II SAB/Ol 146/21

II SAB/Ol 146/21 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2021-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Adam Matuszak
Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Glabas
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
658
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Sygn. powiązane
II GSK 536/22 - Wyrok NSA z 2022-06-30
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 64
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2004 nr 140 poz 1481
par. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo A na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg, Zieleni i Transportu działającego z upoważnienia Prezydenta w wydaniu decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)
Uzasadnienie
M. K., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Budowlane "[...]" (dalej jako: "strona", "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność w przedmiocie braku wydania decyzji w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem skarżącej o zezwolenie na zajęcie pasa, pomimo prawidłowego złożenia wniosku i dołączenia do wniosku wszelkich dokumentów wymaganych prawem.
Skarżąca zarzuciła Zarządowi Dróg, Zieleni i Transportu w O. (dalej jako: "organ", "Zarząd Dróg"), naruszenie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r.
w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (DZ.U.
z 2016 r., poz. 1264), dalej jako: "rozporządzenie".
W związku z tym, wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w zakresie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego skierowanej do strony, wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Zarząd Dróg, pismem nr "[...]" stwierdził, że podanie strony z "[...]" r. pozostawione zostało bez rozpoznania. Wniosek, dotyczący zezwolenia na zajęcie pasa drogowego został złożony w sposób prawidłowy wraz
z wszelkimi załącznikami wymaganymi przez prawo. Wnioski w tym przedmiocie były przez stronę składane wielokrotnie i kończyły się zezwoleniem na zajęcie pasa drogowego i były sporządzane według tych samych zasad i posiadały analogiczne załączniki. W związku
z powyższym, niezasadne jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Wniosek zawierał wszystkie załączniki wymagane rozporządzeniem. Jednocześnie tak istotne przekroczenie ustawowego terminu uzasadnia, zdaniem skarżącej, wymierzenie organowi grzywny
w wysokości 200 zł.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca kserokopię wniosku złożyła w dniu "[...]" r. w siedzibie organu, załączając do niego szkic sytuacyjny oraz potwierdzenie wysłania wniosku drogą elektroniczną, który do organu
z niewiadomych przyczyn nie dotarł. Pismem z dnia 21 października 2020 r., skarżąca została wezwana do jego uzupełnienia o: oryginał wniosku własnoręcznie podpisany, szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:500 (kopię mapy zasadniczej), zatwierdzony projekt organizacji ruchu i zabezpieczenia robót na czas realizacji prac, a także wskazanie nowego terminu, umożliwiającego rozpatrzenie wniosku. Oryginał wniosku został złożony w dniu "[...]" r., bez wymaganych przepisami prawa załączników. Pozostałych braków skarżąca nie uzupełniła we wskazanym terminie, stąd, pismem z dnia "[...]" r., została poinformowana o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Biorąc powyższe pod uwagę,
w ocenie organu, nie dopuścił się on bezczynności i skarga jest bezzasadna.
Ponadto, organ wskazał, że kwestie związane z korzystaniem i zarządzaniem drogami publicznymi regulują przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1376 z późn. zm.). Wskazał tu na przepisy dotyczące zajęcia pasa drogowego – art. 40 ustawy. Zarząd Dróg powołał się również na § 1 ust. 1
i ust. 3 rozporządzenia. Stwierdził, że strona wniosła o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, załączając szkic sytuacyjny, który nie spełniał wymogów rozporządzenia, gdyż nie był dokumentem, z którego wynikałoby że został sporządzony w odpowiedniej skali przez uprawnionego geodetę lub wydany przez odpowiedni organ i przedstawiający aktualną sytuację na danym obszarze. Ponadto, podczas robót planowane było zajęcie chodnika, co wpływa na ruch pieszych, zatem wymagało załączenia do wniosku zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, obejmującego także sposób zabezpieczenia robót, zgodnie z wymogami bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.
z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl zaś przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych
w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., a więc wówczas, gdy organ, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Ponadto, wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, na podstawie
art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dodać należy także, iż w przypadku skargi na bezczynność, skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym nie zostało uzależnione od stosownego wniosku strony w tym zakresie.
