II SAB/OL 39/06

II SAB/Ol 39/06 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2006-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Alicja Jaszczak-Sikora /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 21 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. I. i D. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie oceny stanu technicznego budynku postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
UZASADNIENIE:
B. I. i D. P. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
z dnia "[...]" roku, którą to utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazującą skarżącym opróżnienie należącej do nich części budynku mieszkalnego.
Sprawa ta toczyła się w tutejszym Sądzie pod sygnaturą "[...]".
W piśmie datowanym 6 lipca 2006 roku skarżące, w uzupełnieniu skargi, złożyły wnioski, w tym wniosek o rozpoznanie sprawy niedopełnienia obowiązku przedstawienia oceny stanu technicznego budynku przez D.
i Z. O., nałożonego na nich decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r.
Skarżące zarzucały, iż organ nadzoru budowlanego z pełną świadomością zaniechał wyegzekwowania tego obowiązku. Wywodziły, iż protokół pięcioletniej kontroli, przedłożony przez Państwa O., nie jest wymaganą opinią stanu technicznego budynku. Zarzucały ponadto, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził postępowanie dotyczące tylko skarżących, choć decyzja powinna się odnosić także do drugiej części budynku.
Na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. skarżąca B. I. oświadczyła, iż wniosek zawarty w wyżej powołanym piśmie stanowi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na powstrzymaniu się od wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją administracyjną.
Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA
w Olsztynie z dnia 20 września 2006 r. sprawa ze skargi B. I.
i D. P. na bezczynność organu została wyłączona do odrębnego postępowania i wpisana do repertorium pod sygnaturą II SAB/OI 38-39/06.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż decyzja nakładająca na Państwa O. obowiązek przedstawienia oceny stanu technicznego budynku w części do nich należącej została w całości uchylona.
Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2006 r. Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżące zostały wezwane do przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu potwierdzającego złożenie, przed wniesieniem skargi do Sądu - zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz do uiszczenia wpisu od skargi.
W dniu 23 listopada 2006 r. Skarżące wniosły zażalenie na zarządzenie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu, wnosząc o jego uchylenie.
Wnosiły też o zastosowanie w sprawie przepisów art. 111 i art. 155 § 1 p.p.s.a.
W uzasadnieniu skarżące oświadczyły, iż przed wniesieniem skargi do Sądu nie składały zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2006 r., w trybie art.195 §2 w związku z art..198 p.p.s.a., zostało uchylone zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Sąd administracyjny rozpoznaje sprawę co do istoty dopiero po uprzednim zbadaniu dopuszczalności skargi.
Oznacza to, iż sprawa merytorycznie może być rozpoznawana tylko wówczas, gdy okaże się, że skarga jest dopuszczalna.
W razie stwierdzenia niedopuszczalności skargi Sąd, odrzuca ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, pz.1270) - zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W przypadku bezczynności organu, polegającej na niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 środkiem odwoławczym jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. ( art. 37 § 1 k.p.a.)
Jeśli więc strona uważa, że organ wbrew swojemu obowiązkowi nie wydaje decyzji lub postanowienia w sprawie w wymaganym prawem terminie, to winna - prze wniesieniem skargi do Sądu- złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia.
Odnosząc opisany stan prawny do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżące trybu tego nie wyczerpały, ponieważ, jak wynika z ich oświadczenia , nie składały zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu pierwszej instancji.
Odnosząc wymóg wyczerpania toku instancji w postępowaniu administracyjnym do postępowania egzekucyjnego w administracji, to przepisem szczególnym regulującym kwestię bezczynności wierzyciela
w egzekwowaniu obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej jest przepis art. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji ( Dz. U z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zmianami)
Regulacja zawarta w art. 6 § 1 tej ustawy nakłada na wierzyciela powinność podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Jeśli zaś wierzyciel pozostaje w bezczynności w podejmowaniu tych czynności, na mocy art. 6 § 1 a cytowanej ustawy podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku służy skarga do organu wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.
Dopiero po wyczerpaniu tych środków dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi bez wcześniejszego wyczerpania tychże środków zaskarżenia jest niedopuszczalne. W konsekwencji tego Sąd nie może przystąpić do rozpoznania skargi pod względem merytorycznym.
W sprawie niniejszej, dotyczącej bezczynności organu, skarżące nie wykazały, że przed wniesieniem skargi wyczerpały środki zaskarżenia przewidziane w postępowaniu administracyjnym.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie badając zasadności skargi, odrzucił ją jako niedopuszczalną, na podstawie cytowanych art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.
W związku z wnioskiem strony skarżącej o zastosowanie w sprawie art. 111 p.p.s.a. należy wyjaśnić, iż połączenie sprawy ze sprawą sygn. akt "[...]" jest niemożliwe, gdyż ta ostatnia została już zakończona wydaniem wyroku w dniu 29 listopada 2006 roku. Ponadto połączenie to i tak nie zmieniłoby faktu, że w przedmiocie bezczynności organu nadzoru budowlanego nie został wyczerpany tryb administracyjny.
Jeśli zaś chodzi o zastosowanie w sprawie normy art. 155 § 1 p.p.s.a., to należy zauważyć, że przepis ten daje Sądowi uprawnienie zawiadamiania organów zwierzchnich o uchybieniach, stwierdzonych podczas rozpoznawania sprawy.
W niniejszej sprawie skorzystanie z tego unormowania jest niemożliwe
z uwagi na to, że - zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Nie żąda się zaś opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. ( art. 222 p.p.s.a)
Jak już wskazano w sprawie, której przedmiotem jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracji publicznej.