II SAB/Kr 63/10

II SAB/Kr 63/10 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2010-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OSK 1621/10 - Postanowienie NSA z 2010-10-26
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygn. akt II SAB/Kr 63/10 Kraków, dnia 29 czerwca 2010 r. POSTANOWIENIE Kraków, dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.Z. na bezczynność Burmistrza Miasta R. postanawia skargę odrzucić
Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Kr 63/ 10
Uzasadnienie
E.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. z żądaniem zobowiązania organu do udostępnienia mu informacji publicznej obejmującej zbiorcze dane dotyczące decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu wydanych w postępowaniach wszczętych w okresie od 2 października 2005r. do 31 grudnia 2008r. dla terenu Gminy R.
Skarżący przedstawił w skardze przebieg dotychczasowego postępowania, podnosząc, że odmowa udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę prawa do prywatności wyrażona w decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] lutego 2009 r. nie może wywoływać żadnych skutków prawnych, wobec faktu, że decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. orzekło, iż brak jest podstaw prawnych do odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego wyłącznie rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozwolić może na zakończenie sporu, co do wysuniętego we wniosku z dnia 23 stycznia 2009r. żądania udostępnienia informacji publicznej. Z uwagi bowiem na uchylenie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] maja 2009 r. decyzji Burmistrza Miasta R. wyrażającej odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej z powołaniem się na ochronę prawa do prywatności, w chwili obecnej nie można mówić o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na tą okoliczność. Skarżący przedstawił także swoje zastrzeżenia w odniesieniu do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010r., którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i odrzucono skargę E.Z. , a który według skarżącego oparty został na nieistniejącym w sensie prawnym rozstrzygnięciu Burmistrza Miasta R. z dnia 10 lutego 2009r. Powyższy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, zdaniem skarżącego nie jest orzeczeniem rozstrzygającym merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną, a więc nie powoduje skutku powagi rzeczy osądzonej.
W odpowiedz na skargę Burmistrz Miasta R. przedstawił szczegółowo przebieg dotychczasowego postępowania i wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Odnosząc się do poglądu skarżącego, że w sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej organ podniósł, że przez pojęcie orzeczenia należy rozumieć również postanowienie, w tym również postanowienie wydane w uprzednim postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w którym Sąd ten uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2009 r. i odrzucił skargę E.Z. . Wobec powyższego rozpatrując obecną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie będzie związany prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010. Zdaniem organu, pogląd skarżącego o dopuszczalności wniesienia ponownej skargi i obowiązku sądu do jej rozpoznania, ponieważ wcześniej sąd administracyjny nie wydał wyroku, a postanowienie, które nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, uznać należy za nieuzasadnione.
Równocześnie organ z ostrożności procesowej wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. podnosząc, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest sąd powszechny. Organ wskazał, że podstawą odmowy udostępnienia przez organ żądanej informacji publicznej było prawo do prywatności, którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W swoim wniosku skarżący żądał bowiem udostępnienia adresu i numeru działki ewidencyjnej. Zdaniem organu wszelkie informacje dotyczące przysługującego osobom fizycznym prawa własności są objęte ochroną prawną i podlegają udostępnieniu wyłącznie na warunkach określonych w art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych w związku z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie od informacji publicznej. Powołując się na regulację z art. 22 ust. 1 i ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ wskazał, że sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej. Tym samym skarga, a w szczególności zawarte w niej żądanie zobowiązania Burmistrza Miasta R. do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej nie może być rozstrzygnięte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że postanowienie, w którym sąd orzekł o odrzuceniu skargi nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2009 r. sygn. akt. II OZ 589/09, w którym stwierdzono, że okoliczność, że sąd już raz orzekł prawomocnym postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej.
Niemniej jednak mając na uwadze przepis art. 170 powołanej wyżej ustawy, który stanowi, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, stwierdzić należy, że sąd rozpoznający niniejszą sprawę związany jest prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt. I OSK 71/10 tj. związany jest poglądem prawnym wyrażonym przez ten sąd w wydanym w sprawie orzeczeniu (postanowieniu) i uzasadnieniu do orzeczenia. Mieć tu należy stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 października 2009 r. w sprawie II FSK 738/08 gdzie orzeczono, iż wprawdzie związanie prawomocnym orzeczeniem odnosi się, co do zasady, tylko do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, jednak dla prawidłowego odczytania tejże sentencji należy się kierować treścią uzasadnienia. Pogląd przestawiony w wyżej cytowanym wyroku sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.
Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 kwietnia 2010 r. wskazał, iż z regulacji zawartej w ustawie o dostępie do informacji publicznej wynika, że sąd administracyjny właściwy jest do rozpatrywania wszelkich spraw objętych powołanym aktem prawnym, z wyłączeniem spraw wymienionych w art. 22 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Stosownie zaś do art. 22 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej. A zatem w sytuacji, gdy podmiot do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej, odmawia jej udostępnienia i powołuje się na konstytucyjnie chronione prawo do prywatności, sądem właściwym jest zawsze sąd powszechny. Rozpoznanie takiej sprawy przez sąd administracyjny skutkuje nieważnością postępowania.
Będąc związanym wyżej przedstawionym poglądem stwierdzić należy, iż okolicznością przesądzającą o właściwości sądu powszechnego w niniejszej sprawie, a co za tym idzie brakiem właściwości sądu administracyjnego, jest fakt powołania się w decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej na potrzebę ochrony prawa do prywatności właścicieli działek.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozstrzygania tego typu sprawach, o czym orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w przedstawiony wyżej wyroku.