II SAB/Lu 33/05

II SAB/Lu 33/05 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-06-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-04-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Wojciech Kręcisz
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Referent –stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy działki p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
II SAB/Lu 33/05
UZASADNIENIE
Procedując w trybie ustawy o postępowaniu w administracji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na mocy art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiło bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji z dnia "[...]", ustalającej warunki zabudowy dla działki o numerze ewidencyjnym 85/1, położonej przy ul. Sławinek 34d. Wskazało na okoliczność, iż odwołanie złożone zostało przez dzieci A. W. z powołaniem się przezeń na status pełnomocników, gdy pomimo wezwania z pouczeniem o rygorze na wypadek bezczynności, w zakreślonym terminie żadne z nich nie przedłożyło pełnomocnictwa od matki. Termin na obligatoryjne uzupełnienie tego braku zakończył swój bieg z dniem 18 stycznia 2005r. O pozostawieniu wskazanego wniosku bez rozpatrzenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze powiadomiło osoby pod nim podpisane pismem z dnia 10 lutego 2005r.
W przedstawionej sytuacji proceduralnej W.W., A.F., B.G., E.W., M.W. wystąpili na drogę postępowania sądowoadministracyjnego z powołaniem się na działanie w imieniu matki ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro nie rozpoznało merytorycznie złożonego przez nich odwołania od kwestionowanej decyzji, ustalającej warunki zabudowy dla działki wydzielonej w sposób ich zdaniem nieuprawniony z nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością ich matki. Natomiast bardzo zły stan zdrowia A.W. bezwzględnie uniemożliwia jej udzielenie pełnomocnictwa w wymaganej formie. Stąd nałożony przez organ administracji obowiązek jest w ich ocenie niewykonalny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując ocenę prawną, przyjętą za podstawę pozostawienia przytoczonego wyżej pisma bez rozpoznania.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący także nie złożyli pełnomocnictwa od matki, pomimo wezwania do uzupełnienia tego braku z pouczeniem o treści art. 38 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidującego tryb zastępczego podpisania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy sama strona nie może się podpisać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje:
Bezsprzecznie skarżący w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym formalnoprawnie nieskutecznie powołują się na status pełnomocników ich matki, skoro nie przedłożyli w wymaganej ustawowo formie pełnomocnictwa. W sytuacji zaistnienia przeszkód po stronie mocodawcy do jego osobistego udzielenia, ustawodawca przewidział bowiem tryb zastępczego podpisania pełnomocnictwa, zgodnie z art. 38 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, któremu skarżący także nie uczynili zadość, gdy pisemne wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, także w tym szczególnym trybie, podlegało skierowaniu do jednego ze skarżących, a to na mocy art. 76 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Zakreślony w tej materii termin upłynął bezskutecznie.
Skarga złożona w niniejszym postępowaniu przez dzieci A. i B.W. podlega odrzuceniu, wobec jej niedopuszczalności, istniejącej także gdy zważyć wywodzone przez skarżących, a dopiero na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, następstwo prawne po ojcu, współuprawnionym do wskazywanej nieruchomości A.W., bezpośrednio sąsiadującej z działką o numerze ewidencyjnym 85, jako uprzednio przedmiotu objętego małżeńską wspólnością majątkową A.i nieżyjącego już B.
Podstawą o samoistnym charakterze dla stwierdzenia niedopuszczalności skargi, u której podstaw leży zarzut bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest uprzednie niewyczerpanie przez skarżących instytucji skierowania do tegoż organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w postaci wywodzonego nieuprawnionego milczenia organu administracji. W przypadku bowiem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma zastosowania tryb zażaleniowy, stanowiony mocą art. 37 § 1 k.p.a., skoro w stosunku do tego organu na gruncie unormowań ustrojowych nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, gdy zastosować zasadę autokontroli w działaniach organu administracji oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego przed sądowoadministracyjnym, skarżący bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego ma proceduralny obowiązek uprzedniego wezwania tegoż organu do usunięcia wskazywanego przezeń naruszenia prawa w odniesieniu do wywodzonego milczenia organu w zakresie wydania administracyjnego rozstrzygnięcia, przy zastosowaniu art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zrealizowanie tej czynności w sposób formalnoprawnie skuteczny nie jest ograniczone terminem, co wynika wprost z treści powołanego art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przedstawiona ocena prawna w ostatnio rozważanej materii stanowi kontynuację dotychczasowej linii orzecznictwa sądowoadministracyjnego, by przywołać w tym miejscu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I SAB 118/98 LEX 48577 oraz II SAB/ Kr 109/01 niepublikowane, o walorze jurydycznej adekwatności na gruncie sądowoadministracyjnych unormowań proceduralnych obecnie obowiązującej, a rozważanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, znajdującej poparcie w opracowaniach doń komentatorskich pod redakcją T. Wosia / wyd. LEXIS NEXIS Warszawa 2005/ oraz P. Przybysza / wyd. LEXIS NEXIS Warszawa 2004/.
Niewyczerpanie przez skarżących obligatoryjnie ustawowo wymaganego trybu wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia wywodzonego naruszenia prawa, przed wystąpieniem ze skargą na drogę postępowania sądowoadministracyjnego na bezczynność tego organu administracji, w swych proceduralnych następstwach wyczerpuje blankietowo sformułowaną hipotezę art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc podstawę do odrzucenia skargi na mocy dyspozycji tegoż art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej ustawy, co rozstrzygające.
Reasumując, powoływanie się przez skarżących na etapie postępowania sądowoadministracyjnego na status następców prawnych, z racji dziedziczenia, współuprawnionego do działki o numerze ewidencyjnym 84 ich ojca, pozostaje okolicznością bez prawnie rozstrzygającego znaczenia, skoro nie eliminuje wskazanych, istniejących niezależnie, przesłanek dla stwierdzenia niedopuszczalności ich skargi, tyczących się zarówno samej A.W., jak też jej dzieci, o przesądzającym znaczeniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.