II SAB/Lu 98/12

II SAB/Lu 98/12 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2013-04-29
Data wpływu
2012-10-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Starosty w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę; w zakresie wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania T. K. prawa pomocy.
Uzasadnienie
W dniu [...] r. T. K. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, który miałby sporządzić skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie z dnia 18 grudnia 2012 r. oddalającego skargę T. K. na bezczynność Starosty w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., żądanie ustanowienia radcy prawnego, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
W ocenie Sądu analiza sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącego wskazuje, iż poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego nie przekracza jego możliwości finansowych. Wskazać należy, że w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszt ustanowienia radcy prawnego w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosił będzie 180 zł. Tymczasem ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że rodzina skarżącego posiada stały miesięczny dochód w wysokości [...] zł brutto, na który składa się emerytura skarżącego w kwocie [...] zł brutto oraz emerytura jego żony w kwocie [...] zł brutto. Skarżący jest ponadto właścicielem mieszkania o powierzchni [...]m² oraz współwłaścicielem działki o powierzchni [...]m²
Wobec powyższych okoliczności nie sposób przyjąć, że poniesienie przez T. K. kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu mogłoby spowodować uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny.
Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy jest formą dofinansowania z budżetu państwa, która powinna być wykorzystywana tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków sfinansowania udziału w postępowaniu sądowym (w tym ewentualnego ustanowienia pełnomocnika) jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.