II SAB/Lu 13/25

II SAB/Lu 13/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Ostrowska /sprawozdawca/
Jacek Czaja
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149 par 1 pkt 1, art.149 par 1a, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 16 ust.1, art. 5 ust.1,2, art. 13 ust.1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.b, art. 6 ust. 1 pkt 1 lit.a, art. 14 ust.2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 marca 2025 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta Lublin do załatwienia wniosku [...] z dnia 13 grudnia 2024 r. w zakresie obejmującym udzielenie odpowiedzi na pytanie o kalendarz spotkań Prezydenta Miasta Lublin za ostatni kwartał, tj. informacji o tym, z kim, kiedy i w jakim celu się spotykał – w terminie czternastu dni od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Prezydenta Miasta Lublin na rzecz [...] kwotę [...](sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2024 r. wpłynął do Urzędu Miasta Lublin, za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek F. o udostępnienie przez Prezydenta Miasta Lublin informacji publicznej w zakresie:
1) kalendarza spotkań Prezydenta Lublina za ostatni kwartał, tj. informacji o tym z kim, kiedy i w jakim celu się spotykał?
2) informacji, w jaki sposób jest prowadzony wymieniony kalendarz spotkań?
Pismem nadanym pocztą elektroniczną w dniu 20 grudnia 2024 r. Prezydent Miasta Lublin wskazał, że informacje dotyczące kalendarza spotkań (w tym m.in. jego treść, sposób jego prowadzenia) były już przedmiotem wniosków F. o udostępnienie informacji publicznej. Organ wyjaśnił, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.). Wskazał, że kalendarz jego spotkań prowadzą pracownicy zatrudnieni w referacie ds. obsługi sekretariatów w Kancelarii Prezydenta, natomiast nie została przyjęta jednolita forma prowadzenia wskazanego kalendarza. W ramach organizacji jaką jest Urząd, kalendarz spotkań Prezydenta traktowany jest jako materiał wewnętrzny, roboczy i niewiążący. Kalendarz jest narzędziem biurowym, pomocniczym, wspomagającym organizację pracy Prezydenta, lecz nieprzesądzającym o kierunkach działania organu, a tym samym nie zawierającym komunikatu o sprawach publicznych. Co również istotne, treść prowadzonego kalendarza nie odzwierciedla działań podejmowanych przez Prezydenta w ramach sprawowanego władztwa publicznego. Z jednej bowiem strony wpisy zamieszczane w kalendarzu dotyczą wydarzeń, które nie zawsze dochodzą do skutku (spotkania są odwoływane lub przekładane na inny termin etc.), z drugiej zaś strony, nie każde spotkanie Prezydenta, które faktycznie ma miejsce, musi zostać odnotowane w kalendarzu.
Prezydent wyjaśnił, że umieszczenie w kalendarzu terminu jakiegoś wydarzenia ma czysto techniczny charakter i nie zaświadcza o stanie faktycznym, tj. o tym, czy się ono odbyło lub odbędzie. Nie odnosi się zatem do sfery faktów, gdyż sposób jego prowadzenia nie daje potwierdzenia zawartych w nim informacji. Ponadto kalendarz nie jest także dokumentem urzędowym, nie stanowi bowiem ani oświadczenia woli, ani oświadczenia wiedzy, nie jest też kierowany do innego podmiotu bądź składany do akt sprawy.
Skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w zakresie wniosku z 13 grudnia 2024 r. wniosła F., żądając zobowiązania podmiotu do udostępnienia informacji publicznej, zasądzenia zwrotu kosztów postępowania oraz rozpoznania sprawy na rozprawie.
Skarżąca wskazała, że w dniu 21 marca 2024 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka ogłosił wyrok w sprawie ze skargi Sieci Obywatelskiej Watchdog Polska przeciwko Polsce. Chodzi o dostęp do kalendarza spotkań Prezes Trybunału Konstytucyjnego Julii Przyłębskiej i Mariusza Muszyńskiego (skarga nr 10103/20). Zdaniem ETPCz przedmiotowe kalendarze mogą podlegać udostępnieniu, a stanowisko to zostało już przyjęte przez polskie sądownictwo (prawomocny wyrok wydany w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 170/24).
F. wskazała, że jest organizacją strażniczą, a jednocześnie jest wydawcą gazety J., uznanej za Portal Lokalny roku 2024. Treści pozyskiwane przez F. w trybie dostępu do informacji publicznej są często wykorzystywane w publikacjach prasowych J. Kalendarz spotkań jest szczególnie istotny dla debaty publicznej. Może także stanowić istotny wkład w przygotowanie materiałów prasowych. Choćby z afery Z. dowiadujemy się, że część spotkań prezydenta umawiana jest "z ulicy". Wskazuje to, jak ważne mogą być to spotkania i że mogą mieć znaczący wpływ na sprawy miasta, jak i sprzyjać korupcji. Łatwość umawiania się na spotkania wybranych stoi w opozycji do prób umówienia się z Prezydentem przez zwykłych mieszkańców, czy w trakcie przyjęć przewidzianych w ramach Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też poza nim. Ujawnienie kalendarza spotkań zapewnia przejrzystość w odniesieniu do prowadzenia spraw publicznych i kwestii będących przedmiotem zainteresowania społeczeństwa jako całości. Wnioskowane informacje są gotowe i dostępne, choć zgromadzone w kilku miejscach i mogą być niepełne czy nieaktualne. Powyższe nie powinno stanowić jednak przesłanki ich nieudostępnienia, a raczej powinno być przesłanką dla organu dla prowadzenia lepszej organizacji takiego kalendarza. Według skarżącej istotną informacją są także informacje o spotkaniach, które nie doszły do skutku, ponieważ dokumentują sam fakt podjęcia decyzji o udziale w danym spotkaniu. Skarżąca odniosła, że nie ma przy tym znaczenia, czy kalendarz odnosi się do sfery zrealizowanych faktów, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zapewnia także dostęp do sfery planów, choćby zamierzeń działań władzy ustawodawczej – o trybie działania czy kolejności załatwiania spraw administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Lublin wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że odnośnie do pytania drugiego udzielił wyjaśnień, w jaki sposób jest prowadzony kalendarz spotkań. Odnośnie zaś do pytania pierwszego Prezydent wyjaśnił, że w Urzędzie Miasta Lublin jest prowadzony kalendarz jego spotkań, lecz wymieniony kalendarz to narzędzie służące do bieżącej i dynamicznej organizacji spotkań organu. Wymienione narządzie to w istocie zespół różnych narzędzi służących do zapisywania, przetwarzania, zmiany czy też usuwania danych. W przeważającej większości są to narzędzia teleinformatyczne, takie jak: programy informatyczne pozwalające organizować dane m.in. w arkuszach, czy tabelach, poczta e-mail, czy telefon.
W celu organizowania spotkań organu wykorzystywane są wszystkie wymienione narzędzia, przez co należy rozumieć, że w zależności od potrzeb w zakresie organizacji pracy dane dotyczące spotkań są przetwarzane (zapisywane, zmieniane, zastępowane itp.) we wszystkich tych narzędziach. Taki sposób planowania i organizacji spotkań organu jest podyktowany szerokim zakresem nałożonych na organ przez ustawy zadań, jak również znaczną dynamiką ich realizacji. Ponadto, ze względu na nieprzewidywalność sytuacji zdarza się, że spotkania są odwoływane, przekładane na inny termin lub po prostu wydłużają się w czasie. Często zdarza się też, że oszacowanie, ile czasu zajmie dana czynność lub spotkanie, jest niezwykle trudne z uwagi na zawiłość czy charakter sprawy. Powyższe powoduje, iż "kalendarz spotkań" jako narzędzie musi odpowiadać na potrzeby zmieniających się okoliczności i zapewniać elastyczne organizowanie spotkań w celu ich jak najefektywniejszej realizacji. Wymienione wyżej narzędzia: programy informatyczne, funkcjonalności poczty email czy telefon pozwalają z jednej strony na dynamiczne zapisywanie i wymianę danych dotyczących spotkań, a z drugiej strony na szybką zmianę lub anulowanie danych w zależności od zmieniających się okoliczności spowodowanych wystąpieniem konieczności realizacji pilniejszych zadań organu, czy też np. zdarzeń losowych uczestników spotkań. Powyższy sposób funkcjonowania "kalendarza spotkań" jako narzędzia powoduje, że w Urzędzie Miasta Lublin nie jest tworzony dokument, który zawierałby wykaz bądź listę spotkań organu. Taki wykaz lub lista jako zbiór danych dotyczących spotkań organu nie jest utrwalany również w wymienionych narzędziach teleinformatycznych. Dane dotyczące spotkań są przetwarzane w sposób dynamiczny, co oznacza, że ulegają zmianom, nadpisywaniu/zastępowaniu lub usuwaniu. Z tych też przyczyn nie powstaje informacja, która miałaby definitywny charakter. Dane dotyczące spotkań organu w minionych okresach nie są przechowywane ani też archiwizowane. Organ nie posiada zatem utrwalonej informacji o spotkaniach w zakresie żądanym przez skarżącą.
Odnosząc się do kwestii udostępnienia informacji w zakresie wykazu/listy spotkań organu w rozumieniu komunikatu za ostatni kwartał 2024 r. o tym, z kim, kiedy i w jakim celu organ się spotkał, Prezydent wskazał, że żądana informacja nie została utrwalona na żadnym nośniku informacji. Dane w żądanym zakresie nie są bowiem przechowywane ani archiwizowane we wspomnianych narzędziach teleinformatycznych, co oznacza, że nie jest możliwe ich odtworzenie czy przywrócenie przy użyciu tych czy innych narzędzi teleinformatycznych. W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ nie posiada żądanej informacji zarówno w sensie posiadania fizycznego nośnika - informacja nie została utrwalona na żadnym takim nośniku, jak i nie posiada dostępu do żądanych informacji, bowiem dane te nie zostały zachowane i zarchiwizowane w funkcjonujących w Urzędzie Miasta Lublin systemach czy programach teleinformatycznych. Z tych też przyczyn nie było możliwe udostępnienie informacji, która nie została utrwalona i której organ nie posiadał na dzień udzielenia odpowiedzi.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W oparciu o tę normę prawną sprawy ze skarg na bezczynność organu rozpoznawane są na posiedzeniu niejawnym, stąd wniosek skarżącej o rozpoznanie sprawy na rozprawie jest bezskuteczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest częściowo zasadna. Organ dopuścił się bowiem bezczynności w zakresie udostępnienia informacji żądanej w punkcie pierwszym wniosku skarżącej z 13 grudnia 2024 r.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Udzielenie informacji publicznej w formie wystosowanego do wnioskodawcy pisma zawierającego żądaną informację albo wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej nie wyczerpują zatem katalogu dostępnych organowi dopuszczalnych sposobów załatwienia wniosku złożonego z powołaniem się na przepisy u.d.i.p. Organ ten może bowiem w określonych sytuacjach poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy o nieudostępnieniu informacji publicznej. Taka formuła załatwienia wniosku znajdzie zastosowanie m.in. wówczas, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub gdy organ nie dysponuje żądaną informacją.
Z powyższego wynika, że podjęcie określonych czynności przez organ w postaci udostępnienia informacji, wydania decyzji o odmowie udzielania informacji lub wystosowania pisma informacyjnego zależy od wcześniejszego rozstrzygnięcia przez organ, jakiej informacji żąda wnioskodawca, to jest po pierwsze, czy jest to informacja publiczna, a jeżeli tak, to czy znajduje się w posiadaniu organu oraz jaki posiada charakter - w zakresie tego, czy jest przetworzona lub nieprzetworzona lub czy podlega wynikającym z ustawy wyłączeniem co do jej udostępniania z uwagi na prywatność osoby, tajemnicę przedsiębiorcy, czy ochronę informacji niejawnych.
Sąd nie kwestionuje, że zarówno w przypadku uznania, że informacja nie jest informacją publiczną, jak i w przypadku uznania, że informacja jest informacją publiczną, lecz nie jest ona posiadana przez organ, do strony kierowane jest pismo informacyjne. Uzasadnienie wskazanego pisma, a zatem wskazanie motywów jego wystosowania do strony, jest kluczowa dla oceny wystąpienia bezczynności w sprawie. Wskazuje bowiem na to, czy w okolicznościach danej sprawy organ podjął adekwatne działanie.
Oceniając zarzut bezczynności, Sąd ma zatem rozważyć nie tylko to, czy w terminie 14 dni od otrzymania wniosku została podjęta przez organ "jakaś" czynność, ale czy była to czynność adekwatna do okoliczności sprawy, w tym, czy organ rozważał i prawidłowo przyjął, że żądana informacja jest lub nie jest informacją publiczną.
Wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej obejmuje dwa żądania, pierwsze – o udostępnienie kalendarza spotkań Prezydenta Miasta Lublin za ostatni kwartał 2024 r., tj. informacji o tym, z kim, kiedy i w jakim celu się spotykał i drugie – o udzielenie informacji, w jaki sposób jest prowadzony wymieniony kalendarz spotkań.
W ocenie Sądu Prezydent Miasta Lublin – wskazując w piśmie z 20 grudnia 2024 r., że kalendarz jego spotkań prowadzą pracownicy zatrudnieni w referacie ds. obsługi sekretariatów w Kancelarii Prezydenta i że nie została przyjęta jednolita forma prowadzenia wskazanego kalendarza, udostępnił skarżącej żądaną informację, co czyni w tym zakresie zarzut bezczynności bezzasadnym. Sąd oddalił w związku z tym skargę w części dotyczącej tego zarzutu na podstawie art. 151 p.p.s.a. (punkt III sentencji wyroku).
Inaczej rzecz się ma z odpowiedzią organu na pierwsze z postawionych przez skarżącą pytań, ponieważ organ przyjął, że obejmuje ono wyłącznie żądanie dostępu do kalendarza spotkań w znaczeniu notatnika (dokumentu). Pytanie zostało natomiast sformułowane w sposób, który wskazuje, że chodzi zarówno o kalendarz spotkań Prezydenta w wyżej wskazanym znaczeniu, jak też o kalendarz spotkań w znaczeniu wykazu odbytych spotkań organu ("informacji o tym z kim, kiedy i w jakim celu się spotkał").
W piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek organ wskazał, że kalendarz jest narzędziem biurowym, pomocniczym, wspomagającym organizację pracy Prezydenta, lecz nieprzesądzającym o kierunkach działania organu, a tym samym nie zawierającym komunikatu o sprawach publicznych. Innymi słowy, organ odmówił kalendarzowi spotkań waloru informacji publicznej, co jest zresztą zgodne z dominującą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, według której kalendarz spotkań w rozumieniu "notatnika" nie jest informacją publiczną, gdyż nie stanowi dokumentu urzędowego, służy wyłącznie organizacji pracy i nie wyznacza kierunków działania organu, mając wyłącznie charakter roboczy i techniczny (por. m.in. wyrok WSA w Lublinie z 28 stycznia 2025 r., II SAB/Lu 178/24, wyroki WSA w Warszawie: z 3 lipca 2013 r., II SAB/Wa 187/13; z 12 stycznia 2015 r., II SAB/Wa 564/14). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd organu, według którego kalendarz spotkań organu jako dokument nie jest informacją publiczną.
Natomiast informację dotyczącą spotkań określonej osoby pełniącej funkcje publiczne w orzecznictwie uznano za mającą walor informacji publicznej. Żądanie informacji o spotkaniach dotyczy działań piastuna określonej władzy publicznej, na których omawiane są sprawy publiczne, w tym zamierzenia bądź stanowiska w sprawach publicznych (por. wyrok NSA z 10 maja 2023 r., III OSK 2126/21; wyrok NSA z 15 lipca 2022 r., III OSK 1374/21). Zatem kalendarz spotkań organu w znaczeniu wykazu odbytych spotkań stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu, o ile organ taką informację posiada.
Jednocześnie zauważyć należy, że nie wszystkie odbyte we wskazanym we wniosku okresie spotkania Prezydenta obejmowały zakres jego działań jako piastuna władzy wykonawczej, tj. spotkań, na których omawiane były sprawy publiczne, w tym zamierzenia władzy wykonawczej (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a/ u.d.i.p.), bądź stanowiska w sprawach publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. b/ u.d.i.p.). Nie jest bowiem informacją publiczną informacja o spotkaniach Prezydenta z pracownikami urzędu miasta, osobami wchodzącymi w skład organów doradczych, czy też pracownikami innych samorządowych jednostek organizacyjnych. Informacje te dotyczą bowiem spraw wewnętrznych organu.
Przyjęcie przez organ, że skarżąca żądała kalendarza spotkań w znaczeniu "notatnika" nie uwzględniało całości żądania strony, ponieważ, jak wyżej wskazano, skarżąca domagała się udostępnienia kalendarza spotkań w rozumieniu "notatnika", a także kalendarza spotkań w rozumieniu "wykazu odbytych spotkań". Informacje o takich spotkaniach – z zastrzeżeniem, że dotyczą one tych spotkań, które odbywały się w ramach realizacji zadań publicznych, a więc w związku z ustawową działalnością organu, mają walor informacji publicznej.
Sąd był zatem
zobligowany na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązać organ do załatwienia wniosku skarżącej w zakresie odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym – w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku (pkt I sentencji wyroku). Podkreślić jednak należy, że zobowiązanie do załatwienia wniosku nie jest równoznaczne ze zobowiązaniem do udostępnienia informacji. Organ ma do dyspozycji wszelkie wskazane wyżej sposoby załatwienia wniosku, w zależności od poczynionych ustaleń.
Zważyć przy tym należy, że ustalenie i wyselekcjonowanie liczby, terminów, osób i miejsc spotkań, które związane były z ustawową działalnością organu, wymaga zestawienia danych, zaś kalendarz Prezydenta jako dokument pomocniczy o wewnętrznym charakterze nie stanowi dokumentu urzędowego, na którym można wyłącznie takie ustalenia opierać. Nie ma też żadnej pewności, że taki wykaz jest kompletny. Ponadto uwzględniane w kalendarzu spotkania nie zawsze mają miejsce. Zaplanowane czynności są bowiem przekładane, odwoływane lub zastępowane innymi, co nie zawsze jest aktualizowane w kalendarzu, stąd też nie ma on charakteru wiążącego. Udostępnienie zatem informacji w sposób zgodny z żądaniem F. wymagałoby sięgnięcia do różnych dokumentów źródłowych lub relacji medialnych oraz dokonania ich analizy i selekcji, a więc przygotowania zupełnie nowej informacji, według wskazanych we wniosku kryteriów, co czyni żądaną informację publiczną przetworzoną, a nie prostą. Jej wytworzenie wymaga bowiem przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyroki NSA z dnia: 10 maja 2023 r., III OSK 2126/21; 17 marca 2017 r., I OSK 1504/15; 15 lipca 2022 r., III OSK 1374/21).
Jednocześnie należy podkreślić, że z uwagi na treść wniosku skarżącej rozważeniu podlega jedynie kwestia udostępnienia informacji o spotkaniach, które Prezydent odbył w ostatnim kwartale ubiegłego roku, nie zaś o spotkaniach, które nie doszły do skutku. Wyraźnie wskazuje na to treść żądania, w którym użyto sformułowania "wnoszę o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kalendarza spotkań Prezydenta Lublina za ostatni kwartał, tj. informacji o tym z kim, kiedy i w jakim celu się spotykał?" W świetle treści żądania nie ma zatem znaczenia podnoszona w skardze kwestia istotności informacji o spotkaniach, które nie doszły do skutku oraz kwestia dostępu do sfery planów organu. Niemniej jednak, odnosząc się do stanowiska przedstawionego w tej kwestii w skardze, Sąd jest zdania, że informacja o spotkaniach planowanych albo takich, które nie doszły do skutku, a zostały przewidziane w kalendarzu spotkań organu, nie jest informacją publiczną. Nie dotyczy bowiem sfery faktów, a ponadto została zamieszczona w kalendarzu spotkań, który – jak wyżej wskazano – jest narzędziem biurowym, pomocniczym, wspomagającym organizację pracy Prezydenta, lecz nieprzesądzającym o kierunkach działania organu, a tym samym nie zawierającym komunikatu o sprawach publicznych.
Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Organ w terminie na udzielenie odpowiedzi wystosował do strony pismo informacyjne. Uchybienie organu polegało na błędnej interpretacji przepisów prawa dostępu do informacji publicznej, co nie świadczy o złej woli organu, a raczej o braku dostrzeżenia na tym etapie sprawy przez organ dwuznaczności pojęcia "kalendarz spotkań", również w kontekście rozwijającego się na tym tle orzecznictwa sądowego. Zachowanie organu nie nosi znamion celowego działania mającego uniemożliwić skarżącej uzyskanie wnioskowanej informacji. Argumenty te uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a., przyznając skarżącej od organu zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł, obejmującej uiszczony wpis od skargi (pkt IV sentencji wyroku).
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.