II SAB/Lu 13/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania orzeczenia w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, uznając jego bezczynność.
Skarga T.Z. dotyczyła bezczynności Prezydenta Miasta w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Pomimo złożenia wniosku w grudniu 2003 r. i kolejnych postępowań administracyjnych, organ nie wydał rozstrzygnięcia. Sąd uznał, że zwłoka organu była nieuzasadniona, a powoływanie się na inne, nieukończone postępowania dotyczące podobnych nieruchomości nie usprawiedliwia bezczynności. W konsekwencji, Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania orzeczenia w terminie miesiąca.
Sprawa dotyczyła skargi T.Z. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wnioskodawca domagał się wszczęcia postępowania dotyczącego zwrotu części działki wywłaszczonej w 1975 r. Pomimo upływu czasu i kolejnych postępowań administracyjnych, w tym decyzji Ministra Infrastruktury uchylających wcześniejsze orzeczenia, Prezydent Miasta nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny, analizując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące obowiązku załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, uznał bezczynność organu za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że oczekiwanie na rozstrzygnięcie innego postępowania lub przeprowadzanie kolejnych rozpraw, które nie przynoszą rezultatów, nie może usprawiedliwiać zwłoki. W związku z tym, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku T.Z. w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono również koszty postępowania na rzecz skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność organu w takiej sytuacji nie jest uzasadniona. Każde postępowanie dotyczące zwrotu nieruchomości jest odrębne i nie można jej usprawiedliwiać trwaniem innych postępowań, nawet jeśli dotyczą one nieruchomości położonych na tym samym obszarze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powoływanie się przez organ na nieukończone inne postępowania dotyczące nieruchomości na tym samym obszarze nie stanowi usprawiedliwienia dla bezczynności w konkretnej sprawie zwrotu nieruchomości. Podkreślono, że postępowania te są odrębne i nie pozostają ze sobą w związku, a przeprowadzanie kolejnych rozpraw bez podejmowania dalszych czynności nie jest załatwieniem sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § § 2 pkt.8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 149
k.p.a. art. 149
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
k.p.a. art. 12 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie zwrotu nieruchomości. Nieskuteczne powoływanie się przez organ na inne, nieukończone postępowania jako usprawiedliwienie zwłoki.
Odrzucone argumenty
Prezydent Miasta nie dopuścił się bezczynności, ponieważ wniosek wpłynął w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej części tej samej działki, a rozpoznanie wniosku nastąpi po rozstrzygnięciu tamtej sprawy. Nie można utożsamiać oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu z bezczynnością organu. Nie jest bezczynnością organu sytuacja, gdy nie jest zakończone postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art. 156 § 1 kpa.
Godne uwagi sformułowania
Zbędna zwłoka i opieszałość organów administracji prowadzi do powstania zjawisk w sposób zdecydowany wpływający na negatywną ocenę działalności aparatu państwa i podważających autorytet władzy. Uznając takie działania za zagrożenie dla podstawowych praw obywatelskich ustawodawca przewidział możliwość ingerencji sądu administracyjnego, do którego strona może złożyć skargę na bezczynność organów administracji i tym samym zmusić je do podejmowania odpowiednich działań. Nie można zarzutu bezczynności Prezydenta Miasta przypisać w sytuacji, gdy trwa postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Oczekiwania na rozstrzygnięcie Sądu nie można utożsamiać z bezczynnością organu. Są to zupełnie odrębne postępowania, dotyczące innych nieruchomości i nie pozostające ze sobą w jakimkolwiek związku. Nie jest to załatwienia sprawy o którym mowa w art.35 §1 kpa.
Skład orzekający
Bogusław Wiśniewski
sprawozdawca
Krystyna Sidor
przewodniczący
Wiesława Achrymowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie bezczynności organu w sprawach administracyjnych, zwłaszcza dotyczących zwrotu nieruchomości, oraz kompetencje sądu administracyjnego do zobowiązania organu do działania."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury administracyjnej związanej ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak długo mogą trwać postępowania administracyjne dotyczące zwrotu nieruchomości i jak sąd administracyjny może interweniować w przypadku bezczynności organu. Jest to istotne dla obywateli i prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.
“Bezczynność urzędu w sprawie zwrotu nieruchomości? Sąd administracyjny wyznacza termin!”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Lu 13/04 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-09-10 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-05-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/ Krystyna Sidor /przewodniczący/ Wiesława Achrymowicz Symbol z opisem 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane Hasła tematyczne Wywłaszczanie nieruchomości Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Zobowiązano do podjęcia czynności Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.12 par.1, art.35 par.1, art.36, art.156 par.1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.149 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz Asesor WSA Bogusław, Wiśniewski (spr), Protokolant Referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2004 sprawy ze skargi T. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości I zobowiązuje Prezydenta Miasta do wydania w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku orzeczenia w przedmiocie wniosku T. Z. z dnia 1 grudnia 2003r. o zwrot nieruchomości ; II zasądza na rzecz T. Z. od Prezydenta Miasta kwotę 100 /sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Sygn.akt II SAB / Lu 13 / 04 Uzasadnienie We wniosku złożonym dnia 1 grudnia 2003 r T.Z. domagał się od Prezydenta Miasta wszczęcia postępowania dotyczącego zwrotu nieruchomości określanej jako część działki o nr.171 położonej w L. przy ulicy P. , stanowiącej część dawnej działki o nr.107 wywłaszczonej 26 maja 1975 r. Do wniosku dołączyła się także A.C. i jej córka P.Z. jako spadkobiercy po zmarłym M.Z. 30 stycznia 2004 r wnioskodawca został zawiadomiony przez Prezydenta Miasta o rozprawie administracyjnej , która miała dotyczyć przedmiotowej nieruchomości. Wobec bezczynności organu jaka miała miejsce po rozprawie skarżący 8 marca 2004 r złożył zażalenie do Wojewody . W piśmie z dnia 26 kwietnia 2004 r Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] maja 1998 r Wojewoda orzekł o zwrocie na rzecz T.Z. w ¾ części i M.Z. w ¼ części nieruchomości położonej w L. przy ulicy P. obręb 39 W.P., arkusz mapy 4 , działka 107/ 6 o powierzchni 9993 m2 , odmówił natomiast zwrotu działek oznaczonych numerami 172 / 1 i 171/ 1 .W tej części Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2004 r znak [...] po rozpoznaniu wniosków T. i M. Z. stwierdził nieważność powołanej decyzji Wojewody. Prezydent Miasta wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy. W celu rozpoznania wniosku wyznaczono ponownie rozprawę administracyjną w dniu 7 maja 2004 r nie podejmując jednak żadnych dalszych czynności. Decyzją z dnia [...] maja 2004 r znak: [...] Minister Infrastruktury uchylił własną decyzję z [...] lutego 2004 r i stwierdził nieważność decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast znak [...] z dnia [...]grudnia 1998 r oraz utrzymanej przez nią w mocy wzmiankowanej decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1998 r w części dotyczącej odmowy zwrotu działek o nr.[...]. Z wniosku T.Z. Prezydent Miasta prowadzi także postępowanie o zwrot nieruchomości położonej w L. przy ulicy A.K. i ul. P. oznaczonych jako działki nr.148/2 i 111/3. Decyzją z dnia [...] października 2003 r znak [...] Prezydent Miasta umorzył postępowanie w tej sprawie. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r znak: [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z dnia 27 lutego 2004 r Prezydent Miasta wezwał T.Z. do przedstawienia wniosku wszystkich współwłaścicieli nieruchomości o jej zwrot pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 8 marca T.Z. wniósł do Wojewody zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta. W międzyczasie T.Z. złożył do Ministra Infrastruktury wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] grudnia.2004 r Decyzją z dnia [...]sierpnia 2004 r znak : [...] Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Kolejne postępowanie dotyczy zwrotu nieruchomości oznaczonej nr.148 / 1, 107 / 7 i 107 / 4 także położonych przy ulicach P. i A. K. W sprawie tej decyzją z dnia [...] lipca 2003 r znak. [...] Prezydent Miasta umorzył postępowanie , która została podtrzymana przez Wojewodę decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r znak :[...] . Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r znak : [...] stwierdził nieważność obu opisanych decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2004 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent Miasta. W dniu [...] marca 2994 r T.Z. wniósł do Wojewody zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta w tej sprawie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T.Z. domagał się zobowiązania Prezydenta Miasta do wydania stosownych rozstrzygnięć w powyższych sprawach. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wnosił o oddalenie skargi, podnosząc , iż nie dopuścił się bezczynności . Wskazując na stan spraw wyżej opisanych , stwierdził , iż wniosek T.Z. o zwrot działki nr.171 wpłynął w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1998 r o odmowie zwrotu nieruchomości stanowiącej część gruntu tej samej działki nr.171 – obecnie ul. P. Rozpoznanie wniosku nastąpi po rozstrzygnięciu tamtej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art.35 § 1 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymóg ten w powiązaniu z ogólną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 § 1 kpa stanowi podstawę funkcjonowania organów administracji publicznej. Strona postępowania ma prawo oczekiwać, iż jej sprawa zostanie rozpoznana w możliwie najkrótszym czasie i przy zastosowaniu najprostszych rozwiązań. Zbędna zwłoka i opieszałość organów administracji prowadzi do powstania zjawisk w sposób zdecydowany wpływający na negatywną ocenę działalności aparatu państwa i podważających autorytet władzy. Uznając takie działania za zagrożenie dla podstawowych praw obywatelskich ustawodawca przewidział możliwość ingerencji sądu administracyjnego , do którego strona może złożyć skargę na bezczynność organów administracji i tym samym zmusić je do podejmowania odpowiednich działań( art.3 § 2 pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U . Nr. 153, poz.1270 ). Przy tak ujętej istocie sprawności postępowania uznać należy, iż nie można zarzutu bezczynności Prezydenta Miasta przypisać w sytuacji , gdy trwa postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Oczekiwania na rozstrzygnięcie Sądu nie można utożsamiać z bezczynnością organu. Nieporozumieniem jest też wskazywanie na bezczynność organu , podczas gdy nie jest w ogóle zakończone postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art.156 § 1 kpa , dotyczące działek 148/ 1 i 111/ 3 . Ostateczna decyzja Ministra Infrastruktury została podjęta dopiero [...] sierpnia 2004 r , a więc po dacie wpływu skargi. Oczywiste racje skargi odnoszą się natomiast do sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 1 grudnia 2003 r o zwrot działki nr.171 stanowiącej część działki o nr.107. Usprawiedliwieniem dla organu nie może być powoływanie się na nie zakończone jeszcze inne postępowanie dotyczące działek położonych na tym samym obszarze. Są to zupełnie odrębne postępowania , dotyczące innych nieruchomości i nie pozostające ze sobą w jakimkolwiek związku. Do odmiennej oceny zachowania organu nie może prowadzić fakt przeprowadzania kolejnych rozpraw administracyjnych , które jak wynika z ich protokołów, nie wnosiły niczego do sprawy. Nie jest to załatwienia sprawy o którym mowa w art.35 §1 kpa. Organ nie powiadomił strony o nowym terminie załatwienia sprawy w trybie art.36 kpa, nie zastosował też żadnych innych instytucji procesowych uzasadniających zwłokę w rozpoznaniu sprawy. Sąd uznał zatem na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za konieczne wyznaczenie terminu rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 1 grudnia 2003 r. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 powołanej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI