II SAB/LU 45/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-12-03
NSAAdministracyjneNiskawsa
pomoc społecznazasiłek celowybezczynność organupostępowanie administracyjneprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiumorzenie postępowaniaskarga

WSA w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ sprawa stała się bezprzedmiotowa po uwzględnieniu zażalenia przez SKO.

Skarżąca T.W. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie zasiłku celowego. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że przyznał zasiłek i udzielił informacji. WSA uznał, że organ błędnie potraktował skargę jako żądanie informacji zamiast rozpatrzyć ją zgodnie z art. 235 k.p.a. Jednakże, postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło zażalenie skarżącej na bezczynność i wyznaczyło termin na załatwienie sprawy.

Skarżąca T.W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 235 k.p.a. poprzez brak wydania orzeczenia. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że przyznał skarżącej zasiłek w kwocie 150 zł i udzielił pisemnej informacji, a treść skargi nie wskazywała na bezczynność. Sąd uznał, że organ błędnie potraktował skargę, udzielając informacji zamiast rozpatrzyć ją zgodnie z art. 235 k.p.a. Jednakże, sąd stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. uznało za uzasadnione zażalenie skarżącej na bezczynność organu i wyznaczyło miesięczny termin na załatwienie sprawy. W związku z tym, WSA umorzył postępowanie na podstawie art. 161 §1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postępowanie powinno zostać umorzone, jeśli sprawa stała się bezprzedmiotowa.

Uzasadnienie

Postępowanie sądowe w sprawie bezczynności organu staje się bezprzedmiotowe, gdy organ administracji publicznej, na skutek uwzględnienia zażalenia strony przez instancję odwoławczą, podejmie działania zmierzające do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (2)

Główne

PPSA art. 161 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

pkt 3 - umorzenie postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

k.p.a. art. 235

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy sposobu rozpatrywania skarg w sprawach, w których wydano decyzję ostateczną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z postanowieniem SKO uwzględniającym zażalenie na bezczynność organu.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, że przyznanie zasiłku i udzielenie informacji było wystarczające, a skarga nie wykazywała bezczynności.

Godne uwagi sformułowania

Skarga ta w sposób wyjątkowo lakoniczny wskazuje na następujące okoliczności Błędne było zatem udzielenie przez Kierownika Ośrodka informacji o zasadności przyznania zasiłku zamiast rozpatrzenia skargi zgodnie z przepisem art. 235 k.p.a. Postępowanie w sprawie niniejszej stało się zatem bezprzedmiotowe.

Skład orzekający

Grażyna Pawlos-Janusz

przewodniczący

Ewa Ibrom

sprawozdawca

Bogusław Wiśniewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku jego bezprzedmiotowości w toku postępowania sądowego, a także prawidłowe stosowanie art. 235 k.p.a."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie zażalenie na bezczynność zostało uwzględnione przez organ wyższej instancji przed rozstrzygnięciem przez sąd administracyjny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, co nie jest szczególnie interesujące dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Lu 45/04 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Ewa Ibrom /sprawozdawca/
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
II SAB/Lu 45/04
U Z A S A D N I E N I E
W dniu 21 września 2004 r. T. W. wniosła za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność organu pierwszej instancji – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej .
Skarga ta w sposób wyjątkowo lakoniczny wskazuje na następujące okoliczności: w dniu 18 sierpnia 2004 r. złożona została w Ośrodku Pomocy Społecznej skarga, w dniu 13 września 2004 r. nadane zostało zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przedmiot sprawy to zasiłek celowy na potrzeby takie jak żywność, energia elektryczna, kuchenka elektryczna. Naruszeniem prawa jest według skarżącej brak orzeczenia zgodnego z art.235 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w dniu 29 lipca 2004 r. skarżącej przyznany został zasiłek celowy w kwocie 150 zł, natomiast w dniu 18 sierpnia 2004 r. skarżąca złożyła pismo nazwane "skargą", z treści którego nie wynikało, że jest to żądanie wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub jej uchylenia. W tej sytuacji Kierownik Ośrodka udzielił skarżącej pisemnej informacji o zasadności przyznania zasiłku celowego w kwocie 150 zł. Zdaniem Kierownika Ośrodka z treści złożonej do Sądu skargi nie wynika, na czym miałaby polegać bezczynność Ośrodka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 235 kodeksu postępowania administracyjnego skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. Błędne było zatem udzielenie przez Kierownika Ośrodka informacji o zasadności przyznania zasiłku zamiast rozpatrzenia skargi zgodnie z przepisem art. 235 k.p.a.
Jak wynika jednak z kopii pism, dołączonych do akt sprawy niniejszej w dniu 29 listopada 2004 r. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze , postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. uznało za uzasadnione zażalenie T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , polegającą na nierozpatrzeniu w trybie art. 235 k.p.a. skargi T. W., złożonej dnia 18 sierpnia 2004 r. i wyznaczyło termin jednego miesiąca od dnia doręczenia postanowienia na załatwienie sprawy przez organ pomocy społecznej. Skarżąca podała, że postanowienie to zostało jej doręczone w dniu 24 listopada 2004 r. (k.9).
Postępowanie w sprawie niniejszej stało się zatem bezprzedmiotowe. Skoro zażalenie skarżącej zostało uwzględnione i nie minął jeszcze termin do załatwienia sprawy przez Ośrodek Pomocy Społecznej wyznaczony przez Kolegium, zbędne jest rozstrzyganie o bezczynności organu i ewentualne zobowiązywanie tego organu do podjęcia czynności mających na celu rozpatrzenie skargi z dnia 18 sierpnia 2004 r. w trybie art. 235 k.p.a.
Od decyzji wydanej po rozpatrzeniu skargi przysługiwać będą skarżącej dalsze środki zaskarżenia, w tym także skarga na bezczynność organu, jeśli nie podejmie on działań, do których był zobowiązany.
Z tych względów i na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI