczniczą, nie prowadzi postępowania administracyjnego ani nie wydaje rozstrzygnięć podlegających kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność Dyrektora Szpitala w rozpoznaniu wniosków dotyczących leczenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym przepisami prawa, a katalog spraw podlegających ich jurysdykcji jest zamknięty. Działalność lecznicza szpitala, w tym rozpoznawanie wniosków dotyczących leczenia, nie jest objęta tym zakresem, ponieważ szpital nie wydaje w tym zakresie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § par.2 pkt. 8 i 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w tym sprawy dotyczące bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
p.p.s.a. art. 58 § par. 1 pkt.1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowi podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, gdy jej przedmiot wykracza poza zakres kognicji sądu administracyjnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Potwierdza możliwość odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
u.dz.l. art. 4 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
Definiuje szpital jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa rolę sądów administracyjnych w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ponieważ działalność lecznicza szpitala nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne nie sprawują nadzoru nad wykonywaną przez szpital działalnością leczniczą przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.
Skład orzekający
Ewa Osipuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących działalności leczniczej podmiotów leczniczych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy ustalenia właściwości sądu, co jest istotne dla prawników, ale nie przedstawia nietypowych faktów ani przełomowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Ol 94/23 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2023-07-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-06-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Hasła tematyczne Dostęp do informacji publicznej Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Szpitala Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 3 par.2 pkt. 8 i 9, art. 58 par. 1 pkt.1, art. 58 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala w O. w sprawie rozpoznania wniosków postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Uzasadnienie P. K. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala w O. (dalej jako: "Dyrektor Szpitala", "organ") w rozpoznaniu złożonych w listopadzie 2022 r. przez skarżącego wniosków dotyczących jego leczenia w tym szpitalu. Podniósł, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał od organu żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podniósł, że szpital, będący podmiotem leczniczym – samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2023 r., poz. 991) nie wydaje decyzji administracyjnoprawnych w sferze diagnostyki i terapii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 z późn.zm., dalej jako: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Powołane wyżej przepisy i normy prawne wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, wyjaśniając jakie konkretnie działania organów administracji publicznej, i w jakim przedmiocie bezczynność tych organów, może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. W związku z tym, że przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres, skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Powyższe wynika z treści art. 149 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd może zatem uwzględnić skargę na bezczynność organu, nie przesądzając merytorycznej treści rozstrzygnięcia, wyłącznie wówczas, gdy organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce pomimo tego, że miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i określonym terminie, przy czym na taki akt służy skarga do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Jak wynika z treści skargi skarżący upatruje bezczynności Dyrektora Szpitala w braku odpowiedzi na jego wnioski dotyczące leczenia w szpitalu. Wskazać zatem należy, że sądy administracyjne nie sprawują nadzoru nad wykonywaną przez szpital działalnością leczniczą, polegającą na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, bowiem takiej kompetencji nie przewidują obowiązujące przepisy. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2023 r., poz. 991), określającej zasady wykonywania działalności leczniczej, Dyrektor Szpitala nie prowadzi żadnego postępowania w sprawach dotyczących diagnozowania i prowadzonej terapii, a tym bardziej w żadnym takim postępowaniu nie wydaje rozstrzygnięcia, które by podlegało kognicji sądów administracyjnych. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI