II SAB/LU 101/22

II SAB/Lu 101/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Grymuza
Marcin Małek
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1, art. 6, art. 13, art. 14, art. 16
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 61
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2021 poz 1376
art. 19, art. 20
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2022 r. sprawy ze skargi R. Ł. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu do załatwienia wniosków R. Ł. z dnia 18 marca 2021 r. i 18 kwietnia 2021 r. w zakresie punktu 1, 2, 4 i 5 w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku; II. w pozostałym zakresie oddala skargę; III. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu na rzecz R. Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu (zwanego dalej: ZDG) w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r. R. Ł. zażądał udzielenie odpowiedzi na wszystkie zadane w tych wnioskach pytania oraz zasądzenie od ZDG na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadniając skargę wyjaśnił, że na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwróciłem się do ZDG o udzielenie informacji dotyczącej:
1) dlaczego nie uzyskał do dnia dzisiejszego żadnej odpowiedzi dotyczącej korespondencji elektronicznej z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 roku (treść poniżej)?;
2) kto i kiedy z pracowników ZDG w styczniu 2021 r. przeprowadzał kontrolę stanu nawierzchni związanej z zimowym utrzymaniem dróg na ulicy [...]. Czy sprawdzana była śliskość nawierzchni. Proszę o przesłanie kopi protokołów i zdjęć ulicy;
3) kto zlecał w dniu 14 stycznia 2021 r. prace związane z zimowym utrzymaniem ulicy [...]. Proszę o przesłanie kopii protokołu notatki lub innego dokumentu;
4) przesłania karty pracy sprzętu z dnia 14 stycznia 2021 r. - pojazd DAF nr rejestracyjny [...], który miał wykonywać prace na ulicy [...]. Proszę o kopię tarczy z tachografu;
5) przesłania kopii informacji z dnia 14 i 15 stycznia 2021 r., o której mowa w § 3 ust. 6 umowy nr [...] z dnia 15 października 2020 r. zawartej pomiędzy Miastem Zamość a PGK Sp. z o.o. - dotyczy pracy pojazdu jak w punkcie powyżej;
6) odpowiedzi na pytanie, czy zgodnie z zapisami § 6 ust. 3 w/w umowy odbyła się kontrola jakości usług wykonywanych na ulicy [...]? Proszę o przesłanie kopii protokołów odbioru prac i kontroli jakości;
7) odpowiedzi na pytanie, czy w dniu zgłoszenia szkody 21 stycznia 2021 r., po telefonicznej rozmowie z Panią K. , ZDG przeprowadził kontrolę stanu nawierzchni na ulicy [...]? Proszę o przesłanie protokołu i zdjęć. Jeżeli ZDG nie przyczynił się do powstania i tolerowania śliskości na ulicy [...], to proszę o wskazanie kto jest odpowiedzialny za usunięcie śliskości z ulicy [...], która była w dniu 16 stycznia 2021 r i utrzymywała się w kolejnych dniach. Proszę o uzasadnienie swojego stanowiska;
8) odpowiedzi na pytanie, czy w związku z tym, że ulica [...] jest w VI standardzie zimowego utrzymania dróg - ZDG, a tym samym Miasto Zamość jest zwolniony z odpowiedzialności za wypadki, które zaistniały na ulicy spowodowane śliskością nawierzchni? Proszę o uzasadnienie;
9) w przesłanym piśmie nie poczuwacie się Państwo do odpowiedzialności za zdarzenie na ulicy [...], a czy poczuwacie się Państwo do powstania śliskości na ulicy [...] i tolerowania takiego stanu w dniu 16 stycznia 2021 r. oraz następnych dniach?
ZDG pismem z dnia 10 maja 2021 r. odmówił udzielenia odpowiedzi na pytania, stwierdzając że wszystkie posiadane przez Zarząd informacje zostały udzielone. Takie stanowisko ZDG jest błędne. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest pismo ZDG z dnia 10 maja 2021 r., w którym odmówił wnioskodawcy udzielenia odpowiedzi na zadane pytania. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu istotnym było zatem wyjaśnienie okoliczności, czy ZDG musi udzielić odpowiedzi na pytania czy też nie. Bez poczynienia ustaleń i przedstawienia argumentacji w zaskarżonej czynności w powyższym zakresie, stwierdzić należy, że została ona również dokonana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Z tych powodów skarga jest w pełni uzasadniona.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor ZDG wniósł o odrzucenie skargi. Wyjaśniono przy tym, że w niniejszym stanie faktycznym sprawy nie została wydana żadna decyzja administracyjna bądź postanowienie czy inny akt organu jednostki samorządu terytorialnego. Toczące się pomiędzy stronami postępowanie miało charakter postępowania wyjaśniającego i ograniczało się do przekazania danych dotyczących usług związanych z zimowym utrzymaniem dróg na terenie Miasta Zamość, w formie pisemnej oraz drogą mailową. W związku z powyższym przedmiotowe pismo, określone jako skarga, nie podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów
administracyjnych oraz art. 3-5, art. 134 i 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Wobec faktu braku aktu administracyjnego, podlegającego zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, ZDG wnosi o odrzucenie skargi, jako następstwo jej niedopuszczalności, rozumianej jako niemożność przyjęcia skargi przez WSA do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Dodatkowo, z ostrożności procesowej wyjaśniono, że sprawa szkody z dnia 16 stycznia 2021 r. dotyczącej E. Ł., reprezentowanej przez R. Ł., została zgłoszona przez ZDG do Ubezpieczyciela (W. T. S..A..) za pośrednictwem I. Przedstawicielstwo w L., w celu rozstrzygnięcia na podstawie Polisy Korporacyjnej Nr [...] do Umowy Generalnej Nr [...] Ubezpieczenia Odpowiedzialności Cywilnej zawartej w dniu 1 lipca 2020 r. pomiędzy Miastem Zamość a Ubezpieczycielem. Polisa obejmowała ubezpieczenie za okres od dnia 1 lipca 2020 r. do 30 czerwca 2021 r. W czasie prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez Ubezpieczyciela, ZDG udzielił odpowiedzi Ubezpieczycielowi w pismach z dnia 18 lutego 2021 r., 18 marca 2021r., natomiast skarżącemu przekazywał dokumentację, składał wyjaśnienia i informował o przebiegu sprawy w pismach z dnia: 2 lutego 2021 r., 19 lutego 2021 r., 23 lutego 2021 r., 5 marca 2021 r., 10 maja 2021 r. oraz przesyłał drogą elektroniczną np. przesłanie protokołu z dnia 25 stycznia 2021 r. z wizji w terenie wraz z mapą i zdjęciami. ZDG informuje, że wszystkie posiadane przez Zarząd informacje w sprawie zostały udzielone skarżącemu tak samo jak Ubezpieczycielowi. Ponadto Ubezpieczyciel w decyzji z dnia 21 kwietnia 2021 r. w sprawie odmowy wypłaty odszkodowania, skierowanej do E. Ł., w pouczeniu zawarł informację dotyczącą możliwości postępowania, w przypadku, gdy strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem decyzji Ubezpieczyciela. W tym stanie rzeczy wnosimy jak na wstępie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 120 i art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej: "p.p.s.a.") Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Przed przystąpieniem do oceny zasadności skargi trzeba się odnieść do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o jej odrzucenie i uzasadniających go argumentów. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zatem kognicja sądów administracyjnych obejmuje nie tylko skargi na akty administracyjne ale i skargi na bezczynność organu m.in. w sprawach wskazanych w punkcie 8 art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej. Nie ma więc racji autor odpowiedzi na skargę, że kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje skarg na bezczynność, w tym skarg na bezczynność podmiotu, który stosownie do art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do formacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej zwana "u.d.i.p.") może być zobowiązanym do udzielenia informacji w trybie tej ustawy. Tym samym niezasadny jest wniosek autora odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie z uwagi na to, że kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje skarg na bezczynność organu.
Przechodząc do oceny zasadności skargi należy stwierdzić, że rację ma skarżący twierdząc, że Dyrektor ZDG pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 18 marca 2021 r. i 18 kwietnia 2021 r. Przy czym w ocenie składu orzekającego bezczynność dotyczy jedynie punktów 1, 2, 4 i 5 tych wniosków.
Utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych przez stan bezczynności rozumie sytuację, gdy określny podmiot, pomimo istniejącego obowiązku nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem terminie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Celem skargi na bezczynność jest wówczas doprowadzenie do wydania przez niego aktu lub podjęcia czynności, jednakże, co jasne, bez przesądzania o treści czy skutkach tych działań. Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy uczyniono to w przepisanym terminie. W sprawach ze skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do formacji publicznej, sąd w pierwszej kolejności ocenia czy określony podmiot jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy. Uważa się, że bezczynność w takiej sprawie ma miejsce wtedy, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany nie podejmuje w ustawowym 14 - dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1), nie wyda decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), nie powiadomi wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie poinformuje o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2).
W ocenie składu orzekającego bezsporne jest, że Dyrektor Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.
Pojęcie zarządcy drogi definiuje art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1693, dalej powoływana jako "u.d.p."), mówiący, że organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. Przy czym w granicach miast na prawach powiatu zarządcą wszystkich dróg publicznych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta (art. 19 ust. 5 u.d.p.). Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów (Dz. U. z 1998 r., Nr 103, poz. 652) stosownie do Części III załącznika do tego rozporządzenia Zamość jest miastem na prawach powiatu. Ulica [...] położona jest w granicach miasta zatem jej zarządcą jako drogi publicznej jest Prezydent Miasta Zamość. Przepis art. 21 ust. 1 u.d.p. dopuszcza możliwość wykonywania przez zarządcę (o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5 czyli i prezydenta miasta na prawach powiatu) jego obowiązków przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca. Dla Miasta Zamość taka jednostka organizacyjna została utworzona: Zarząd Dróg Grodzkich w Zamościu. Powołana została uchwałą Rady Miasta Zamość Nr IV/34/98 z dnia 29 grudnia 1998 r. w sprawie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą Zarząd Dróg Grodzkich w Zamościu. Zgodnie z § 2 ust. 1 Statutu Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu wprowadzonego załącznikiem do uchwały Rady Miasta Zamość z dnia 29 grudnia 2015 r., Nr XIV/181/2015 Zarząd Dróg Grodzkich jest jednostką organizacyjną miasta nie posiadającą osobowości prawnej. W myśl § 4 ust. 1 tego statutu Zarządem kieruje i reprezentuje go na zewnątrz Dyrektor Zarządu. Do jego zadań należy w szczególności kierowanie Zarządem (§ 5 ust. 1 pkt 1 Statutu) oraz reprezentowanie Zarządu na zewnątrz (§ 5 ust. 1 pkt 2 Statutu). Zatem Zarząd Dróg Grodzkich w Zamościu sprawuje zarząd będąc reprezentowanym na zewnątrz przez dyrektora kierującego jego działalnością. Z przepisu art. 21 ust. 1 u.d.p. wyraźnie wynika, że zarządca nie przekazuje swoich obowiązków, a jedynie może te obowiązki wykonywać przy pomocy jednostki organizacyjnej zwanej zarządem. Oznacza to, że z chwilą utworzenia zarządu, zarządca nie traci przymiotu zarządcy. Jak wskazuje bowiem zdanie 2 ust. 1 art. 21 u.d.p., w przypadku nieutworzenia zarządu, zadania zarządu wykonuje zarządca. Zarząd drogi jest zatem jednostką organizacyjną powołaną do obsługi zarządcy drogi. Zarząd wykonuje więc obowiązki zarządcy drogi, ale tylko w zakresie przewidzianym przepisami i aktem jego utworzenia. Stosownie do postanowień ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (udostępnionego nieodpłatnie gminie na jej wniosek w celu budowy, przebudowy i remontu wiat przystankowych lub innych urządzeń służących do obsługi podróżnych) (art. 20 pkt 4), przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich oraz przepraw promowych, w tym weryfikacja cech i wskazanie usterek, które wymagają prac konserwacyjnych lub naprawczych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym stan bezpieczeństwa szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego (art. 20 pkt 10) oraz wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (art. 20 pkt 11). W myśl zaś § 2 ust. 4 Statutu do zadań Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu należy m.in. utrzymywanie nawierzchni dróg, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogami (pkt 5); prowadzenie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego (pkt. 10) oraz sporządzanie informacji o drogach publicznych i przekazywanie ich odpowiednim organom (pkt. 16). Z uwagi na wskazany zakres kompetencji Dyrektora nie budzi wątpliwości, że jest on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej skierowanej do Zarządu i tylko w zakresie kompetencji Zarządu, czyli m.in. dotyczących utrzymania nawierzchni dróg, prowadzenia okresowych kontroli stanu dróg ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego oraz sporządzanych informacji o drogach publicznych. Reprezentuje on bowiem jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, zaś jak wynika z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 293/17 - publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skład orzekający nie ma wątpliwości, że informacje udzielenia których żąda skarżący w punkcie 1, 2, 4 i 5 wniosku z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r. stanowią informację publiczną.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.i.d.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W art. 6 u.d.i.p. wymieniono natomiast przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p. informację publiczną stanowi w szczególności informacja o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań. Przepis ten służy uzyskaniu m.in. dokumentów, których dany podmiot używa do realizacji powierzonych mu prawem zadań bądź wytworzonych w związku z realizacją tych zadań. Nie ma znaczenia to, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu tego podmiotu i jakiej sprawy dotyczą, istotnym jest natomiast, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Realizacji tego rodzaju zadań służą dokumenty wskazane przez skarżącego w punkcie 1, 2, 4 i 5 wniosku z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r. Służyły bowiem realizacji "Planu zimowego utrzymania dróg publicznych na terenie Miasta Zamościa w sezonie zimowym 2020/2021". Dokument ten stanowił zgodnie z § 11 pkt 1 umowy Nr [...] z dnia 15 października 2020 r. zawartej między ZDG a Przedsiębiorstwem Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w Zamościu (dalej powoływane jako "PGK") dotyczącej zimowego utrzymania dróg na terenie Miasta Zamościa w sezonie zimowym 2020/2021 (dalej zwanej "umową") integralną część tej umowy jako jej załącznik Nr [...]. Zgodnie z punktem 46 załącznika Nr [...] do planu ulica [...] została zaliczona do dróg przeznaczonych w ramach planu do odśnieżania i zwalczania śliskości w sezonie zimowym 2020/2021 w IV standardzie utrzymania. W punkcie 1 skarżący żąda nadesłania kopii protokołu i zdjęć ul. [...] dokumentujących stan utrzymania jej nawierzchni w okresie zimowym. Dokumenty te dotyczą obowiązku nałożonego na zarządcę dróg grodzkich cytowanym wyżej art. 20 pkt 10 u.d.p. i art. 20 pkt 11 u.d.p. oraz bezpośrednio na ZDG § 2 ust. 4 pkt 10 Statutu. Sposób wykonania obowiązku nałożonego na zarządcę dróg grodzkich ustawą o drogach publicznych w art. 20 pkt 4 oraz na ZDG Statutem w § 2 ust. 4 pkt 5 przedstawiają dokumenty wskazane w punkcie 2 (drugim) wniosku z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r. Mowa jest w nim bowiem o kopii protokołu, notatki bądź innego dokumentu poświadczającego zlecenie przeprowadzenia prac związanych z utrzymaniem w zimie ul. [...]. Również punkt 4 (czwarty) wymienionych wyżej wniosków o udzielenie informacji publicznej dotyczy wykonania obowiązku nałożonego przepisami prawa. Skarżący żąda w nim nadesłania kopii dziennika pracy sprzętu wykonanej w związku z zimowym utrzymaniem ulicy [...]. W myśl postanowień § 3 ust. 6 umowy PGK codziennie rano do godziny 8.00 miało obowiązek przesłać drogą elektroniczną bądź faksem do siedziby ZDG dziennik pracy sprzętu po zakończeniu ostatniej czynności akcji informującego, jakie ulice i do której godziny zostały odśnieżone w ciągu minionej doby, o ilości zużytego materiału na dany sprzęt podczas akcji oraz jaki jest aktualny stan nawierzchni ulic wchodzących w zakres przedmiotu umowy. Powstanie tego dokumentu stanowiło wykonanie obowiązku nałożonego art. 20 pkt 4 u.d.p. oraz art. 20 pkt 10a u.d.p. na Prezydenta Miasta Zamość jako zarządcę dróg grodzkich w Zamościu. Ten ostatni przepis nakłada na zarządcę obowiązek badanie wpływu robót drogowych na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Wykonaniu obowiązku nałożonego na Prezydenta Miasta Zamość w art. 20 pkt 10 u.d.p. i art. 20 pkt 11 u.d.p. oraz na ZDG § 2 ust. 4 pkt 5 i pkt 10 Statutu służy dokument wymieniony w punkcie 5 wniosków o udzielenie informacji publicznej. W punkcie tym skarżący żąda nadesłania kopii protokołu kontroli jakości prac przeprowadzonych na ulicy Jaworowej w związku z wykonaniem planu. Dotyczy więc dokumentu, który na mocy § 6 ust. 3 umowy, potwierdza wykonanie przez ZDG umówionego w paragrafie 6 ust. 3 umowy prawa do kontroli jakości usług wykonanych przez PGK. Jest to zatem informacja o wykonaniu przez ZDG obowiązku kontroli stanu dróg grodzkich oraz sposobu realizacji obowiązku ich utrzymania.
Nie mają natomiast przymiotu informacji publicznej informacje z punktu 3, 7, 8 i 9 wniosku z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r.
Żądanie w punkcie 3 nadesłania tarczy tachografu nie dotyczy wykonania przez ZDG obowiązku nałożonego na zarządcę dróg grodzkich w Zamościu przepisami ustawy o drogach publicznych ani na ZDG postanowieniami Statutu. Dotyczy nadesłania dokumentu świadczącego o wykonaniu obowiązków przez pracownika PGK. Tym samym też adresatem tego pytanie powinno być nie ZDG a PGK. Do tego ostatniego podmiotu należy bowiem pojazd mechaniczny, którego tarczy tachografu żąda skarżący. Natomiast informacje, których skarżący żąda w punkcie 7, 8 i 9 nie dotyczą faktów związanych z realizacją obowiązków nałożonych przepisami prawa na ZDG i zarządcę dróg grodzkich w Zamościu a subiektywnej oceny ZDG dotyczącej przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego. Oceny takie nie stanowią informacji publicznej.
Odnośnie zaś dokumentów żądanych w punkcie 6 obu wniosków należy zauważyć, że skarżący otrzymał je przed przesłaniem do ZDG wniosków z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2021 r. Otóż w dniu 25 stycznia 2021 r. E. K., pracownik ZDG, przesłała skarżącemu, na jego prośbę, drogą elektroniczną skan protokołu z dnia 25 stycznia 2021 r. w sprawie ustalenia miejsca upadku E. Ł. w dniu 16 stycznia 2021 r. wraz ze zdjęciami z miejsca zdarzenia oraz mapą. Dowodzi tego zawarty w aktach administracyjnych sprawy wydruk historii korespondencji jaka miała miejsce pomiędzy skarżącym a E. K. w dniu 25 stycznia 2021 r.
Skoro Dyrektor ZDG jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej zaś żądane przez skarżącego w punkcie 1, 2, 4 i 5 wniosku z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 18 kwietnia 2021 r. informacje stanowią informację publiczną i nie stanowią informacji przetworzonej Dyrektor ZDG w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku powinien skarżącemu informacje te udostępnić. Jeżeli zaś w ocenie Dyrektora ZDG w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę udzielania informacji publicznej to zastosowane powinno zostać unormowanie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Dyrektor ZDG powinien więc w terminie otwartym do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wydać decyzję odmowną. Dla oceny zachowania się Dyrektora po wpłynięciu powyższych wniosków nie ma znaczenia przekazywanie bliżej nie sprecyzowanych materiałów w toku innego postępowania, na co Dyrektor ZDG powołuje się w piśmie z dnia 10 maja 2021 r. Stosownie bowiem do unormowania art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Dlatego odwołanie się do faktu przekazanie bliżej nie sprecyzowanych materiałów w związku z toczącym się postępowaniem o wypłatę odszkodowania z polisy ubezpieczeniowej nie spełnia wymogu z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. Przyjąć więc należy, że Dyrektor do dnia dzisiejszego nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 1, 2, 4 i 5 wniosku z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 18 kwietnia 2021 r. Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie I (pierwszym) sentencji wyroku zobowiązał Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu do załatwienia wniosków R. Ł. z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 18 kwietnia 2021 r. w zakresie punktu 1, 2, 4 i 5 w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku.
Z uwagi na to, że w punktach 3, 7, 8 i 9 wniosków z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 18 kwietnia 2021 r. skarżący nie żąda udostępnienia informacji mających charakter informacji publicznej a dokumenty wskazane w punkcie 6 wymienionych wyżej wniosków uzyskał przed ich wystosowaniem, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. w punkcie II (drugim) sentencji wyroku oddalił skargę w pozostałej części.
W sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i braku woli ich załatwienia, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. Dyrektorowi przypisać można jedynie błędną wykładnię przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej a mianowicie art. 14 ust. 1 tej ustawy, co w praktyce skutkowało niezastosowaniem art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (normującego termin udzielenia odpowiedzi na wniosek). Uwzględnić należy też to, że R. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Dyrektora w zakresie wniosków z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 18 kwietnia 2021 r. po upływie roku od dnia złożenia pierwszego z nich i niemal po upływie roku od dnia złożenia drugiego. Do ZDG skarga wpłynęła bowiem w dniu 12 kwietnia 2022 r. Pierwszy z wniosków wpłynął zaś do ZDG w dniu 18 marca 2021 r. natomiast drugi w dniu 18 kwietnia 2021 r. Oba przesłane zostały bowiem drogą elektroniczną. Zatem uzyskanie odpowiedzi na oba wnioski nie stanowiło dla skarżącego sprawy pilnej, nie cierpiącej zwłoki. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie III (trzecim) sentencji wyroku stwierdził, że bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Grodzkich w Zamościu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w pkt IV (czwartym) sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obejmują one kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł.