II SAB/Lu 52/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał Wojewodę do wydania decyzji w sprawie wniosku o stwierdzenie, że lasy o powierzchni 207,80 ha nie podlegały przepisom dekretu o reformie rolnej, w terminie miesiąca.
Skarżący G.I. złożył skargę na bezczynność Wojewody w sprawie wydania decyzji dotyczącej lasów o powierzchni 207,80 ha, które miały być przejęte na cele reformy rolnej. Po wcześniejszym odrzuceniu skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, skarżący wniósł zażalenie, a następnie ponownie skargę na bezczynność Wojewody. Sąd uznał skargę za zasadną i zobowiązał Wojewodę do wydania decyzji w ciągu miesiąca, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi G.I. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania decyzji stwierdzającej, czy lasy o łącznej powierzchni 207,80 ha położone w Ł. nie podlegały przepisom dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Wniosek skarżącego został przekazany Wojewodzie do załatwienia. Po wcześniejszym odrzuceniu skargi na bezczynność z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, skarżący wniósł zażalenie, a następnie kolejną skargę na bezczynność Wojewody. Wojewoda twierdził, że nie otrzymał wniosku i akta sprawy znajdują się w Ministerstwie Rolnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał jednak Wojewodę za właściwy organ do rozpatrzenia wniosku i stwierdził jego bezczynność, naruszającą art. 36 k.p.a. Sąd, działając na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał Wojewodę do wydania decyzji w terminie jednego miesiąca od doręczenia odpisu wyroku oraz zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, Wojewoda pozostaje w bezczynności, naruszając dyspozycję art. 36 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że Wojewoda jest właściwym organem do rozpatrzenia wniosku skarżącego i mimo upływu czasu nie wydał decyzji, co stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
k.p.a. art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający obowiązek organu administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki.
PPSA art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis określający kompetencje sądu administracyjnego w przypadku bezczynności organu.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający środek zaskarżenia na bezczynność organu.
PPSA art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący orzekania o kosztach postępowania.
Dekret o reformie rolnej art. 2 § ust. 1 lit.e
Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej
Przepis dotyczący wyłączenia spod reformy rolnej niektórych majątków.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wojewoda pozostaje w bezczynności, naruszając art. 36 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego o bezczynności Wojewody są bezzasadne (argument Wojewody).
Godne uwagi sformułowania
pozostaje w tym zakresie w bezczynności naruszając dyspozycję art. 36 kpa na bezczynność właściwego organu administracji rządowej służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia z art. 37 § 1 kpa
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący
Jerzy Stelmasiak
sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku organów administracji do działania w terminie oraz możliwości zaskarżenia bezczynności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami o reformie rolnej i bezczynnością konkretnego organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy problem bezczynności organów administracji i mechanizmy prawne służące jej zwalczaniu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Bezczynność Wojewody w sprawie lasów z czasów reformy rolnej – sąd nakazuje działanie.”
Dane finansowe
WPS: 207,8 ha
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 52/04 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-01-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-11-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/ Witold Falczyński /przewodniczący/ Symbol z opisem 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych Hasła tematyczne Lasy Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Zobowiązano organ do wydania aktu Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.36 - 37 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.149 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.),, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Asyst. sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi G. I. na bezczynność Wojewody w przedmiocie przejęcia lasów na cele reformy rolnej I. zobowiązuje Wojewodę do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącego o stwierdzenie, iż lasy o łącznej powierzchni 207, 80 ha położone w Ł. nie były objęte przepisami dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., Nr 3, poz. 13 ze zm.) w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu niniejszego wyroku; II. zasądza od Wojewody na rzecz G. I. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 roku (Nr [...]) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał Wojewodzie do załatwienia według właściwości wniosek G.I. Dotyczył on wydania decyzji w przedmiocie czy lasy o łącznej powierzchni 207,80 ha położone w Ł. nie były objęte przepisami dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). Następnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 lipca 2004 r. (sygn. akt II SAB/Lu 23/04) Sąd odrzucił skargę skarżącego, tj. G.I. na bezczynność w tej sprawie Wojewody z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, ponieważ skarżący, tj. G.I. nie wniósł zażalenia na bezczynność w tej sprawie Wojewody. Dlatego też wykonując wytyczne z powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wniósł w dniu 23 sierpnia 2004 roku zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jednak Wojewoda w dalszym ciągu nie wydał przedmiotowej decyzji administracyjnej i skarżący wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody w zakresie rozstrzygnięcia jego wniosku z dnia 6 grudnia 2003 roku w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda stwierdził, że do dnia odpowiedzi na skargę, tj. 18 listopada 2004 r. nie otrzymał jeszcze przedmiotowego wniosku skarżącego. Jednocześnie dodał, że w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi znajduje się całość akt sprawy, które zostały przesłane wraz z odwołaniem skarżącego, tj. G. I. od decyzji Wojewody orzekającej, że zespół dworsko-parkowy wchodzący w skład majątku Dobra Ziemskie Ł. podlegał przepisom art. 2 ust. 1 lit.e dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej. Natomiast akta tej sprawy są niezbędne do rozpatrzenia nowego wniosku o przejęcie lasów z majątku Ł. na rzecz Skarbu Państwa. Dlatego też podkreślił Wojewoda wobec podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności sprawy i braku wniosku G.I. zarzuty skarżącego o jego bezczynności są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że właściwy miejscowo i rzeczowo do rozpatrzenia wniosku skarżącego, tj. G.I. w przedmiocie wydania decyzji czy lasy o powierzchni 207,80 m2 przejęte w dniu 4 października 1944 r. na cele reformy rolnej nie podlegały działaniu art. 2 ust. 1 lit.e dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, jest jako organ pierwszej instancji Wojewoda i. Dlatego też, jest oczywiste, że pozostaje w tym zakresie w bezczynności naruszając dyspozycję art. 36 kpa. Natomiast na bezczynność właściwego organu administracji rządowej służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia z art. 37 § 1 kpa, co nastąpiło w tej sprawie. Z tych względów Sąd uznając skargę za zasadną na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.