II SAB/Ol 72/24

II SAB/Ol 72/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-09-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek
Marzenna Glabas
Piotr Chybicki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Kurator Oświaty
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1, 2, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f, art. 7 ust. 1 pkt 1, 2, 4, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, 2, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 63 par. 1, art. 64 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149 par. 1 pkt 1, 3, par. 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2024 r. sprawy ze skargi I. G. na bezczynność Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty w Olsztynie w udostępnieniu informacji publicznej 1/ zobowiązuje Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty w Olsztynie do rozpoznania pkt. 2 i 6 wniosku skarżącej z [...] - w terminie 14 dni; 2/ stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3/ zasądza od Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty w Olsztynie na rzecz skarżącej I. G. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I.G. (dalej: "skarżąca") w dniu 8 lutego 2024 r. zwróciła się do Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty w O. (dalej: "Kurator") o udostępnienie, na wskazany adres mailowy, informacji dotyczącej sprawowanej przez Kuratorium kontroli nad Szkołą Podstawową w K. (dalej: "Szkoła"), mianowicie:
1. obowiązującego na dzień otrzymania wniosku kopii treści Statutu Szkoły wraz z wykazem wprowadzonych zmian regulacji oraz daty wprowadzenia nowych zapisów od terminu 2 lat wstecz od daty otrzymania wniosku, znajdujących się w obowiązującym Statucie;
2. udzielenie informacji o skargach wniesionych (biorąc pod uwagę treść pisma, a nie formę) do Kuratorium oraz organów Szkoły, w tym dyrektora, z informacją którego pracownika Szkoły skarga dotyczy i jakie przedstawiono mu zarzuty, oraz czy i jakie podjęto czynności naprawcze; wskazanie także skarg ustnych/telefonicznych;
3. udzielenie informacji o prawomocnych i nieprawomocnych wyrokach sądu administracyjnego ciążących na ww. organie wraz z podaniem treści orzeczenia i sygnatury akt, a także skarg i zażaleń czekających na rozpatrzenie;
4. udzielenie informacji o sposobie odnotowywania frekwencji ucznia, tj. nieobecności, spóźnień oraz zwolnień z przedmiotów obowiązkowych i nieobowiązkowych wraz z oznaczeniem czasowym po jakim czasie oznaczane jest spóźnienie, a po jakim nieobecność;
5. sposobie realizacji przez Szkołę obowiązku zapewnienia uczniowi od 1 marca 2019 r. szafki na podręczniki i przybory szkolne;
6. udzielenie informacji o tym, czy do Kuratorium wpłynęły skargi/informacje rodziców/opiekunów prawnych dotyczące przemocy rówieśniczej mające miejsce na terenie placówki, a także mobbingu, bullyingu lub innych form przemocy wywieranej na uczniach również ze strony nauczycieli, pracowników szkoły, a jeśli tak, to: jakie formy przemocy zgłaszano, wobec jakiego nauczyciela, czy i jakie podjęto kroki oraz czynności naprawcze?
W odpowiedzi Kuratorium w piśmie z dnia 22 lutego 2024 r. udzieliło informacji co do pytań oznaczonych jako 1, 3, 4 ,5. Odpowiadając na pytanie z pkt 2 Kuratorium wyjaśniło, iż skargi oraz dokumentacja pozyskana w toku postępowania skargowego nie stanowią informacji publicznej i w związku z tym treści w nich zawarte nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.". Ponadto Kurator wyjaśnił, iż nie gromadzi skarg wnoszonych do organu prowadzącego szkołę lub dyrektora Szkoły. Z kolei w odpowiedzi na pytanie 6 Kurator wskazał, że w bieżącym roku szkolnym w Szkole odbyły się 3 kontrole doraźne dotyczące realizacji zaleceń wydanych podczas wcześniejszej kontroli. Oprócz tego wpłynęła informacja zawierająca zarzut wykluczenia jednej z uczennic z możliwości uczestnictwa we wspólnym wyjściu klasowym. W tej sytuacji przeprowadzono kontrolę, w ramach której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące procedury wydatkowania środków pieniężnych z tzw. funduszu klasowego. Wydano także dyrektorowi zalecenia wzmocnienia nadzoru pedagogicznego nad pracą nauczycieli w zakresie zapewnienia wszystkim uczniom równych szans uczestniczenia w zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych, równego traktowania oraz w przypadku pozostawania przez nich w trudnej sytuacji ekonomicznej lub życiowej prawa do pomocy materialnej i stypendialnej.
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazanej w pkt 2 i 6 złożonego wniosku. W skutek bezczynności organu zarzuciła naruszenie:
- art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii, poprzez niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji publicznej, co doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji;
- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nieudostępnienie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na wniosek;
- art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez niezrealizowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że po złożeniu przez nią w dniu 8 lutego
2024 r. wniosku o udostępnienie informacji publicznej, została jej udostępniona żądana informacja w zakresie pytań: 1, 3, 4, 5. Odnośnie do pytania 2. informacja nie została jej udostępniona, a do pytania 6 – otrzymała informację w ograniczonym zakresie, tj. ostatnią informację zawartą w korespondencji jaką otrzymał Kurator od skarżącej. Zatem tylko częściowo udostępniono na jej wniosek żądaną informację.
W odpowiedzi na skargę Kurator wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ zarzucił, iż skarżąca nie posiada legitymacji skargowej, gdyż skarga na bezczynność jest następstwem anonimowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten został wysłany z maila o nazwie: [...] i nie został podpisany. Jednocześnie Kurator wyjaśnił, że w dniu 22 lutego 2024 r. udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku z dnia 8 lutego 2024 r. Dodatkowo organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na pytanie nr 2 nie wskazano informacji dotyczących skarg wniesionych do kuratorium na Szkołę, ponieważ wszystkie informacje dotyczące Szkoły, które wpływały do organu nadzoru pedagogicznego, były rozpatrywane w trybie nadzoru pedagogicznego, a zatem nie były traktowane jako skargi w rozumieniu k.p.a.
Ponadto Kurator wyjaśnił, że w ostatnim czasie nie wpłynęły do kuratorium skargi, w tym dotyczące występowania przemocy rówieśniczej w Szkole (także występowania mobbingu, bullyingu) zatem w odpowiedzi skierowanej do skarżącej nie wskazano skarg rozpoznawanych przez organ nadzoru pedagogicznego w tym zakresie. Skarżącej przekazano natomiast informację dotyczącą załatwienia sprawy związanej z wykluczeniem jednej z uczennic z możliwości uczestnictwa we wspólnym wyjściu klasowym. Nie była to odpowiedź ograniczona, bowiem zawierała ona kompletne informacje w żądanym zakresie.
Kurator wyjaśnił również, że na wniosek skarżącej z dnia 15 maja 2024 r. udostępniono jej kopie 12 protokołów z kontroli doraźnych, przeprowadzonych w Szkole w latach 2019-2024. Udostępnione dokumenty zawierają zakres i przyczyny podejmowanych czynności kontrolnych, ustalenia i zobowiązania dyrektora do podjęcia działań naprawczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 259) – zwanej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika z art. 3
§ 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3
§ 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych wart. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto, zgodnie z art.149 § 2 p.p.s.a., sąd - w przypadku, o którym mowa w § 1- może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, że złożona skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W takim przypadku skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.
W kontrolowanej sprawie skarżąca domagała się udostępnienia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji wyjaśnienia wymaga, że w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., I OSK 3109/12 – dostępny pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: "CBOSA").
