II SAB/Lu 30/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2007-05-15
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie wodnoprawnebezczynność organuwznowienie postępowaniaśrodki zaskarżenianiedopuszczalność skargiPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymibudownictwo wodne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na bezczynność Starosty w sprawie pozwolenia wodnoprawnego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Skarżący złożył skargę na bezczynność Starosty w sprawie pozwolenia wodnoprawnego, mimo że wcześniej złożył zażalenie na odmowę wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, powołując się na art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, w tym z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Sprawa dotyczyła skargi D. K. na bezczynność Starosty w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wygaszenia pozwolenia wodnoprawnego. Starosta poinformował, że postępowanie w sprawie wznowienia zostało już zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą wznowienia, co oznaczało "powagę rzeczy osądzonej". Mimo to, skarżący złożył zażalenie na odmowę wznowienia do SKO oraz skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Wskazano, że złożenie skargi do sądu administracyjnego po wniesieniu zażalenia, ale przed jego rozpoznaniem, również stanowi naruszenie art. 52 § 1 ustawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w toku instancji administracyjnej.

Uzasadnienie

Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając ją za niedopuszczalną z powodu naruszenia art. 52 § 1 tej ustawy, czyli wniesienia skargi pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia. W sytuacji, gdy skarżący złożył zażalenie do organu wyższego stopnia, a w tym samym dniu skargę do sądu administracyjnego, nie można uznać, że środki zaskarżenia zostały wyczerpane.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

PPSA art. 58 § 1 pkt. 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

PPSA art. 52 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga nie może być wniesiona z naruszeniem przepisu, gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.

Pomocnicze

k.p.a. art. 37 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

PPSA art. 35

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 36

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Godne uwagi sformułowania

powaga rzeczy osądzonej brak wyczerpania środków zaskarżenia współistnienie skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ

Skład orzekający

Grażyna Pawlos-Janusz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w kontekście niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarżący złożył skargę do sądu i zażalenie do organu administracji jednocześnie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.

Niewłaściwy moment na skargę: Sąd odrzuca wniosek z powodu błędu proceduralnego.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Lu 30/07 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2007-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 52 par. 1 i art. 58 par.1 pkt.6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Lublin, dnia 15 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Starosty w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego w zakresie budownictwa wodnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż D. K. w dniu 23 lutego 2007 r. złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończone decyzją ostateczną Starosty
z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] wygaszającą pozwolenie wodnoprawne, udzielone D.K. decyzją Wojewody z dnia
[...] maja 1997 r. Nr [...]. Z akt sprawy wynika również, że pismem
z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Starosta poinformował wnioskodawcę, że w sprawie wznowienia postępowania zakończonego powołaną wyżej decyzją Starosty z dnia [...] czerwca 2003 r., toczyło się już postępowanie administracyjne, które zostało zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]lutego 2007r.
Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...]
z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania. Starosta stwierdził, iż wobec tego w sprawie zachodzi "powaga rzeczy osądzonej", co oznacza, że niniejsza sprawa nie może być ponownie rozstrzygnięta decyzją administracyjną.
Z akt administracyjnych wynika także, iż D. K. w dniu 30 marca 2007 r. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na odmowę wznowienia postępowania zawartą we wskazanym wyżej piśmie Starosty
z dnia [...]marca 2007 r.
W dniu 30 marca 2007 r. skarżący wniósł również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność w sprawie [...] prowadzonej przez Starostwo Powiatowe (k. 6 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ustawa"), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 ustawy, to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym
w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W ocenie Sądu nie można uznać, że D. K. przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał przysługujący środek zaskarżenia w postaci zażalenia na podstawie powołanego art. 37 § 1 k.p.a., skoro w tym samym dniu skarżący złożył skargę na bezczynność organu pierwszej instancji do Sądu oraz zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Brak wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ustawy) ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (postanowienie WSA w Warszawie z dnia
9 marca 2004 r., I SA 2813/03, niepubl.; A. Kabat, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński,
A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, s. 136).
Skarga podlega zatem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak
w sentencji.