II SAB/OL 24/23

II SAB/Ol 24/23 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2023-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk /sprawozdawca/
Grzegorz Klimek
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art.3 par.2 pkt 8, art.50 par.1-2, art.58 par.1 pkt 6, art.232 par.1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 18 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. na bezczynność Wójta Gminy G. w udostępnieniu informacji publicznej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 stycznia 2023 r., Stowarzyszenie P., reprezentowane przez przedstawiciela – K. G., na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."), zwróciło się do Wójta Gminy G. (dalej również jako: "organ") z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, na podany we wniosku adres poczty elektronicznej, w zakresie wykazu nieruchomości nabytych przez Gminę G. w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 stycznia 2023 r., z wyszczególnieniem: rodzaju nieruchomości, numeru działki, powierzchni nieruchomości (w m²), kwoty za jaką kupiono nieruchomość, od kogo kupiono i kiedy gmina nabyła daną nieruchomość.
Pismem z 14 lutego 2023 r., organ poinformował, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej i wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., do wskazania, w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma, powodów, dla których spełnienie żądania byłoby szczególnie istotne z uwagi na interes publiczny. Jednocześnie, w myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., organ wyznaczył nowy termin na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień 24 marca 2023 r.
Następnie, pismem z 23 lutego 2023 r., K. G. jako przedstawiciel Stowarzyszenia Z. (dalej jako: "strona skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, drogą elektroniczną, skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w udostępnieniu żądanej informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia 31 stycznia 2023 r. Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia przedmiotowego wniosku oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarzuciła organowi naruszenie art. 61 Konstytucji RP, poprzez nieudostępnienie informacji publicznej, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 z późn. zm.), dalej jako: "u.d.i.p.", poprzez błędne uznanie, że przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej.
W uzasadnieniu strona wskazała, że w dniu 31 stycznia 2023 r. złożyła wniosek
o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: wykaz nieruchomości nabytych przez Gminę G. w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 stycznia
2023 r. i przedstawienie w wykazie: rodzaj nieruchomości, numer działki, powierzchni nieruchomości (w m²), za jaką kwotę kupiono nieruchomość, od kogo kupiono i kiedy gmina nabyła daną nieruchomość.
Strona skarżąca wskazała, że zagadnienia nie są skomplikowane i nie wymagają znaczącego zaangażowania, więc chodzi tu o opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa może być załatwiona w terminie krótszym.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie lub ewentualnie –
w sytuacji orzeczenia, że organ pozostawał w bezczynności – o stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, że wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wskazał szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej wnioskiem, a w odpowiedzi przesłał skargę, zarzucając organowi bezczynność.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 marca 2023 r., przedstawiciel Stowarzyszenia został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie do Sądu podpisanej skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie osoby podpisującej skargę,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie nadesłano podpisaną przez przedstawiciela skargę,
a także pismo pełnomocnika Prezydenta O. ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi z 24 sierpnia 2020 r. informujące o wpisaniu Stowarzyszenia Z. do prowadzonej przez Prezydenta O. Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych pod nr (...), celach działania Stowarzyszenia oraz sposobu ich realizacji, a także zawierające informację, że Stowarzyszenie na zewnątrz reprezentuje przedstawiciel – K. G.
Pismem z 31 marca 2023 r. organ poinformował tut. Sąd, że decyzją z 30 marca 2023 r. odmówiono wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a."), przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Kontrola sądu sprowadza się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności.
Stosownie do art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z przytoczonego przepisu wynika, że legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Nie można jednak mówić o istnieniu interesu prawnego w sytuacji, gdy strona wywodzi jego istnienie z okoliczności nieistniejących już w momencie wniesienia skargi. Skarżący nie ma w takim przypadku interesu prawnego w doprowadzeniu zaskarżonego aktu do stanu zgodności z prawem, gdyż akt ten nie kształtuje jego sytuacji prawnej (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 618/09, dostępne w CBOSA). Zaskarżony do sądu akt lub czynność, ale także bezczynność lub przewlekłość postępowania, może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a, jest niedopuszczalne. Do "innych przyczyn" niedopuszczalności należy m.in. wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, tzn. taki, który nie posiada legitymacji procesowej. Dotyczy to podmiotu, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia.
Jak wynika z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wniosek z dnia
31 stycznia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez Stowarzyszenie P., w którego imieniu działał jego przedstawiciel – K.G. Natomiast skargę do tut. Sądu na bezczynność organu w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku wywiodło Stowarzyszenie Z., którego przedstawicielem również jest K. G.
Stwierdzić zatem należy, że skarżące stowarzyszenie nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jak również nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Wskazać bowiem należy, że Stowarzyszenie Z. nie złożyło przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie brało udziału w postępowaniu przed organem. W związku z tym, nie mogło skutecznie złożyć skargi we własnym imieniu.
Legitymację procesową do wniesienia skargi na bezczynność organu
w rozpoznaniu wniosku z 31 stycznia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej posiada Stowarzyszenie P., zatem skarga winna być wniesiona
w imieniu tego stowarzyszenia. Nie ma przy tym znaczenia, że przedstawicielem obydwu stowarzyszeń jest ta sama osoba, bowiem podmiotem praw i obowiązków
w niniejszej sprawie jest Stowarzyszenie P., a nie osoba fizyczna będąca jej przedstawicielem.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że ze względu na brak legitymacji skargowej wniesiona w imieniu Stowarzyszenia Z. skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie, w związku z tym, że skarga została odrzucona, stronie skarżącej przysługuje zwrot uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 zł, na podstawie
art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.