Udostępnianie informacji publicznych następuje m.in. w drodze ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, względnie udostępniania jest na wniosek, bądź w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego- tzw. "portal danych" (art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.d.i.p.). Przepis art. 10 ust. 1 u.d.i.p. stanowi zaś, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Należy podkreślić, że wniosek składany w trybie u.d.i.p. nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom, nie stanowi on bowiem podania w rozumieniu art. 63 k.p.a., gdyż na tym etapie postępowania nie stosuje się przepisów k.p.a. Minimalne wymogi dotyczące wniosku o udzielenie informacji publicznej muszą obejmować jasne sformułowanie, z którego wynika, co jest przedmiotem żądania udostępnienia informacji publicznej. Tylko w sytuacji, gdy organ zmierza do wydania decyzji administracyjnej (o odmowie udostępnienia informacji publicznej, o umorzeniu postępowania), wniosek powinien zostać podpisany (art. 64 § 2 k.p.a.), nie może być wówczas wątpliwości, kto jest wnioskodawcą, a tym samym, o czyim uprawnieniu rozstrzyga organ i do kogo należy skierować decyzję administracyjną. Zatem w świetle przepisów u.d.i.p. wniosek o udostępnienie informacji publicznej można złożyć, kierując go w formie wiadomości e-mail na adres poczty elektronicznej, a zyskuje on walor podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a. dopiero z chwilą powzięcia przez organ zamiaru wydania decyzji, o której mowa w art. 16
ust. 1 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, co do zasady nie później niż w terminie czternastu dni od dnia złożenia wniosku. W myśl natomiast art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Samo udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną następuje w formie pisma. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział zaś w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Ma to zatem miejsce w sytuacji, gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Stan bezczynności w sprawie załatwienia wniosku w przedmiocie informacji publicznej oznacza sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów organ, będąc zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wbrew przepisom prawa nie udostępnia żądanej informacji, nie wydaje decyzji gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania w przypadku przewidzianym w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Względnie też, gdy nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r. I OSK 39/15, dostępny w CBOSA).
W analizowanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami, że adresat wniosku, czyli Kurator Oświaty należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Przechodząc kolejno do oceny zasadności wywiedzionej skargi należy przypomnieć, że badanie przez sąd administracyjny bezczynności organów na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzedzone być musi oceną, czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w jej obszarze. Przesądzenie powyższego, a więc że skarga jest dopuszczalna, pozwala bowiem dopiero na przejście do drugiego etapu kontroli – to jest do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność (por. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt:
I OSK 1475/12, I OSK 392/12, I OSK 1377/12, I OSK 1445/12, dostępne w CBOSA).
W kontrolowanej sprawie skarżąca wnioskiem z dnia 8 lutego 2024 r. zwróciła się do Kuratora o udostępnienie informacji publicznej. Kurator na ten wniosek zareagował pismem z dnia 22 lutego 2023 r. Jednak, w ocenie skarżącej, Kurator pozostaje w bezczynności w zakresie żądania sformułowanego w pkt 2 wniosku, z kolei na żądanie zawarte w pkt 6 organ udzielił informacji w ograniczonym zakresie.
Należy zauważyć, że odpowiadając na wniosek skarżącej w piśmie z dnia
22 lutego 2024 r. Kurator zakwestionował, aby żądana przez nią informacja w pkt 2, dotycząca skarg wniesionych do Kuratorium, stanowiła informację publiczną. Sąd stanowiska organu nie podziela. Dotyczy ona bowiem zasad funkcjonowania organu władzy publicznej, w tym prowadzonych rejestrów, ewidencji i archiwów oraz sposobu i zasad udostępniania danych w nich zawartych (por. art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f u.d.i.p.).
Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, formułując przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Ugruntowane jest stanowisko, w myśl którego informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, jak również odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. np. wyrok NSA z dnia 7 października 2020 r., I OSK 1975/18, dostępny w CBOSA).
W ocenie Sądu, treść pytania z pkt 2 wniosku jest jasna i nie wymaga skomplikowanej odpowiedzi - chodzi bowiem o skargi wniesione do Kuratorium (także ustne/telefoniczne), jak również podanie, którego pracownika szkoły skarga dotyczy i jakie przedstawiono mu zarzuty, oraz czy i jakie podjęto czynności naprawcze. Zasadnie skarżąca podniosła, że na to pytanie nie uzyskała odpowiedzi.
W tym miejscu dostrzec wypada, iż informacja o ww. skargach jest możliwa do wytworzenia chociażby poprzez przejrzenie każdej z tych skarg, które wpłynęły do organu. Zatem w tym przypadku żądanie skarżącej może dotyczyć informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji przetworzonej jest nieostre i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie przyjmuje się, że jest to taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, zaś niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Innymi słowy, informacja przetworzona jest przygotowywana specjalnie dla wnioskodawcy wedle podanych przez niego kryteriów.
