II SAB/LU 29/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący D.M.G. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Burmistrz wyjaśnił, że wniosek wymaga uzupełnienia i wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący podniósł, że urząd nie udostępnił informacji niezwłocznie. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, argumentując jej przedwczesność. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną formalnie, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skarżący D.M.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosek skarżącego dotyczył kompetencji i kwalifikacji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. Burmistrz Miasta wyjaśnił, że udostępnienie informacji wymaga przetworzenia danych i uzasadnienia szczególnie istotnego interesu publicznego przez wnioskodawcę, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Skarżący zarzucił urzędowi nieudostępnienie informacji niezwłocznie. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na jej przedwczesność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił odrzucić skargę. Sąd uzasadnił, że skarga jest niedopuszczalna ze względów formalnych, ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, którym w stosunku do organów samorządowych jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący nie skorzystał z tego środka, dlatego jego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tego środka skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu w przypadku, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zażalenie służy zwalczaniu bezczynności organu administracji publicznej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zażalenie jest jednym ze środków zaskarżenia.
k.p.a. art. 17 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego.
u.d.i.p. art. 3 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji, w tym przetworzonej, w zakresie istotnym dla interesu publicznego.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. art. 24 § 1 pkt 2
Wnioskodawca powinien wskazać cel zbierania danych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga jest niedopuszczalna ze względów formalnych, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Godne uwagi sformułowania
Skarga jest niedopuszczalna ze względów formalnych. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) – skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skład orzekający
Ewa Ibrom
przewodniczący
Krystyna Sidor
członek
Jerzy Drwal
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia skargi do WSA, w szczególności konieczność wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie skorzystał z przysługującego mu zażalenia do organu wyższego stopnia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 29/06 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2006-09-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Ewa Ibrom /przewodniczący/ Jerzy Drwal /sprawozdawca/ Krystyna Sidor Symbol z opisem 648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Burmistrz Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej B W na rozprawie sprawy ze skargi D. M. G. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W nawiązaniu do wniosku D. M. G. z dnia 16 maja 2006 r. w sprawie udzielenia mu informacji w zakresie kompetencji i kwalifikacji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , Burmistrz wyjaśnił, powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji, w tym przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pozytywne rozpatrzenie wniosku wymaga uprzedniego przetworzenia danych. Ponadto wnioskodawca powinien uzupełnić go, poprzez wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego udzielenie informacji. Poza tym, stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) niezbędnym jest wskazanie przez zainteresowanego, celu zbierania danych. W złożonej w dniu 6 czerwca 2006 r. skardze D. M. G. podnosi, że Urząd Miejski nie udostępnił mu niezwłocznie żądanej informacji. Takiej nie zawierało pismo Urzędu z dnia 30 maja 2006 r., które otrzymał w odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wnosi o jej oddalenie. Argumentuje przy tym, że skarga jest przedwczesna bowiem postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna ze względów formalnych. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do takich środków zalicza się zażalenie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W świetle przepisu art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie służy zwalczaniu bezczynności organu administracji publicznej. W myśl powołanego przepisu wnosi się je do organu wyższego stopnia. W stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, organami wyższego stopnia są samorządowe kolegia odwoławcze (art. 17 pkt 1 kpa). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie skorzystał z przysługującego mu zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI