II SAB/Lu 2/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność organu pomocy społecznej, uznając, że organ nie pozostawał bezczynny, lecz wydał decyzję merytoryczną.
Skarga została wniesiona na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie niezałatwienia wniosku o zmianę decyzji przyznającej zasiłek celowy. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że organ nie pozostawał bezczynny, ponieważ wydał decyzję odmawiającą zmiany zasiłku, a następnie została ona utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Decyzja ta zakończyła postępowanie administracyjne.
Skarżąca T. W. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, zarzucając mu niezałatwienie wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 r. o zmianę decyzji przyznającej zasiłek celowy. Sąd administracyjny, analizując akta sprawy, ustalił, że organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. przyznającą zasiłek celowy, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmówił zmiany tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2004 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że wydanie tych decyzji oznacza, iż organ nie pozostawał bezczynny, a postępowanie administracyjne zostało zakończone. W związku z tym, skarga na bezczynność została uznana za pozbawioną uzasadnionych podstaw i oddalona na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję merytoryczną, która zakończyła postępowanie administracyjne, nawet jeśli skarżący nie jest z niej zadowolony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wydanie decyzji odmawiającej zmiany zasiłku celowego i utrzymanie jej w mocy przez SKO oznacza, że organ nie pozostawał bezczynny, a postępowanie zostało zakończone. Skarga na bezczynność była zatem bezzasadna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 149
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny może zobowiązać organ do wydania aktu lub dokonania czynności w określonym terminie, lub stwierdzenia uprawnienia/obowiązku.
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala ją.
Pomocnicze
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy administracyjne zobowiązane są do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki; sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinny być załatwiane w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowane w ciągu dwóch miesięcy.
k.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
Jeśli termin załatwienia sprawy nie może być dotrzymany, organ musi zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i nowy termin.
k.p.a. art. 155
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dotyczy zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ wydał decyzję merytoryczną odmawiającą zmiany zasiłku celowego, która została utrzymana w mocy przez SKO, co oznacza brak bezczynności.
Odrzucone argumenty
Zarzut bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie niezałatwienia wniosku o zmianę decyzji przyznającej zasiłek celowy.
Godne uwagi sformułowania
Organy administracyjne zobowiązane są do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Istotą skargi na bezczynność organu administracji jest brak rozstrzygnięcia sprawy przez ten organ. W rozpatrywanej sprawie – w ocenie Sądu – nie zachodzą okoliczności pozwalające na stwierdzenie, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej pozostał bezczynnym i nie rozstrzygnął sprawy w określonym przepisami kpa terminie.
Skład orzekający
Grażyna Pawlos-Janusz
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Ibrom
członek
Bogusław Wiśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie braku bezczynności organu w sytuacji wydania decyzji merytorycznej, nawet jeśli nie jest ona zgodna z oczekiwaniami strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o zmianę decyzji i kolejnymi rozstrzygnięciami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury administracyjnej i rozstrzygnięcia o bezczynności organu, co nie jest szczególnie interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
pomoc społeczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 2/05 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-02-15 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-01-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Bogusław Wiśniewski Ewa Ibrom Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Pomoc społeczna Skarżony organ Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 35, art. 36 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 149, art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Grażyna Pawlos-Janusz ( spr.), Sędziowie Sędzia WSA - Ewa Ibrom, Asesor WSA - Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego. oddala skargę. Uzasadnienie T. W. w dniu 1 grudnia 2004 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na niezałatwieniu jej wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 r. o zmianę decyzji z dnia 8 kwietnia 2004 r. przyznającej zasiłek celowy w kwocie 100 zł. Do skargi dołączyła swoje "wezwanie GOPS do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 20 października 2004 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zobowiązany przez Sąd zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wyjaśnił, że dokumenty związane ze sprawą przesłane zostały Sądowi w dniu 3 września 2004 r. do akt sprawy II SAB/Lu 37/04. Organ dołączył do odpowiedzi na skargę kserokopie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2004 r. Nr SKO.[...] i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt II SAB/Lu 37/04. W odpowiedzi na skargę, organ nie sprecyzował swojego stanowiska w sprawie wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 35 kpa organy administracyjne zobowiązane są do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – w ciągu dwóch miesięcy. Jeżeli termin określony w tym przepisie dla załatwienia sprawy nie może być dotrzymany, organ ma obowiązek zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). Istotą skargi na bezczynność organu administracji jest brak rozstrzygnięcia sprawy przez ten organ i żądanie, by Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie – w ocenie Sądu – nie zachodzą okoliczności pozwalające na stwierdzenie, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej pozostał bezczynnym i nie rozstrzygnął sprawy w określonym przepisami kpa terminie. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca, będąca od kilku lat podopieczną Ośrodka Pomocy Społecznej, w dniu 28 marca 2004 r. złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku celowego na zaspokojenie bieżących potrzeb bytowych i żywność świąteczną. Uwzględniając ten wniosek Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] przyznał T.W. zasiłek celowy w kwocie 100 zł, który to zasiłek wraz z zasiłkiem okresowym został T. W. wypłacony w dniu wydania decyzji. W dniu 19 kwietnia 2004 r. T. W. złożyła do organu I instancji wniosek o zmianę decyzji, a organ pierwszej instancji wniosek ten potraktował jako złożone w ustawowym terminie odwołanie od decyzji. Uwzględniając zażalenie skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. Nr SKO.[...] zobowiązało organ I instancji do załatwienia w terminie 1 miesiąca wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 r. o zmianę decyzji w trybie art. 155 kpa. Przed upływem zakreślonego tym postanowieniem terminu skarżąca w dniu 5 sierpnia 2004 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , dołączając decyzję tego organu z dnia [...]sierpnia 2004 r., Nr [...] odmawiającą zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. Skarga ta była przedmiotem rozpoznania w sprawie II SAB/Lu 37/04, w której Sąd w dniu 27 października 2004 r. skargę oddalił. Żadna ze stron nie zażądała sporządzenia uzasadnienia tego wyroku, który uprawomocnił się w dniu 27 listopada 2004 r. Po wydaniu wyroku w sprawie II SAB/Lu 37/04 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2004 r. Nr SKO.[...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmawiającą zmiany decyzji własnej z dnia [...]kwietnia 2004 r. przyznającej T. W. zasiłek celowy w kwocie stu złotych. Decyzja ta, doręczona skarżącej, zawierała informację, iż jest ostateczna oraz pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego kończyła w administracyjnym toku instancji sprawę wszczętą wnioskiem skarżącej z dnia 28 marca 2004 r. o przyznanie zasiłku celowego. Skarżącej przysługiwało prawo do kwestionowania tej decyzji już tylko w postaci skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Z uwagi na powyższe Kierownik Ośrodka Pomocy społecznej po wydaniu tejże decyzji nie był uprawniony ani zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek działań prawnych w przedmiotowej sprawie dopóki decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym. Tym samym organ ten, wbrew zarzutom skarżącej nie pozostawał bezczynnym. Mając to na względzie należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI