II SAB/Kr 91/03

II SAB/Kr 91/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-02-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący sprawozdawca/
Mariusz Kotulski
Wojciech Jakimowicz
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lutego 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja ( spr.) Sędziowie AWSA: Mariusz Kotulski Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2005r. sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Burmistrza Miasta J. zobowiązuje Burmistrza Miasta J. do podjęcia czynności prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązku nałożonego na zobowiązanego ostateczną decyzją z dnia [...].2000r. nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt.
Uzasadnienie
Skarżąca M.K. w swojej skardze na bezczynność Burmistrza J. w załatwieniu sprawy wszczętego postanowieniem znak: [...], z dnia [...].10. 2001 r., postępowania egzekucyjnego mającego na celu doprowadzenie do wykonania przez P.W., obowiązku nałożonego ostateczną decyzją Burmistrza J. z dnia [...].2000 r. znak: [...] nakazującą mu , jako właścicielowi działki ozn. nr 1 przywrócenie jej do stanu poprzedniego zarzuca, że nie podejmuje w sprawie żadnych działań zmierzających do wyegzekwowania obowiązku wynikającego z tej decyzji. Mimo, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uwzględnieniu jej skargi na bezczynność organu , postanowieniem z dnia [...].04. 2003 r. wyznaczyło Burmistrzowi Miasta J. dodatkowy termin do dnia 20. 05. 2003 r. na podjęcie czynności, o których mowa w art. 6 par l ustawy o postępowaniu egzekucyjnym , prowadzących do bezpośredniego wykonania przez P.W. obowiązku nałożonego ostateczną decyzją znak [...] względnie wykonania zastępczego tego obowiązku - dotychczas sprawa nie została zakończona.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. podał, że nie pozostaje w bezczynności gdyż wydał postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania przez P.W. decyzji, o której mowa w skardze; jedno w dniu [...]. 07. 2002 r., a drugie w dniu [...]. 08 2003 r.
Rozpoznając skargę, Sąd zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 97 par. l ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 10. 01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na postawie przepisów ustawy z dnia 30.08. 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem właściwym do rozpoznania niniejszej skargi w myśl powołanych przepisów jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Skarga jest uzasadniona.
W świetle twierdzeń skarżącej i okoliczności wskazanych w odpowiedzi na skargę, fakt niezałatwienia sprawy przez Burmistrza Miasta J. w obowiązującym terminie i wskazanym w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie budzi wątpliwości.
Wykazane zostało przez skarżącą zachowanie przez nią warunków formalnych, niezbędnych do wniesienia skargi tj. wyczerpanie środka zaskarżenia wymaganego przepisem art. 52 par l ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez wniesienie w trybie art. 37 par l k.p.a. zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.
Zażalenie to zostało uwzględnione postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].04. 2003 r. znak; [...] wyznaczającym Burmistrzowi Miasta J. dodatkowy termin do dnia 20, 05. 2003 r. do podjęcia czynności prowadzących bezpośrednio do wykonania przez P.W. obowiązku nałożonego ostateczną decyzją, względnie wykonania zastępczego tego obowiązku . Termin ten, co jest bezsporne nie został zachowany przez stronę przeciwną i do dnia rozpoczęcia rozprawy nie nastąpiło wykonanie zastępcze nałożonego obowiązku.
W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za uzasadnioną i uwzględniając ją orzec, jak w sentencji na podstawie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.