II SAB/Ol 169/14

II SAB/Ol 169/14 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2014-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Alicja Jaszczak-Sikora
Ewa Osipuk /sprawozdawca/
Janina Kosowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
I OSK 704/15 - Wyrok NSA z 2016-02-23
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1984 nr 5 poz 24
art. 7 ust. 2 pokt  1,  5-7
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe.
Dz.U. 2012 poz 270
art. 35 par. 2, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 30 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w udzieleniu informacji prasowej - oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 września 2014 r., K.M., powołując się na art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy Prawo prasowe, zwrócił się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w E., o udzielenie informacji dotyczącej ostatniego, przeprowadzonego w okręgu, kursu dla nowowstępujących do PZŁ, poprzez podanie wszystkich tytułów kosztów i ich wysokości, przyjętych w kalkulacji dla wyliczenia sumarycznego kosztu kursu pokrywanego przez jego uczestników, z podaniem dat odbywania się kursu, liczby jego uczestników i ile zobowiązany był zapłacić każdy z nich. Wnioskodawca zażądał ponadto, wskazując na otrzymane pełnomocnictwo redaktora naczelnego dziennika "[...]", w przypadku odmowy udzielenia informacji prasowej, złożenia odmowy w terminie 3 dni, w trybie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe.
Pismem z dnia 12 września 2014 r., Łowczy Okręgowy - Przewodniczący ZO PZŁ
w E., wystąpił do P.G., redaktora naczelnego "[...]", o podanie, czy K.M. pozostaje w stosunku pracy z redakcją dziennika lub zajmuje się redagowaniem, tworzeniem lub przygotowywaniem materiałów prasowych na rzecz i z upoważnienia redakcji oraz o nadesłanie ewentualnego upoważnienia.
W dniu 16 października 2014 r., P. G. – redaktor naczelny "[...]" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem ZO PZŁ, skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w E., polegającą na odmowie udzielenia informacji publicznej prasie, o którą zwrócił się dziennikarz wnioskiem z dnia 8 września 2014 r. Skarżący wywiódł, że informacja ta winna być udzielona w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Skarżący wniósł o nakazanie ZO PZŁ udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem
w ciągu 14 dni i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego
w E. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. W ocenie Zarządu Okręgowego, skarga jest bowiem przedwczesna. Organ stwierdził, że nie odmówił udzielenia odpowiedzi, lecz oczekiwał, że osoba kierująca wniosek o udzielenie odpowiedzi w trybie prawa prasowego wykaże umocowanie lub wykaże, iż pozostaje w stosunku pracy
z redakcją, na którą się powołuje. Pomimo wezwania do przekazania oświadczenia ze strony redakcji, nie otrzymano jednak takiego dokumentu. Zarząd Okręgowy dodał, że na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe, odmowę udzielenia informacji na żądanie redaktora naczelnego, doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, co dopiero otwiera termin do wniesienia skargi. Odmowa taka w niniejszej sprawie jednak nie nastąpiła. Zarząd Okręgowy stwierdził, że skoro z wnioskiem o udzielenie informacji
w trybie prawa prasowego wystąpił K.M., to oczekiwanie weryfikacji jego uprawnień w tym zakresie było normalną konsekwencją powoływania się przez niego na fakt bycia redaktorem w redakcji "[...]". Organowi nie jest bowiem znany wzór papieru firmowego dziennika "[...]", ani skład redakcji tego dziennika. Organ nie posiada wiedzy, kto jest redaktorem w rozumieniu art. 7 ust. 5 ustawy prawo prasowe. Żądanie weryfikacji miało zatem podstawy faktyczne i prawne. Skoro pytający powołuje się na ustawę prawo prasowe, która ogranicza dostęp do informacji do ściśle określonej kategorii osób, to uzyskanie informacji na temat, czy dana osoba należy do tej właśnie kategorii, należy traktować jako zagadnienie wymagające wyjaśnienia. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego stanowiska, że każdy może żądać dostępu do informacji w trybie prawa prasowego jeśli tylko posługuje się papierem wyglądającym na firmowy używając podpisu "redaktor".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Przede wszystkim należy wskazać, że przedmiotowy wniosek z dnia 8 września 2014 r., został złożony na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz.U. z 1984 r., Nr 5, poz. 24 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", a więc dotyczył informacji prasowej.
Z żądaniem udzielenia powyższej informacji może wystąpić tylko "prasa". Stosownie zaś do art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy pod pojęciem tym należy rozumieć zespoły ludzi
i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską. Osobami takimi są: dziennikarze, redaktorzy i redaktorzy naczelni (art. 7 ust. 2 pkt. 5 – 7). Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy, dziennikarzem jest osoba zajmująca się redagowaniem, tworzeniem lub przygotowywaniem materiałów prasowych, pozostająca w stosunku pracy z redakcją albo zajmująca się taką działalnością na rzecz i z upoważnienia redakcji. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt
I OSK 3126/12 (publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), "dla redakcji pracownikami, w rozumieniu art. 35 § 2 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a"., będą dziennikarze, których teksty redakcja publikuje, niezależnie od tego, czy są zatrudnieni na podstawie umowy
o pracę, czy pracują dla niej na podstawie umów o dzieło czy zleceń". NSA wyjaśnił ponadto, że "redaktor naczelny, jako osoba mająca uprawnienia do decydowania
o całokształcie działalności redakcji, reprezentuje ją w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że może on także umocować do działania w swoim imieniu osobę fizyczną wykonującą zawód dziennikarza, którego teksty redakcja publikuje."
Z powyższego wynika, że skuteczne złożenie wniosku o udzielenie informacji prasowej możliwe jest wyłącznie przez dziennikarza, który jest zatrudniony przez właściwą redakcję (będącą zespołem ludzi) na podstawie umowy o pracę, bądź innej umowy cywilnoprawnej, z której wynika upoważnienie do działania w imieniu prasy.
W przedmiotowej sprawie, z wnioskiem o udostępnienie informacji prasowej wystąpił natomiast K.M. Pomimo wezwania przez organ, nie wykazano, by z redakcją dziennika "[...]"łączyła go jakakolwiek umowa zobowiązująca do wykonywania czynności dziennikarskich na rzecz tego dziennika, w tym do występowania w imieniu tego dziennika z wnioskami o udzielenie informacji prasowej.
Podkreślić też należy, że także redaktor naczelny tego dziennika – skarżący P.G. w toku postępowania przed Sądem, nie przedstawił stosownych dokumentów potwierdzających, że K.M. jest umocowany do działania na rzecz dziennika "[...]"
Wobec powyższego, brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek K.M. z dnia 8 września 2014 r. o udzielenie informacji prasowej pochodził od prasy, a tym samym brak jest podstaw do uznania, że organ miał obowiązek wniosek ten załatwić w ustawowy sposób.
W konsekwencji, nie można skutecznie zarzucić Zarządowi Okręgowemu bezczynności
w rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku. Z bezczynnością mamy bowiem do czynienia tylko wówczas, gdy organ nie podejmuje odpowiednich działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87).
Poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje natomiast kwestia ewentualnej bezczynności organu, polegającej na nierozpoznaniu przedmiotowego wniosku w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782), jako pochodzącego nie od prasy, lecz od osoby fizycznej (K.M.),
o ile organ uznałby, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną
w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.