II SAB/Lu 9/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę na bezczynność Wojewody, ponieważ skarżący nie wyczerpał drogi zażalenia do organu wyższego stopnia.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia odwołania dotyczącego legalności budowy stawów rybnych. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nie jest właściwym organem i że skarżący nie wniósł wymaganego zażalenia na bezczynność. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia kwestii zażalenia. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że zażalenie nie zostało złożone, ponieważ Wojewoda uznał decyzję Starosty za ostateczną. Sąd, powołując się na art. 58 § 1 pkt 6 PPSA i art. 37 k.p.a., odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez P. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody, który nie rozpatrzył odwołania skarżącego od decyzji Starosty w sprawie legalizacji stawów rybnych. Skarżący domagał się zobowiązania Wojewody do rozpatrzenia odwołania. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości organu (po zmianach w Prawie wodnym) oraz na fakt, że skarżący nie wyczerpał procedury zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do przedstawienia dowodu złożenia zażalenia. Pełnomocnik wyjaśnił, że zażalenie nie zostało złożone, ponieważ Wojewoda wcześniej poinformował o ostateczności decyzji Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny, opierając się na art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, uznał za taką przyczynę niewyczerpanie środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. Ponieważ skarżący nie złożył wymaganego zażalenia, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przewidzianego w przepisach środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Niewniesienie zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.) stanowi niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, w tym z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
PPSA art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przewiduje możliwość wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji.
Prawo wodne art. 4 § 4a
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Określa organ właściwy do rozpoznania odwołania od decyzji Starosty w sprawie legalizacji stawów rybnych (po zmianach od 15 listopada 2008 r. jest to Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż skarżący nie wyczerpał drogi zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody, co jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia
Skład orzekający
Ewa Ibrom
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu wyczerpania drogi zażalenia na bezczynność organu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów PPSA oraz k.p.a. w zakresie procedury sądowoadministracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy formalnego wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, co jest standardową kwestią w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 9/09 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2009-02-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-02-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Ewa Ibrom /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6099 Inne o symbolu podstawowym 609 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Wojewody w przedmiocie legalności budowy stawów rybnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 22 grudnia 2008 r. (data nadania – k.11) P. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody , polegającą na nierozpatrzeniu jego odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r. w przedmiocie legalizacji stawów rybnych w miejscowości K . W skardze wyjaśnił, iż Wojewoda do tej pory nie rozpoznał jego odwołania od wskazanej wyżej decyzji, wniesionego w dniu 15 września 2008 r. W związku z tym wniósł o zobowiązanie organu administracji do rozpatrzenia tego odwołania i wydania stosowanej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż nie jest organem właściwym do rozpoznania odwołania od powołanej decyzji Starosty z dnia [...] r. W myśl bowiem art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne, od dnia 15 listopada 2008 r. organem tym jest Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej – Zarząd Zlewni . Ponadto, zdaniem Wojewody, skarga ta podlega odrzuceniu, gdyż skarżący przed jej złożeniem nie wnosił zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w tej sprawie, a jeśli tak – to do złożenia kopii tego zażalenia. Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarżący nie składał w niniejszej sprawie zażalenia do organu wyższego stopnia, gdyż Wojewoda w piśmie z dnia 4 października 2008 r. poinformował go, że decyzja Starosty z dnia [...] r. jest ostateczna i nie podlega zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do takich innych przyczyn należy niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia (por. T.Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). Zgodnie zaś z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak np. zażalenie. W niniejszej sprawie skarżącym przysługiwało – stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. – zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę . Skarżący, jak wskazał jego pełnomocnik w piśmie z dnia 16 lutego 2009 r., takiego zażalenia nie złożył, a więc skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.