II SAB/Lu 48/24

II SAB/Lu 48/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Brygida Myszyńska-Guziur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 977
art. 36 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 10
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta Kazimierz Dolny w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić z urzędu, ze środków Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w dniu 27 listopada 2023 r. J. K. w związku z podjęciem przez Radę Miejską w Kazimierzu Dolnym uchwały Nr XLIV/311/22 z dnia 28 września 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru gminy K. D., w obrębach K. D., M. – O., C. zwrócił się do Burmistrza Kazimierza Dolnego o wypłatę odszkodowania w związku z wystąpieniem szkody planistycznej.
W toku postępowania pismem z dnia 11 grudnia 2023 r. Burmistrz wezwał J. K. do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi na powyższe wnioskodawca nie uzupełnił braków do, których uzupełnienia był wzywany.
W dniu 4 marca 2024 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Burmistrza Kazimierza Dolnego
w zakresie rozpoznania ww. wniosku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., powołana dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ustawy. Kontrola obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo istnienia obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i tych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.
W przedmiotowej żądanie w przedmiocie bezczynności Burmistrza w rozpoznaniu wniosku o wypłatę odszkodowania, nie mieści się w kategorii spraw podlegających kontroli przez sądy administracyjne, do której mają zastosowanie przepisy art. 3 § 2 p.p.s.a., jak również nie jest sprawą z art. 3 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji czego przedmiotowa skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wyjaśnić bowiem należy, że żądanie skarżącego ma w istocie charakter cywilny. Według art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.) jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 371 ust. 1, żądać od gminy albo od władającego terenem zamkniętym, jeżeli uchwalenie planu lub jego zmiana spowodowane były potrzebami obronności i bezpieczeństwa państwa odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę. Przy czym zgodnie z art. 37 ust. 10 ww. ustawy spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5 rozstrzygają sądy powszechne.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ona bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia czynności. Z powyższego wynika jednak, że nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Jak już wyżej wskazano w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej w zakresie cywilnoprawnego roszczenia zgłoszonego przez skarżącego, a dotyczącego wypłaty odszkodowania w związku z uchwaleniem planu miejscowego. O charakterze tego postępowania przesądził ustawodawca, wyraźnie wyłączając spory w tym zakresie spod kognicji sądów administracyjnych. W takim przypadku sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny działań czy też ich braku, podjętych przez organy Urzędu Miasta w Kazimierzu Dolnym.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę (pkt I postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).