W przedmiotowej sprawie strona domaga się zobowiązania Zarządu Dróg do wydania jej decyzji w zakresie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Jak wynika z akt sprawy, strona złożyła wcześniej do organu ponaglenie, czym wyczerpała przesłanki z art. 53 § 2b p.p.s.a. do złożenia przedmiotowej skargi.
W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ prawidłowo pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej jako: "k.p.a." - jeżeli
w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania (§ 1). Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni,
z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (§ 2).
W przedmiotowej sprawie strona została wezwana przez organ do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego zgodnie
z postanowieniami § 1 rozporządzenia.
Zgodnie z tym przepisem - do wniosku, o którym mowa w ust. 1, (tj. o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego) należy załączyć: 1) szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów planowanej powierzchni zajęcia pasa drogowego, a w przypadku umieszczenia reklamy - z podaniem jej wymiarów; 2) zatwierdzony projekt organizacji ruchu, jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian
w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych.
Dokumenty żądane przez organ stanowią więc wymagania ustalone przepisami prawa, o których mowa w art. 64 § 2 k.p.a. Organ stwierdził, że strona nie uzupełniła
ww. braków, do czego została wezwana pismem z dnia "[...]". W piśmie tym organ wezwał stronę do uzupełnienia wniosku o następujące dokumenty:
- oryginał wniosku podpisany przez wnioskodawcę,
- szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:500 (kopię mapy zasadniczej) z domiarami
i zakreślonym kolorem czerwonym obrysem zajętej powierzchni pasa drogowego,
- ważny, zatwierdzony przez Prezydenta O. – Miejskiego Inżyniera Ruchu - projekt organizacji ruchu i zabezpieczenia robót na czas realizacji prac,
- nowy, realny termin zajęcia pasa drogowego ww. ulicy, umożliwiający przygotowanie decyzji.
Organ wezwał do uzupełnienia braków w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Pismo strona odebrała w dniu 28 października 2020 r.
W piśmie z dnia "[...]" r., pozostawiającym wniosek strony bez rozpoznania organ wskazał, że wniosek nie został uzupełniony o:
- szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:500 (kopię mapy zasadniczej) z domiarami i zakreślonym obrysem zajętej powierzchni pasa drogowego;
- ważny, zatwierdzony przez Prezydenta O. – Miejskiego Inżyniera Ruchu - projekt organizacji ruchu i zabezpieczenia robót na czas realizacji prac.
Strona twierdzi w skardze, że złożyła wszystkie załączniki wymagane przez prawo, co nie wynika z akt sprawy. W aktach sprawy znajduje się wniosek datowany na dzień
13 października 2020 r. oraz bliżej nieopisany plan sytuacyjny.
Skarżąca podniosła też, że składała wielokrotnie wnioski o zajęcie pasa drogowego według tych samych zasad i posiadając analogiczne załączniki. Pozostaje to jednak bez wpływu na przedmiotową sprawę.
Jak wynika z przepisów rozporządzenia, do wniosku należy załączyć szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów planowanej powierzchni zajęcia pasa drogowego.
Należy również załączyć – w przypadku jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian
w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych – zatwierdzony projekt organizacji ruchu. Organ stwierdził, że podczas robót planowane było zajęcie chodnika, co wpływa na ruch pieszy. Tym samym, niezbędne było załączenie zatwierdzonego projektu organizacji ruchu.
Ponieważ zaś strona nie uzupełniła powyższych braków w wymaganym terminie, organ prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Końcowo podnieść należy, ze pozostawienie podania bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną. Nie wymaga zatem wydania decyzji administracyjnej
i należy o tym zawiadomić wnoszącego podanie, co zostało uczynione.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że organ prawidłowo pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.