Z kolei odnośnie pytania z pkt 6 – udzielenie informacji o tym, czy do Kuratorium wpłynęły skargi/informacje rodziców/opiekunów prawnych dotyczące przemocy rówieśniczej mające miejsce na terenie placówki, a także mobbingu, bullyingu lub innych form przemocy wywieranej na uczniach również ze strony nauczycieli, pracowników szkoły, a jeśli tak, to: jakie formy przemocy zgłaszano, wobec jakiego nauczyciela, czy i jakie podjęto kroki oraz czynności naprawcze, w odpowiedzi Kurator wskazał, że wpłynęła informacja zawierająca zarzut wykluczenia jednej z uczennic z możliwości uczestnictwa we wspólnym wyjściu klasowym. W tym przypadku przeprowadzono kontrolę, w ramach której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące procedury wydatkowania środków pieniężnych z tzw. funduszu klasowego. Wydano także dyrektorowi zalecenia wzmocnienia nadzoru pedagogicznego nad pracą nauczycieli w zakresie zapewnienia wszystkim uczniom równych szans uczestniczenia w zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych, równego traktowania oraz w przypadku pozostawania przez nich w trudnej sytuacji ekonomicznej lub życiowej prawa do pomocy materialnej i stypendialnej.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ w odpowiedzi na wniosek wskazał jedynie 1 sytuację, o której dowiedział się, co wynika ze skargi, od samej skarżącej. Jeżeli organ takich informacji nie posiada, to takiej odpowiedzi powinien skarżącej udzielić. Odpowiedź na omawiane pytanie zamieszczona w piśmie z 22 lutego 2024 r. nie wyjaśnia w żaden sposób, czy były zgłaszane formy przemocy rówieśniczej w Szkole, czy też nie, oraz wobec jakiego nauczyciela, a także czy i jakie podjęto kroki oraz czynności naprawcze. Dlatego udzielonej odpowiedzi nie można uznać za wystarczającą.
Mając na uwadze okoliczność, że Kurator nie zrealizował pkt 2 i 6 wniosku skarżącej z dnia 8 lutego 2024 r., Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do uzupełnienia udzielonej skarżącej informacji publicznej w zakresie wskazanym w punkcie 1 sentencji wyroku. Ponownie rozpatrując wniosek w tym zakresie, organ rozważy, które z żądanych przez skarżącą informacji mają charakter prosty, tzn. można je udostępnić w oparciu o posiadane rejestry, a które – przetworzony. W razie kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej, rozpatrzenie wniosku każdorazowo wymaga uprzedniej weryfikacji istnienia po stronie wnioskodawcy szczególnego interesu publicznego, jako określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. warunku uzyskania dostępu do tego rodzaju informacji publicznej. W ramach tej weryfikacji organ zobowiązany jest wezwać wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego, albowiem ten - składając wniosek - może nie mieć świadomości, że żąda informacji przetworzonej. Dopiero zaś po dokonaniu weryfikacji spełnienia przesłanki szczególnego interesu publicznego, w zależności od jej wyniku, adresat wniosku zobowiązany jest udostępnić żądaną informację publiczną po jej uprzednim przetworzeniu bądź odmówić jej udostępnienia w drodze decyzji wydanej na zasadzie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA w z dnia 22 listopada 2023 r., III OSK 2819/21, dostępny w CBOSA).
Z kolei oceniając charakter zaistniałej bezczynności, jak tego wymaga art. 149
§ 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż zachowanie podmiotu zobowiązanego w kontrolowanej sprawie nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przemawia za tym fakt, że organ w sprawie nie pozostawał bierny, albowiem po wpłynięciu wniosku wystosował do skarżącej pismo z dnia
22 lutego 2024 r. Jakkolwiek organ nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania, to jednak celem organu nie było zlekceważenie wniesionego do niego podania, lecz jego rozpoznanie. W sytuacji sporu prawnego, który został rozstrzygnięty dopiero w toku postępowania sądowego nie można zatem uznać, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Należy przypomnieć, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wnioskodawcy i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istota rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. W ocenie Sądu, taka sytuacja szczególna - z przyczyn, o których była mowa wyżej – nie zaistniała w badanej sprawie. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 2 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku).