II SAB/Lu 26/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie świadczenia z pomocy społecznej, uznając, że organ wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, co wyklucza bezczynność.
Skarżący M. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej. Organ administracji argumentował, że skarżący nie współpracował, nie uzupełnił wymaganych dokumentów i odmówił podjęcia pracy. W konsekwencji wydano decyzję odmawiającą przyznania świadczenia. Sąd uznał, że wydanie decyzji, nawet jeśli skarżący kwestionuje jej doręczenie, wyklucza stan bezczynności organu.
Skarżący M. W. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej, twierdząc, że jego wniosek z dnia 5 października 2006 r. nie został rozpoznany. Organ administracji, reprezentowany przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów, takich jak karta aktywności zawodowej, oraz odmówił podjęcia zaproponowanej pracy, co skutkowało skreśleniem go z rejestru bezrobotnych. W związku z tym, organ wydał decyzję z dnia [...] odmawiającą przyznania świadczenia na bytowanie. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na bezczynność, stwierdził, że wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji, nawet jeśli skarżący kwestionuje jej prawidłowe doręczenie, wyklucza stan bezczynności. Sąd, związany granicami skargi, badał jedynie, czy wniosek został rozstrzygnięty w wymaganej formie. Ponieważ decyzja została wydana, sąd uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność i oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji wyklucza stan bezczynności, nawet jeśli skarżący kwestionuje jej doręczenie lub prawidłowość. Sąd bada jedynie, czy wniosek został rozstrzygnięty w wymaganej formie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro organ wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, to nie można mówić o bezczynności. Bezczynność polega na braku rozstrzygnięcia sprawy w terminie. Wydanie decyzji, nawet wadliwej lub nieprawidłowo doręczonej, oznacza, że organ podjął działanie w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.p.s. art. 110 § ust. 7
Ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji wyklucza stan bezczynności, nawet jeśli skarżący kwestionuje jej doręczenie lub prawidłowość. Sąd jest związany granicami skargi i bada jedynie, czy wniosek został rozstrzygnięty w wymaganej formie.
Odrzucone argumenty
Organ pozostawał w bezczynności, ponieważ nie rozpoznał wniosku skarżącego z dnia 5 października 2006 r.
Godne uwagi sformułowania
Bez względu jednak na to, czy decyzja z dnia [...] została skarżącemu doręczona czy nie, nie ma podstaw do przyjęcia, że organ I instancji pozostawał w bezczynności, ponieważ skarga dotyczyła wyłącznie nierozpoznania wniosku z dnia 5 października 2006r., dlatego Sąd będąc związany granicami skargi, badał tylko to czy wniosek został przez organ rozstrzygnięty w wymaganej formie. uwzględnienie skargi prowadziłoby natomiast do wydania drugiej decyzji w tej samej sprawie, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa.
Skład orzekający
Maciej Kierek
przewodniczący
Joanna Cylc-Malec
członek
Krystyna Sidor
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja pojęcia bezczynności organu administracji publicznej w kontekście wydania decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o świadczenie z pomocy społecznej i procedury sądowoadministracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z bezczynnością organu, która została rozstrzygnięta w oparciu o ugruntowane orzecznictwo. Brak nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 26/07 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2008-02-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-03-26 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Joanna Cylc-Malec Krystyna Sidor /sprawozdawca/ Maciej Kierek /przewodniczący/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Pomoc społeczna Sygn. powiązane I OZ 899/07 - Postanowienie NSA z 2007-11-30 I OZ 900/07 - Postanowienie NSA z 2007-11-30 Skarżony organ Wójt Gminy Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 149, 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej oddala skargę. Uzasadnienie M. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 5 października 2006r. o świadczenia "na bytowanie". W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działający w imieniu Wójta Gminy wniósł o oddalenie skargi, jako nieuzasadnionej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 5 października 2006r. M. W. w trakcie wywiadu środowiskowego złożył wniosek o świadczenie na bytowanie. Pracownik socjalny zobowiązał więc wnioskodawcę do przedłożenia zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w L. potwierdzającego jego status bezrobotnego oraz kartę aktywności zawodowej. W wykonaniu zobowiązania M. W. w dniu 25 października 2006r. złożył w Ośrodku pismo z nieuzupełnioną kartą aktywności zawodowej. W związku z powyższym organ pismem z dnia 31 października 2006r. sam zwrócił się do PUP w L. o nadesłanie informacji dotyczących historii bezrobotnego M. W. Jednocześnie pismem z dnia 2 listopada 2006r. (doręczonym M. W. w dniu 6 listopada 2006r.) organ poinformował wnioskodawcę, że przedłuża termin załatwienia wniosku do dnia 20 listopada 2006r. W dniu 15 listopada 2006r. do Ośrodka wpłynęło pismo PUP w L., iż w dniu 24 października 2006r. M. W. otrzymał skierowanie do pracy w firmie I. C. Sp. z o.o. na stanowisku pracownika fizycznego, jednak nie rozliczył się ze skierowania w wyznaczonym terminie, dlatego został skreślony z rejestru bezrobotnych. PUP wyjaśnił jednocześnie, że każdy bezrobotny ma obowiązek przedłożyć swoją kartę aktywności pośrednikowi pracy, który dokonuje w niej wpis o ofertach pracy. Brak takiego wpisu w karcie oznacza, że bezrobotny nie przedłożył jej pośrednikowi. Mając na uwadze wyjaśnienia PUP Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznając wniosek M. W. z dnia 5 października 2006r. o świadczenie "na bytowanie" wydał decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania takiego świadczenia z uwagi na brak współpracy wnioskodawcy z Ośrodkiem, nieuzasadnioną odmową podjęcia pracy i brakiem zaangażowania w dążeniu do poprawy sytuacji materialnej. Decyzja ta została doręczona ojcu wnioskodawcy – Z. W. w dniu 22 listopada 2006r. Organ wyjaśnił ponadto, że w międzyczasie tj. w dniu 16 listopada 2006r. M. W. złożył bezpośrednio w SKO zażalenie na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2006r. Kolegium uznało zażalenie za nieuzasadnione z uwagi na wydanie decyzji przez Ośrodek. Na posiedzeniu sądowym w dniu 5 lutego 2007r. wpłynęło pismo skarżącego, w którym zarzucił on, że decyzja z dnia [...] nie została mu doręczona, a w aktach nie ma dowodu doręczenia, ponieważ organ załączył jedynie kopię tylniej strony potwierdzenia odbioru z datą 22 listopada 2006r., z której nie wynika, jaka decyzja rzeczywiście została doręczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz.1269) Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87) W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarżący zarzuca, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie rozpoznał jego wniosku z dnia 5 października 2006r. o świadczenie "na bytowanie". Tymczasem w aktach sprawy znajduje się decyzja tegoż organu z dnia [...], którą organ odmówił skarżącemu przyznania świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku celowego na bytowanie, wskazując w uzasadnieniu, iż przedmiotem tejże decyzji jest wniosek z dnia 5 października 2006r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 22 listopada 2006r., na co wskazuje znajdujące się w aktach administracyjnych potwierdzenie odbioru. Bez względu jednak na to, czy decyzja z dnia [...] została skarżącemu doręczona czy nie, nie ma podstaw do przyjęcia, że organ I instancji pozostawał w bezczynności, ponieważ skarga dotyczyła wyłącznie nierozpoznania wniosku z dnia 5 października 2006r., dlatego Sąd będąc związany granicami skargi, badał tylko to czy wniosek został przez organ rozstrzygnięty w wymaganej formie. Skoro bezspornym jest, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy (art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, Dz. U. z 2004r., Nr 64, poz.593 ze zm.) wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, o które M. W. wnosił w dniu 5 października 2006r., to nie ma podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; uwzględnienie skargi prowadziłoby natomiast do wydania drugiej decyzji w tej samej sprawie, co stanowi rażące naruszenie przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art.151 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI