II SAB/Ol 17/11

II SAB/Ol 17/11 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2011-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Adam Matuszak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OZ 489/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-08
I OZ 581/12 - Postanowienie NSA z 2012-08-30
Skarżony organ
Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w wydaniu zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
A. Z. wniósł - za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego w "[...]" - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej informacji i treści w sprawie ilości wypracowanych godzin i nadgodzin wypracowanych ponad normę czasu służby w Służbie Więziennej i brakiem rozstrzygnięcia organu w tym przedmiocie – art. 217 § 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 218 § 1, art. 217 § 3 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.). Wniósł, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o zobowiązanie Dyrektora Aresztu Śledczego do wydania zaświadczenia lub wydania aktu o odmowie wydania zaświadczenia o określonej informacji i treści. Wskazał, że wnioskiem z dnia "[...]" wystąpił do organu o wydanie zaświadczenia o określonej informacji i treści. Następnie, wystąpił ze skargą do organu wyższej instancji na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego oraz wezwał Dyrektora Aresztu do usunięcia naruszenia prawa. Jednak, do chwili obecnej organ pozostaje w zwłoce, bowiem nie wydał wnioskowanego zaświadczenia, ani nie wydał żadnego innego aktu administracyjnego o odmowie wydania zaświadczenia o określonej informacji i treści.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o jej odrzucenie. Podniósł m.in., że w dniu "[...]" wydał stronie stosowne zaświadczenie, załączając do niego 8 wyciągów arkuszy szczegółowego rozliczenia czasu pełnienia służby przez skarżącego za okres od "[...]" do "[...]". Dodał, że zaświadczenie wydano zgodnie ze stanem prawnym na podstawie dokumentacji dotyczącej ewidencji czasu służby funkcjonariuszy działu ochrony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Z bezczynnością organu mamy przy tym do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność organ dokona określonej czynności.
W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w "[...]" w związku z bezczynnością tego organu w wydaniu zaświadczenia o żądanej informacji i treści w sprawie ilości wypracowanych godzin i nadgodzin.
Stosownie do art. 218 § 1 k.p.a., w przypadku gdy osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest jednoinstancyjne, co oznacza, że zaświadczenie, będące czynnością materialno - techniczną, nie podlega zaskarżeniu, zatem osoba niezadowolona z jego treści, np. z uwagi na pominięcie okoliczności objętej żądaniem, może - co najwyżej - wystąpić ponownie o wydanie zaświadczenia, wskazując treść, której urzędowego poświadczenia domaga się. Do tego uproszczonego postępowania nie mają też zastosowania regulacje traktujące o sprostowaniu, czy uzupełnieniu decyzji.
Podnieść należy, iż w rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, organ właściwy w sprawie, tj. Dyrektor Aresztu Śledczego w "[...]" nie pozostawał w bezczynności. Organ ten bowiem pismem z dnia "[...]" wydał skarżącemu żądane zaświadczenie. Mianowicie, skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o ilości wypracowanych godzin i nadgodzin wypracowanych ponad normę czasu służby za okres od dnia "[...]" do dnia "[...]". W szczególności zaświadczenie miało zawierać informację o ilości przepracowanych godzin służbowych w okresie miesięcznym oraz ilości wypracowanych - w okresie miesięcznym - nadgodzin. Analiza treści wydanego przez organ zaświadczenia wskazuje, iż skarżący został poinformowany m.in., że rozliczanie czasu jego służby następowało w okresach czterotygodniowych (nie miesięcznych), wolne za nadpracowane godziny otrzymywał sukcesywnie, a w dniu odejścia ze służby A. Z. posiadał wypracowane pond normę czasu pracy 4 godziny, za które został mu wypłacony ekwiwalent pieniężny. Zauważyć również trzeba, że do zaświadczenia załączono 8 arkuszy szczegółowego rozliczenia czasu pełnienia służby przez skarżącego za okres od dnia "[...]" do dnia "[...]". Arkusze zawierały informację dotyczącą rozliczenia czasu pełnienia przez skarżącego służby w okresie rozliczeniowym, tj.: normę czasową (normę osobową) obowiązującą w okresie rozliczeniowym, ilość wypracowanych godzin, ilość wypracowanych nadgodzin w okresie rozliczeniowym, a także informację dotyczącą zwolnień lekarskich, delegacji i wykorzystanych dni urlopowych. Powyższe, w ocenie Sądu, wskazuje, że skarżący otrzymał zaświadczenie o żądanej informacji i treści.
Reasumując, w sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana, organ nie pozostaje w bezczynności.
Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ wydał żądane zaświadczenie skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.